Het is april en de tuin stroomt vol vogels.
Alleen al aan merels tel ik er acht.
Vergeten zijn de winterse ruzies.
Drie volwassen mannen in zwart pak met gele snavel,
vijf vrouwen in bruin met een vaag stippeltje op de borst.
Ze melden zich als vrijwilliger en spitten mijn tuin om.
Om de resten appel hippen ze onverschillig heen.
Eiwit moeten ze.
Wormen, torretjes en slakjes!
En ze zijn smerig.
Maandenlang hebben ze zich niet kunnen wassen,
omdat alles bevroren was, maar nu!
Het badhuis is eindelijk weer open:
een grote groene plastic schaal vol regenwater.
Ze plonzen er in rond als kinderen in het zomerse opblaasbadje.
De een eruit de volgende erin.
Het water spat alle kanten op.
Ook de huizenmarkt trekt aan.
De kritische consument wikt en weegt.
Is het dak in orde?
Heeft de buurt wel voldoende standing?
En het interieur, stelt dat wat voor?
Ze hippen erin, eruit, erop en erachter.
Zullen ze..? Voorjaar.
Nog niet echt, maar het komt.
En de vogels weten het.
Trouw voor het leven staat te lezen in de ogen van mijn hond, "Ninja". Wij vormen samen een echt canicross-team! overleden 21 maart 2014
