Het Evangelie van Lukas begint met een belangrijke beschrijving van de geboorte van Jezus, daarom wordt meestal met Kerst dit verhaal gelezen in de RKK.
Een belangrijk deel wordt ingenomen door de lijdensgeschiedenis, het lijden en sterven van Jezus. Het evangelie eindigt met het verhaal van de Emmaüsgangers, dat zich afspeelt vlak na Jezus' dood en opstanding.
Nog een bijzonderheid aan het evangelie van Lukas is het gebruik van voorbeeldverhalen dat volgens de schrijver concrete navolging verdient, zoals :
- Lukas 10 : het verhaal van de barmhartige Samaritaan (naastenhulp)
- Lukas 12 : de rijke dwaas (aardse rijkdom vs. het geloof)
- en Lukas 18 : de Farizeeër en de tollenaar (over jezelf beter achten dan anderen.
In Lukas 15:11-32 wordt de gelijkenis van de verloren zoon verteld.
Lukas werd later de beschermheilige van artsen, omdat men ervan overtuigd was dat hij arts was, en werd ook de beschermheilige van de kunstschilders, omdat men beweerde dat hij als eerste een portret van Maria zou hebben gemaakt (?). Van daar ook dat in veel steden, waaronder Amsterdam en Antwerpen, vanaf de Middeleeuwen het kunstenaarsgilde bekend stond als Lukasgilde. Dit even terzijde.
Lukas zou benevens zijn evangelie ook de auteur zijn van Handelingen.
Handelingen begint aldus :
Het eerste boek heb ik gemaakt, o Theofilus, van al hetgeen Jezus begonnen heeft beide te doen en te leren. Tot op den dag, in welken Hij opgenomen is, nadat Hij door den Heiligen Geest aan de apostelen, die Hij uitverkoren had, bevelen had gegeven” (Handelingen 1:1-2).
Het eerste boek zou dus slaan op het evangelie van Lukas wat begint met: “Nademaal velen ter hand genomen hebben, om in orde te stellen een verhaal van de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben; Gelijk ons overgeleverd hebben, die van den beginnen zelven aanschouwers en dienaars des Woords geweest zijn; Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan naarstiglijk onderzoek, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus! Opdat gij moogt kennen de zekerheid der dingen, waarvan gij onderwezen zijt” (Lucas 1:1-4).
Omdat beide boeken zijn geadresseerd aan dezelfde Theofilus (letterlijk: "liefhebber van God", kan een echte persoon zijn of een symbolische naam voor een Christen) maakt het aannemelijk dat Handelingen een vervolg op het evangelie van Lucas is.
Het boek van Handelingen begint waar het boek van Lucas eindigt en de stijl en het taalgebruik van beide boeken zijn zo gelijk dat zelfs de meest kritische bijbelgeleerden het erover eens zijn dat beide boeken door dezelfde persoon zijn geschreven.
We hoeven maar te kijken hoe alle indicaties tot de conclusie leiden dat Lucas en Handelingen inderdaad allebei door de "geliefde geneesheer"zijn geschreven.
wordt vervolgd.
Een belangrijk deel wordt ingenomen door de lijdensgeschiedenis, het lijden en sterven van Jezus. Het evangelie eindigt met het verhaal van de Emmaüsgangers, dat zich afspeelt vlak na Jezus' dood en opstanding.
Nog een bijzonderheid aan het evangelie van Lukas is het gebruik van voorbeeldverhalen dat volgens de schrijver concrete navolging verdient, zoals :
- Lukas 10 : het verhaal van de barmhartige Samaritaan (naastenhulp)
- Lukas 12 : de rijke dwaas (aardse rijkdom vs. het geloof)
- en Lukas 18 : de Farizeeër en de tollenaar (over jezelf beter achten dan anderen.
In Lukas 15:11-32 wordt de gelijkenis van de verloren zoon verteld.
Lukas werd later de beschermheilige van artsen, omdat men ervan overtuigd was dat hij arts was, en werd ook de beschermheilige van de kunstschilders, omdat men beweerde dat hij als eerste een portret van Maria zou hebben gemaakt (?). Van daar ook dat in veel steden, waaronder Amsterdam en Antwerpen, vanaf de Middeleeuwen het kunstenaarsgilde bekend stond als Lukasgilde. Dit even terzijde.
Lukas zou benevens zijn evangelie ook de auteur zijn van Handelingen.
Handelingen begint aldus :
Het eerste boek heb ik gemaakt, o Theofilus, van al hetgeen Jezus begonnen heeft beide te doen en te leren. Tot op den dag, in welken Hij opgenomen is, nadat Hij door den Heiligen Geest aan de apostelen, die Hij uitverkoren had, bevelen had gegeven” (Handelingen 1:1-2).
Het eerste boek zou dus slaan op het evangelie van Lukas wat begint met: “Nademaal velen ter hand genomen hebben, om in orde te stellen een verhaal van de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben; Gelijk ons overgeleverd hebben, die van den beginnen zelven aanschouwers en dienaars des Woords geweest zijn; Zo heeft het ook mij goed gedacht, hebbende alles van voren aan naarstiglijk onderzoek, vervolgens aan u te schrijven, voortreffelijke Theofilus! Opdat gij moogt kennen de zekerheid der dingen, waarvan gij onderwezen zijt” (Lucas 1:1-4).
Omdat beide boeken zijn geadresseerd aan dezelfde Theofilus (letterlijk: "liefhebber van God", kan een echte persoon zijn of een symbolische naam voor een Christen) maakt het aannemelijk dat Handelingen een vervolg op het evangelie van Lucas is.
Het boek van Handelingen begint waar het boek van Lucas eindigt en de stijl en het taalgebruik van beide boeken zijn zo gelijk dat zelfs de meest kritische bijbelgeleerden het erover eens zijn dat beide boeken door dezelfde persoon zijn geschreven.
We hoeven maar te kijken hoe alle indicaties tot de conclusie leiden dat Lucas en Handelingen inderdaad allebei door de "geliefde geneesheer"zijn geschreven.
wordt vervolgd.
Weersta geen kwaad .
Ik ben zekerst ervan dat ik wel zou gespeend worden van een of andere gezette en fijne respons van haar . 
