Mijn Papsje....

Angel4 · 13 jul 2010, 13:45

Hallo Lieve Babbelkes,

Het is een zware tijd, vooral voor mijn moeder.
Nu weet je pas hoeveel pijn mensen hebben die al zo'n lange tijd bij elkaar zijn geweest en één van hen komt weg te vallen, heel erg triest.
Vanmorgen ging ik mijn moeder ophalen om naar de markt te gaan en ze zag er erg slecht uit, haar gezicht was grauw met een grijze gloed onder haar ogen en wangen.
Ook zag ik dat ze niet goed recht kon blijven lopen en ik vroeg of ze wel sliep.
We zien elkaar iedere dag en ik ben daar tussendoor ook heel veel, eten doen we bij elkaar en s'avonds bel ik haar voor nog een welterusten groet.
Normaal zegt ze dat ze redelijk, lekker of nauwelijks geslapen heeft maar vanmorgen was het toch anders en ik voelde dat ik moest ingrijpen.
We zijn naar de markt gereden en daar ging ze helemaal uit haar dak, kocht kleding die ze normaal nooit zou kopen enz. en ik liet haar gewoon haar gang gaan en sprak ondertussen over van alles en nog wat om op die manier er achter te komen hoe het nu echt met haar gesteld was.
Weg van de markt en weer in het winkelcentrum aangekomen zei ik dat we even lekker op een terrasje gingen zitten om daar koffie te drinken en dat vond ze leuk.
Terwijl we met de koffie zaten en ik met het schuim van mijn koffie verkeerd zat te spelen zei ik "ma, hoe zou je het vinden als we een kamer klaar maken voor jou en je bij ons komt logeren" en haar reaktie daarop was hartverscheurend, de tranen stonden in haar ogen en ze was zo opgelucht en zei meteen "ja".
Ik heb mijn man gebeld en het hem gezegd en hij is direkt aan de gang gegaan, heeft een bed besteld die morgen bezorgd wordt dus vanaf morgen komt mijn moeder hier slapen, zolang ze wilt en de kat mag mee natuurlijk, die hebben we al uitgetest met die van ons dus we vinden daar ook wel een oplossing voor.
Weet je babbelkes, toch fijn dat ik dit alles hier kan komen vertellen want zo kan ik het zelf ook beter op een rijtje zetten in mijn warrige koppie.

Ook ik wens iedereen nog een hele fijne dag toe.

Gast · 13 jul 2010, 17:52

Angel,ik vind het heel mooi de manier waarop je dit aanpakt !!!
ik kreeg er rillingen van,je bent top !!! je moederke zal blij zijn,en jij ook !! en weet je wat,chapaux dat je man achter je staat !!!
en dat is heelwat hoor !!!!

Gast · 13 jul 2010, 18:18

angel nu weet je wat er in het hoofd van je moederke afspeelde,

fijn dat ze bij jullie mag komen,
en je moet een hele lieve man hebben die daar zo voor open staat,

mijn petje af voor mensen zoals jullie, voor jullie moerderke zo zorgen,

wens jullie allen sterkte, zal wel een ganse aanpassing zijn,
als jullie maar met zijn allen gelukkig zijn,

sterkte lieverd

liefs Dannoontje

Therie · 14 jul 2010, 07:48

angel ik heb jou verhaal gelezen
jou moeder had gezelschap nodig goed dat je haar mee uit nam
maar jy moet een man van goud hebben sorry bedoel dit goed
op hoeveel plaatsen denk je dat dit zou lukken
nu hier zou het ook zo zyn hoor myn man zaliger
daarom wens ik jou nu veel sterkte jy begint aan een nieuw fase in je leven proficiat omdat je je moeder by jou neemt
wens je heel veel sterkte
therie

Angel4 · 14 jul 2010, 08:13

Je hoort vaak dat mensen hun ouders laten opruimen (sorry dat ik dit zo hard formuleer maar zo ziet ik het ook, hard en medogeloos, behalve voor hen waarbij het echt onmogelijk is vanwege omstandigheden) omdat één van hen geen zin heeft om moeite te doen voor een ouder.
Ik denk dat wanneer mijn man ook zo was geweest ik daar heel veel moeite mee had gehad en ik daar niet mee ingegaan was.
Ooit heb ik mezelf de belofte gedaan mijn ouders nooit in de steek te laten en hen te verzorgen tot hun laatste snik en ik beloof nooit zomaar iets.
Gelukkig dat mijn man zo is zoals hij is en wij dit nu samen doen, het overal mee eens zijn wat de verzorging voor mijn moeder betreft en zo fijn dat we met z'n drietjes (moeder, man en ik) mijn vader hebben gedragen op het moment dat dit ook nodig was.
Toch vind ik het ook wel jammer dat we nu weer ons leven samen (mijn man en ik samen) moeten uitstellen, iedere keer als er er voor gekozen hebben samen het leven in te stappen staan we weer voor een moeilijke keuze maar tja, we kiezen er nu eenmaal beide voor om eerst alles op te lossen, goed te doen voor derde en dan kunnen we (hopelijk) voor elkaar gaan en nog even van ons leven samen genieten, we zien wel.
Vandaag komt het bed voor mijn moeder en ook dat zullen we wel zien want ze zou vanmiddag zomaar ineens kunnen zeggen dat ze er toch maar vanaf ziet, ik ken haar alsof ik haar zelf gemaakt heb en oh, wat heeft ze een eigen willetje en wat is ze wispelturig.
In ieder geval doen we ons best en ik hou jullie zeker op de hoogte.
Wens iedereen een hele fijne dag toe.

Therie · 14 jul 2010, 08:50

angel ik bewonder jou maar zy is wel jou moeder he

ik heb deze setuatie in 1980 mee gemaak met myn schoonma verloor haar man ook bleef radeloos alleen achter toen he wy hadden ons huisje naast hen gebouwd ze werd ziek moest naar ziekenhuis daar heef ze haar leed getoond de dokter zei deze vrouw mag niet alleen blyven
dus myn man ma komt hier wonnen by ons haar huis naast het ons
ik had niet voor te zeggen het gaat niet
heb haar hier gehad tot 2008 toen is ze ziek geworden en naar rusthuis gedaan maar ondertussen was myn man ook ziek dus heb 8 jaar met zieke mensen in myn huis gezetten hoor
heb harde noten gekraak heb nooit een normaal gelukkige gezin gehad
myn schoonma zat in de zetel had alles in oog
kinderen zeide soms mama ???? moet nu dat zo
dus angel verzorg je mama heb het ook 30 jaar gedaan

Angel4 · 14 jul 2010, 09:34

Ach Therie, dat is hard voor jullie geweest en dat is nu ook precies wat ik met "uitzonderingen" bedoelde.
Tot het verlies van haar man, haar eenzaamheid en haar (voorlopige) verblijf bij jullie, dat bedoelde ik als zijnde helpen, bijstaan en verzorgen.
Wat ik bij jou lees is toch geheel anders en zo enorm zwaar.
Jullie hebben daar allen onder geleden, je kinderen, je man maar vooral jij.
Ja, het is mijn moeder en dan sta je ook inderdaad heel anders voor zo'n situatie en ik begrijp ook helemaal wat je bedoelt.
Maar Therie, begrijp wel dat mijn moeder haar eigen huisje gewoon aanhoud en alleen de momenten hier zal zijn wanneer ze het echt niet meer zelf aan kan.
Op die voorwaarden (zover je van voorwaarden kan spreken want we hebbben geen voorwaarden, geen van allen hier) komt mijn moeder hier logeren, alleen als ze het te moeilijk heeft en het heel even niet alleen aan kan, verder is ze helemaal vrij, doet haar eigen ding, gaat ook hier haar eigen gangetje en ook wij doen dit, we leven ons eigen leven .... alleen met z'n drietjes nu.
Het is ook omdat ze zo goed als blind is want dat heeft ook een groot deel van haar leven verwoest, ze kan werkelijk niets meer waarmee ze zich zou kunnen vermaken en hier word haar leven iets aangenamer.
Therie, die jaren, de zorg, alles wat jij hebt meegemaakt en voor je gezin/familie hebt gedaan is veel geweest, zwaar en te veel eigenlijk.
Eerlijk gezegd schaam ik mezelf dat ik toch wel een beetje egoistisch ben geweest in mijn schrijven want ik schrok er echt van.
Je bent een lief en sterk mens vind ik.

Therie · 14 jul 2010, 21:38

angel geloof me of niet ben bly dat ik het hier neer schhreef
haar huis naast ons heef al die tyd bestaan ze ging er niet heen
en ik moest het onder houden want zy deed niets er aan
pas als ze naar rust huis ging en hier niet meer kon blyven
omdat myn man hier 2 jaar gelegen heef nooit in ziekenhuis ik verzorgde hem tot de laatste adem veel babbelkes weten
myn man heef hier een intentive gehad 5 keer kwam de verpleegster 2 maal per dag de dokter en dat byna 2jaar
toen pas kwam zyn broer terug was 20 jaar niet meer hier geweest
het huis staat nu te koop
angel lieverd ik steun je ten volle doe voor u mama wat je kunt
moest eve uit me bedank angel
de kinderen hebben me mee genomen naar rhodos voor hen was dit
hoog tyd dat ik er uit was ben hen dankbaar

slaap wel angel

Angel4 · 14 jul 2010, 21:54

Apart dat we ondanks onze pijn en verdriet elkaar kunnen helpen, jullie helpen mij en wij helpen elkaar, samenhorigheid is dat geloof ik, en vriendschap en warmte.
Mijn moeder is net naar haar bed gegaan hier, ik hoop dat het haar een beetje gaat lukken.
Slaap lekker Therie, slaap lekker babbelkes.

Gast · 15 jul 2010, 16:08

Apart dat we ondanks onze pijn en verdriet elkaar kunnen helpen, jullie helpen mij en wij helpen elkaar, samenhorigheid is dat geloof ik, en vriendschap en warmte.

beter kon je het niet verwoorden lieve Angel !!!

marietteke · 15 jul 2010, 17:04

hallo angel

Ik moest hier een traantje wegpinken ,
toen ik je verhaal nu las ,
lieveke , je bent echt 'n engel ,
wat je doet voor je make ,
het zal je ook voldoening geven ,

lieveke , ik wens je het allerbeste
voor jou en je make en man
veel liefs van marietteke

Therie · 15 jul 2010, 20:15

angel kom je een rustige en vredige avond wensen

jy had de kracht het hier neer te schryven ben bly dat ik het ook deed

fyne avond nog van therie

reline · 15 jul 2010, 23:47

Lieve Angel,

Gelukkig dat je jou moeder zo goed begrijpt en dat ze je vertelde wat haar zo moeilijk viel, dat ze zo graag bij jullie komt en dat dat kan zo lang ze zelf wil!
Tof dat jullie met zijn beiden er achter staan om haar op te vangen.

Ik denk ook aan aan degenen bij wie het onmogelijk is om door omstandigheden voor hun geliefden te zorgen.
Voor hen is vaak niet makkelijk, maar het is bewonderenswaardig hoe velen bijna alle dagen naar die geliefden getrokken worden, om het hen ondanks alles zo makkelijk mogelijk te maken.

En.....hoe gaat het nu met haar?
Jou moeder zal zich heel wat rustiger voelen bij jullie, maar toch zal het best moeilijk hebben, zoveel gedachten gaan er door haar heen.
Gelukkig dat jullie er zijn voor haar!

Liefs, Reline

RIEKSKE · 16 jul 2010, 06:35

Goede morgen lieve Angelique
heel verhaal lieverd
maar goede keuze
ik moest ff traantje wegpinken
ben er ff niet geweest geen pcke meer
en nu heel wat te lezen
misschien vind je nu zelf ook meer rust lieverd
je bent echt een kanjer mateke
ga zo verder
knuffie liefs riekske
sterkte

Angel4 · 16 jul 2010, 09:11

Hallo Lieve Vrienden,

Mijn moeder voelt zich hier helemaal thuis en ze slaapt veel.
Twee nachten al, ze gaat rond 21.00 uur naar bed en komt er rond 8.00 uur weer uit.
Ik hoop dat de rust haar goed zal doen.
We hebben niet zo'n groot huis (1 grote woonkamer en 2 slaapkamers) maar het is prima te doen zo.
We zijn voordien wel op zoek gegaan naar een woning waar mijn moeder ook haar eigen woonkamertje enz. zou kunnen hebben maar dan zit je al snel op € 175.000,00 en dat hebben we natuurlijk niet en geeft ook niet, het gaat goed zo.
Therie, ik ben blij dat je het opgeschreven hebt, ik haal er in ieder geval heel veel uit.
Mag ik zeggen dat ik heel veel steun aan jullie berichtjes heb want dat is zeker zo, thx.