Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

[ninjavincent]

Er hangt een pijn over mijn lijf,
Zelfs met een medicamentje wil het niet verdwijnen.
Die pijn blijft maar hangen,
Toeschouwers zien mijn vertrokken grimas.

Ik vraag mij af:
"wat gebeurt er toch telkens met mij"'
Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen.
Uitgeput, leeg, zwak, rillerig...oud worden???

Maar hoe hard ik ook mijn best doe,
Het lukt me maar niet meer bij de groep te eindigen.
Maar toch, ik ben een sportieve doorzetter,
Ik wil kost wat kost de eindmeet bereiken...

[ninjavincent]

Hallo, flinke dame,


Een blik op uw ontvangen kaart
verteld me dat hier
iemand verjaart
slingers en ballonnen
het feest is al een tijdje begonnen..

Omdat je zo aardig bent op vele manieren,
Willen we jouw verjaardag (in vertraging), speciaal versieren,
Met een boeketje bloemen en een hartelijke groet,
Want wie goed doet, goed ontmoet.

Toch hartelijk gefeliciteerd met uw verjaardag op 13 september ll.,Iris.

[ninjavincent]

Hiep Hiep Hoera,


Als ik het goed heb gelezen,

is het vandaag 26-negen.

Dat is de dag Bruno,

om jouw verjaardag te mogen vieren.



Het is al weer 55 jaar geleden,

maar al die jaren waren voor jou,

niet altijd stilte en rust,

vooral de laaste jaren,

met de subtop in canicross.



Een dag als vandaag, regen en regen..

mag het de pret niet drukken.

Met vrouwtje lief en vrienden als Chantal en C°,

zal het best wel gaan lukken.



Christiane en ik wensen u,

een super fijne verjaardag toe,

Een dag (5-5) om niet te vergeten,

zelfs als je vandaag thuis zitten moet.



Van Harte Gefeliciteerd met je verjaardag

maak er iets moois van....

Wij....duimen

[ninjavincent]

Liefste moeder,


Drie jaar voorbij, sinds je leven plots ophield.
De tijd stond stil voor iedereen die van je hield.
Je leek verdwebeb uit de eeuwige kringloop van het bestaan.
Een onmisbare en sterke schakel viel uit de cirkel.
De ketting brak.

We herstellen moeizaam, de heling verloopt pijnlijk en traag.
Wachten...wachten....en wachten.
Hopen, en toch weten.
Dat wat voorbij is, nooit meer terugkomt.

Alle mooie herinneringen brengen louterig en troost.
We proberen het doek van het leven verder in te kleuren.
Tot we rust vinden ,
in jouw onvervulde dromen!

Slaap zacht.

[ninjavincent]

Dit mooie gedichtje gekregen van het bestuur van de Vlaamse canicrossfederatie (VCF), als aanmoediging en herstel en een op spoedige genezing....

Antoon, het pech Icoon...

Je reed over je teen met de grasmachien,
...Heb je dit jaar nog niet genoeg afgezien misschien?
Of verwacht je weerom een mooie trofée?
Voor je grote teen met een bloederige snee!

Ja Antoon, je bent de pechvogel van het jaar,
Daar kan niemand nog om heen, het is heus waar.
Maar als echte Flandrien, geef je nooit de moed op,
Binnenkort sta je weer, weliswaar, niet aan de top.

Wel als ouderdomsdeken en voorbeeld van de canicross,
Dan loop je spoedig weer met Ninja, door park, duin en bos...

Veel beterschap gewenst,
en op een snelle genezing van ons allemaal,
Voor toch,
een canicross-veteraan van ijzer en staal!!!

Mooi hé!!!!

[ninjavincent]

RITA, Je wordt 59 lentes,
en je hebt het tot hiertoe in je leven waargemaakt,
Ook het liefdesleven is toch redelijk volmaakt.
Als je eens een droeve of heimweevolle dag doormaakt,
weet dan wel dat je Robert over je waakt
Nu je ook door de “wielertoeristvirus” bent gebeten,
kan je op je fiets vele uren zweten,
Tegen den “honger”,af en toe een banaantje eten.
Zo kan je met Robert op de fiets, je krachten meten,

Speciaal voor jou,
heel veel liefs, heel veel gezelligheid
heel veel goeds, heel veel felicitaties
heel veel sportieve gezonde jaren,
heel veel mooie herinneringen.
Dit is onze wens,
Oprecht en uit het hart
Veel liefs.

[Bosrankje]

Beste Ninjavincent

[ninjavincent]

Moeder Natuur heeft haar mantel,
met vlammende kleuren aan.
Bladeren worden geel of rood
en schitteren in de milde zonneschijn.
De herfst is in het land

De bladeren van de bomen,
beginnen de bodem te bedekken,
en te ritselen
onder de stappen van wandelaars.

We koesteren de herinnering,
van zon en dagen in de open lucht.
Het is herfst,
maar toch kan nog mooie weekends beleven,
en van nog enkele zonnige dagen genieten.

[ninjavincent]

Frederik,
ga maar vandaag eens helemaal uit de bol,

en doe terwijle het glas maar vol.

zonder dwaze dinge te doen,

want dat gaat nooit goed..

Doet verder op wedstrijden zoals je bezig bent,

want we vinden je allen ne sportieve toffe vent.....

[ninjavincent]

De zomer heeft de herfst cadeau gedaan,
Het bos is één ruiker warmte.
Van oker tot mehonie,
met bomen die aan striptease doen.

Bladeren die langzaam naar de grond walsen,
en tussenin de laatste muggen die hun
uitbundig ballet opvoeren,
in een brede zonnestraal.

Met een warrelend bronzen tapijt,
waar kastagnes,
met opengebarsten bolsters,
wachten om gepoft te worden op hete vuren.

Woordeloos,
geniet ik van al dat gewemel.
Morgen is alles misschien voorbij,
Roerloos en koud wachten op de winter......

[ninjavincent]

Vlaanderen,
land van, beloften,
en van Leterme 1,2, en....3.
Stakingen en inflatie,
talenstrijd en devaluatie.
Vlaamse leeuw en Rode Haan,
vakbonden,
in groen, blauw of rood!!!

Vlaanderen,
land van noeste werkers,
met hun gulle lach,
Vlaamse producten,
duur Waals staal.
Wat brengt ge voor de toekomst?
werk of werkloosheid,
vrede of...betogingen!

Berust ge nu reeds in uw lot?
Of...is de Vlaamse leeuw nu al dood.

[ninjavincent]

De streek waar ik ben opgegroeid,
heb ik al lang verlaten.
Ik weet nu wat ik toen verloor,
maar het kan me niet meer baten....

De jaren zijn voorbij gegaan,
en ik dacht éens te vergeten.
Maar dat dit nooit zou mogelijk zijn,
had ik toch moeten weten....

Al is de streek waar ik thans woon ook mooi,
het kan mijn thuisland niet vervangen.
Soms is mijn hart zo zwaar als lood,
van mateloos verlangen....

Misschien komt toch nog eens de tijd,
dat ik daar terug zal komen wonen.
Wellicht beleef ik nog die dag,
en blijft het niet bij dromen....

[ninjavincent]

hoeveel kan een mens verdragen :'

*eerst mijn beste vriend zien achteruitgaan en hem uiteindelijk moeten loslaten en afscheid nemen,

*na 6jaar een relatiebreuk,

*grootmoeder gestorven (van wie ik niet eens afscheid heb kunnen nemen :'-( )

*en nu werkloos.
Wanneer gaat het allemaal ophouden,want het wordt echt moeilijk om nog rechtop te blijven.....
Katinka.



Hoeveel kan een mens verdragen
Katinka,

Hoeveel kan een mens verdragen,
aan kwetsuren, pijn, verdriet.
Aan de last van tegenslagen,
zorgen die het leven biedt.

Hoeveel kunnen schouders torsen
’s mensen geest voordat hij breekt.
Hoeveel kracht kan men vermorsen
voordat dit zich eindelijk wreekt?

Veerkracht draaglast deze beiden,
kennen bij elk mens een grens.
Die tot instorting kan leiden
door negatieve tendens.

Hou de moed erin en eens komen betere tijden, Katinka.

[ninjavincent]

Denkend aan Vlaanderen,
hoor ik mijn vader zaliger nog vertellen,
over de prachtige landschappen,
en de rivieren waarin je lekker kon zwemmen...

Binnenin mezelf,
denk ik dan,
aan onze maatschappij,
die dit nu eenmaal alles verpest heeft....

Je durft het bijna,
niet te denken,
dat dit nu verpest land,
ooit zo mooi is geweest....

In je dromen,
staren eeuwenoude eiken je aan,
je hoofd tintelt van de ellenlange weiden,
die je in de verte van je dromen ziet....

Nu begrijp ik waarom in de film die ik zag,
Pallieter zo gelukkig was.
Het moet fijn zijn geweest te kunnen vrijen,
in al dat malse gras....

Ach, hou op met dromen,
Vlaanderen is kapot!!!!!
Weg zijn alle bomen, rivieren en weiden,
Alleen dromen laten ons nog toe,

aan Vlaanderen te denken

[ninjavincent]

Ik kan haar niet beschrijven,
de schoonheid,
van mùjn dorp in Vlaanderen.

De huizen,
de wegen,
de bomen,
de koeien in de wei.

Alleen hier in mijn dorp,
bestaat er hoop voor mij,
dat ik iemand ontmoet,
die zich mijn gelaat nog herinnert.


ook zij,
die mijn naam,
al lang zijn vergeten.....