Vleugels van papier

Ik vaag de koude deken
van mijn schouders
en in de schuur stal ik
mijn arrenslee

Ik ontvlucht
de winterkoude
en leng mijn dagen
met een hanenschree

Ik klop de sneeuwvacht
van mijn schoenen
en smacht vurig naar
tedere zoenen
van de lentefee


Robbe


Een hanenschree: een kleine stap...
Een uitspraak van mijn grootmoeder:
"In januari lengen de dagen met een hanenschree"

Robbe of Robol, ik weet niet hoe ik je heten moet, maar dat doet er niet toe. Je bent een goochelaar, een schilder met woorden en ideeën!
Het lijkt wel of elk woord zo maar een ander zoekt en vindt.
Hoedje af!
Janine

Beste Robbe,

Ooit heb ik dit over de lentefee geschreven...

Toen ik nu je sprookjesachtig gedicht las, ben
ik vlug gaan zoeken naar mijn ppt die ik heel
graag bij jou plaats

Ik hoop dat ze jouw hart verwarmt met haar
tedere zoenen

Lieve warme wintergroetjes van Alter en Rankje

Er kronkelt een verloren pad


Er kronkelt een
verloren pad
dat niemand nog begaat

Slechts af en toe
een jager
of een natuurfanaat

De doornen van
de bramen
prikken me kordaat

als ik op zoek
naar vlindertjes
het lentegroen doorwaad

Het kan me
weinig deren
een prikje min of meer

De doornen en
de netels
verstoren niet de sfeer

Beloning voor mijn
streven
genezend medicijn

het beestje dat
te pronken zit
met vleugels van satijn

Robbe

De Zwarte Beek vandaag...bijna buiten haar oevers.





Wintermoeheid


De zon stak deze morgen
haar blozend hoofd
door ’t raam
Haar ochtendgroet
was honingzoet
verrassend aangenaam

Ze streelde met
haar witte licht
mijn ontwakend
aangezicht
en schreef met
gulden stralen
mijn wintermoeheid
naar de annalen

Robbe

Dag Robbe,

Er valt weer heel wat moois te lezen in jouw prachtige topic!

Ik vaag de koude deken
Ik laat mij drijven
Spiegel
Sporen in de sneeuw
Er kronkelt een verloren pad
Winter moeheid

Je ziet dat ik een groter papier heb genomen!
De natuur in al zijn pracht, komt via jou naar mij toe,

februarigroetjes ...toch reeds een straaltje zon op de middag!

elisa

Robbe,


Heel mooi je fotos van de zwarte beek, ook die met de reiger
bedankt daarvoor.
In Bokrijk hebben we er dikwijls zitten naar kijken.

Ik las bij jou over die hanenschree, mijn moeder zei
dat ook maar wel 'schreeuw'
Wij hebben als kind ons vaak afgevraagd hoe lang duurt een hanenschreeuw? Bij jullie is het dan een stap van een haan,
hoe groot of klein is die?

Mijn moeder legde het uit, de lucht is al klaarder je kan die
schreeuw veel verder horen . . .

Weer een onopgelost raadsel.

Groetjes,

Bomi.

Beste Robbe,

Ik hoop dat je deze fee ooit op een lenteavond
ontmoet in je "Droomvallei"...want zoals je het
hierboven schreef, ze brengt je inderdaad vlinders
mee...

We hebben je graag gevolgd op je kronkelend
doornige pad (maar moest wel nadien onze
benen verzorgen )
en ook genoten van de strelende zonnestralen op
ons gezicht ! Weer twee mooie voorbeelden van echte
poëzie ! Bedankt

Lieve warme februarigroetjes van Alter en Rankje

Beste Alter

een schree en een schrede zijn woorden uit onze rijke Nederlandse taal, tegenwoordig iets minder gebruikt, maar in ons dialect wordt het uitgesproken als "schreej", een weide werd een "waaj", enz...

Een schreej opzij zetten...een pas opzij ...wij gebruiken tegenwoordig meer het woordje "pas"...te pas en te onpas soms. We hadden een "pas" nodig om ergens te mogen passeren. Zelfs dieren hebben een pas, zoals de gans...

mvg

Robbe

Bedankt voor jullie dubbele bezoekje !

Robbe,

Om de schrijfwijze 'schree' even te illustreren:

Antwerpenaars van jaren kennen
nog het oude liedje van Lange Wapper.

"Lange Wap,wap,wap,van de Wapperbrug
was de schrik van ons oude stee (stede)
als hij wou dan werd hij o zo groot
en hij liet geen mens met vree (vrede)"

Dus als je nog eens in Antwerpen komt,
en je ziet daar Lange Wapper staan aan
het Steen,denk dan maar aan schree,stee,vree enz...

Ondertussen vriendelijke groetjes van ons beiden.