Goedemorgen lieve vrienden,
De nacht was waardeloos, we konden maar niet in slaap komen.
De nachten zijn bij mij het moment waarin ik aan mijn vader denk.
Gelukkig viel Ed op den duur toch in slaap maar bij mij ging het echt niet en alles voelde zo vreemd aan, waarschijnlijk omdat het zo stil was (het is hier bijna nooit stil, je hoort altijd wel de bladeren van de bomen, de nachtdiertjes enz. maar nu helemaal niets) en ik kan helemaal niet tegen helemaal stil.
Toch voelde alles heel anders aan, vreemd, heel vreemd, ik kan daar mijn vinger niet opleggen maar het zal wel een reden gehad hebben.
Rond een uur of 4 ben ik dan toch in slaap gevallen en de rest bestond uit slapen,wakker,slapen,wakker ect. (jullie kennen dit denk ik wel).
Wat fijn dat jullie elkaar al die tijd zo helpen, er voor elkaar zijn want ik merk nu (nu jullie mij ook steunen) hoe nodig dit is, hoe fijn het idee dat er mensen achter je staan, klaar staan om je te steunen.
Ik heb "beter horen" al gebeld, alles uitgelegd en kon een afspraak voor mijn moeder maken op 10 augustus.
De stichting mantelzorg (hulp voor mijn moeders ogen) zal me vandaag nog terugbellen en daar heb ik natuurlijk hoop op maar ik zie het niet echt in dat de (eerdergenoemde Bartemeus stichting) nog iets voor mijn moeder kan betekenen maar niet geprobeerd is niets gedaan oftewel, niet geschoten is altijd mis.
Ik heb daarnet een beetje rundergehakt uit de vriezer gehaald zodat ik vanmiddag soepballetjes kan draaien.
Wanneer we dan naar het zwembad gaan kunnen we eerst een pannetje soep bij mijn moeder afgeven en als we dan zelf van het zwemmen thuiskomen kunnen we thuis lekker een kommetje soep eten, ook weer geregeld.
Ik hoop dat we doorzetten, dat we het gaan doen want we zijn zo lam geslagen van alles wat er gebeurd is ...........
Het liefst (ach, jullie kennen dat wel denk ik) blijf je de hele dag voor je uit staren en onderneem je helemaal niets.
Mijn moeder was daarnet (toen ik haar goedemorgen wenste via de telefoon) nog steeds wat kattig maar toe maar, ik moet inderdaad leren niet meteen als een slak in mijn huisje te kruipen (iets wat ik wel altijd gedaan heb).
Ik heb haar het "goede" nieuws over haar gehoor verteld, ze zei er niet veel over maar ik denk dat ze het wel fijn vond.
Ik wens jullie allen een hele fijne dag toe en wil jullie zeggen dat ik blij ben dat jullie er zijn.
Het leven is net een bos, rechtdoor kan nooit.
.
Groetjes,
Angel4
)
