Robbe, dit is een gedichtje van mij voor iedereen die houdt van het heel gewone. en zeker voor jou.
"Lente!
vogelhuisje
meesjes kijken
verrekijker
meesjes vliegen op en aan
dragen grasjes
sprietjes
opgewonden sjietjes
en dan is het nestje klaar."
wachten
uren
door gordijnen gluren
lukt het wel?
of niet?
zal dit jaar het broedsel slagen?
meesjes vliegen op en aan,
in hun bekje, rupsen, vlinders, spinnen....
Jij bent een geluksvogel, Robbe
zoveel vlinders in jouw tuin.
Ik heb er nog maar een paar gezien, hier!
Maar als straks alle planten bloeien
dan zakken ze ook af naar hier,
Een "blauwtje" heb ik spijtig nog nooit mogen begroeten,
daarom kom ik mij hier te goed doen
aan de schoonheid van de "vallei van de zwarte beek"
en natuurlijk ook aan jouw gezellige tuin.
het kind in ons,
het kind in jou
lieve groet,
ria
ps. bedankt voor je bezoekje
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
Als je geen oog hebt voor de schoonheid van de natuur, kan je er ook niet van genieten. En ook oor, natuurlijk. De zang van de vogels, het kloppen van een specht. Als je kan zien en horen, dan ben je een geluksvogel...
De schoonheid van een magnolia...
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Bedankt voor je bezoekje, Neske
de (nacht)vlinder die je plaatste is inderdaad een egelskopmot oftewel een nympula Stagnata. Hij, allé, eigenlijk "zij" zet haar eieren af op de egelskop, een waterplantje, waarop de rupsen leven.
Ik heb er nog nooit een gezien, wel een brandnetelmot en die gelijkt er wat op.
Vandaag zag ik wel een oranjetipje
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
