ik kaats je dankwoord terug met de woorden
bedankt voor je bezoekje in mijn hoekje van papier.
2 weken geleden zat er een motje op het plafond
ik nam er een foto van die ik plaatste op de site van natuurpunt.be
en ik kreeg als antwoord dat het een hopsnuituiltje was...
Bij Jure zag ik een tanka, de voorloper van de haiku...
lettergrepen tellen: 5 - 7 - 5 - 7 - 7
ik ben niet zo'n haikufanaat, toch maar een tankapoging...
zal het lukken?
Niet geschoten is ook gemist...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
weer veel mooie gedichtjes, je schudt ze zo maar uit je mouw!
Jouw dikke trui zal je terug moeten halen bij spullenhulp,
ik zie hier nog niet het minste teken van lente,
of ben ik blind?
't zal van de kou maar wezen,
ik blijf maar binnen
maar snak naar de lente,
waar ook ik weer kan gaan wandelen langs bos en veld.
Laat die vlinders maar fladderen en de elfjes zingen.
Hier voel ik de lente nader komen en vol verlangen kijk ik uit naar nieuw leven.
Ondertussen warm ik me hier even aan jouw sprankelende gedichtjes.
Prachtig Robbe!
Robbe, hartelijk dank voor jouw bezoek
en het mooie Mariaverhaal dat je meebracht,
te samen met de foto van Onze Lieve Vrouw.
Alleen zo spijtig dat er zoveel onschuldige slachtoffers vielen.
Waanzin van een domme oorlog.
Hier op bezoek komen is altijd verrassend,
door de veelheid en de verscheidenheid van jouw gedichten,
teksten en foto's.
Als dank breng ik een geschenkje voor je mee.
lieve groet,
ria
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Gustilpe...ach ik had nog een dikke trui en ze was nodig, het was vooral de wind die het erg koud liet aanvoelen.
Brun...ja ik tracht ook naar de lente, het zonnetje, de vlinders
Ria...met een gele bloem in de sneeuw (winterzoet?)
Elisa...met een prachtig wit tapijt, ja hopelijk de laatste sneeuw...
tot schrijfs
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Dag robbe