weekendkriebels met Rap en Bo'ke

Bo'ke en Rapke,ik wens jullie een fijn weekend,



Groetjes~~Assa "en een fijn weekend aan iedereen

allen nog een rustige avond

Ik zag vandaag in de ogen van een oude man het volgende gedicht :

Boom zo hoog, zo breed bebladerd,
waarom heb ik je ooit geplant ?
Vroeger heb ik nog tegen jouw stam gewaterd,
toen waren problemen nog niet gepland.

Die kwamen vanzelf, ik ouder jij groter,
je groeit nu echt wel boven mijn krachten.
Toen ik nog jong was hield ikzelf je proper,
nu moet ik op de snoeiman wachten.

Ik ben oud nu en jij kunt eeuwen voort
en weet je nog, ik heb je gratis gekregen.
Je bent een last nu, een gesloten poort,
moet ik het kappen toch nog overwegen ?

Ach, ik weet het niet
want als jij er niet meer staat
verga ik van verdriet
om de jeugd die ik achter laat.

Rapke, confronterende ontmoetingen

schoon geschreven rapke,

zo rechtstreeks uit het leven gegrepen


grtj
bo'ke

Ha ja Bo'ke, soms doe ik eens een greep in het leven, meestal in dat van andere mensen Ik doe ook goede dingen soms, en dan zie ik verdriet en wanhoop, maar ook berusting in wat komen moet. Het is ontzettend moeilijk om afscheid te nemen van wat zo mooi was in vroegere jaren, en hoe ouder men wordt hoe meer men daar in afziet.
Persoonlijk kan ik vluchten uit het jeugdsentiment, of eerder, er terug in verzinken door "De Witte " van E. Claes ter hand te nemen. Dan voel ik me terug jong, onbezorgd, ik zie mezelf dan terug op moeders zetel languit met een koekske en een warme choco bij de hand ... Ik word zelf opnieuw de witte.
Dat duurt nooit lang. Het boekje met de verloren kaft koester ik even, door een willekeurige bladzijde te lezen, een pentekeningetje van Felix te bekijken. En dan gaat Ernest terug in de boekenkast tot de volgende keer dat ik hem nodig heb.

Rapke, sentiment

Ne goeie morgen allemaal,

Amaai Rapke kan mooi schrijven!!! zo gevoelig

Grtj.. assa

-
-

Rapke,


Ben nu wel even verschoten, jouw sentimentele kant mag
er best zijn.

Je mag ook van blauw houden, dat doe ik ook maar wel
in de lucht of in een paar kijkers. Geef mij maar groen.

Wat een toestand hij scheldt tegen die goede Sint, ooit stond
ik in Turkije aan zijn graf. ( Heilige Nicolaas )
Waarom moeten ook heiligen elkaar afmaken, ik zou denken
dat de kerstman een door Amerikaanse reclame ontstaan
individu is.

Och rapke ik maak alleen gebruik van mijn recht op antwoord.

Leven en laten leven onder God's zon.

Fijne zondag.

bomi

bo'ke,

het mijmeren in de spiegel zet aan tot dankbaarheid!
Heel mooi!

rapke,

een gevoelig teer gedicht,
even stilstaan bij de werkelijkheid!

Eigenlijk twee adventsgedichten!

Ik zet er ook mijn kaarsje onder!

zonnige groeten,
gustilpe

Wat een zoete reacties op wat hierboven geschreven en gedicht staat
Ik was al lichtjes in paniek omdat ik de weldadige kritiek van ons Beau Mieke begon te missen, maar ziet, een beetje puschen en ze is daar al
Let op he, ik hou van een kritische geest, ik heb er zelf een maar net als Bomi laat ik die maar even ontsnappen om een luchtje te scheppen, daarna gaat hij braafkes terug in zijn mande
Weet ge wie er ook zo soms eens uit het hoekske kan springen met een dosis kritiek ?
Mijn tanteke !!!!
Tanteke zit te wachten tot haar neefke weer eens met iets stouts uitpakt, maar dan is het wel de volle laag hoor !!!! En meestal is het nog niet eens mijn schuld Meestal is het gewoon een gedichtje dat nonkel voor mij schreef terwijl we in café " 't hoekske "een pint zaten te drinken.
Zoals het volgende dat uit nonkeltjes pen vloeide en wat ik nu mag brengen (sorry nonkeltje)

De biecht

Ik wou vandaag eens naar de mis,
't werd tijd om te biechten te gaan.
Maar ge weet hoe dat Rapke is
als ik begin is er geen stoppen aan.

Ik vertel dan door de fluistergaatjes
over al de stoute dingen die zijn gebeurd,
histories met vrouwen en verkeerde maatjes
en vooral 't eerste nogal wat bijgekleurd.

Dan hoor ik de paster verlangend snuiven,
in 't onbesef dat ik hem alleen maar pesten wil.
Door mijn vertelsels over wellustige fuiven
gaat hij in gedachten al zelf van bil.

Maar daardoor duren mijn biechten te lang,
zelfs op 't einde vraagt die mens naar nog,
de volgenden in de geknielde rij zijn bang
dat hun beurt voorbij zal gaan, alsnog.

Dus ben ik vandaag maar thuis gebleven,
ik maak wel een afspraak tegen Pasen,
ondertussen word ik misschien politiek bedreven
dan heb ik nog meer zonden om hem te verbazen

Rapke, plagiaat op nonkeltje

Lap, ze gaan weer zeggen Rapke is weer bezig zunne
Maar ik ben in mijn biechtperiode, en dan moet alles er in één keer door he, 't is gelijk in de keuken met een blender, hahahaha
Wat ik met het volgende werkje wil bewijzen, dat is dat ik geplaagd word door een ongelooflijk collectief bewustzijn, een allesomvattend geweten zeg maar
Ik ga dus mijn zondag compleet maken met volgend gedicht

De collectieve biecht

Als ik nu eens voor jou ter biechte zou gaan ?
Dan maak ik al jouw zonden ineens ongedaan,
ik zou je met heel veel verve verdedigen
zonder dat ik jou daardoor hoef te beledigen

Want Rapke kan het uitleggen als geen ander,
al heet je Neske,Bomi,Assa,Gustilpeke of Sander
Onze zonden zijn toch allemaal dezelfde, en dan,
als 't moet vertel ik ook nog wel iets over den Norman

Alleen voor Bo'ke hoef ik niet persoonlijk op te komen,
zo puur, zo rein, daar kun je alleen maar van dromen.
Over haar geen gebiechtje net voor hostie en wijn
dat zou pas een echte belediging zijn.

Rapke, boontje voor Bo'ke

een boontje


maar
Zelfs met het goede been
uit bed, ben ik een zondaar;
ik schop en sla, en elke teen
die mij passeert, krijgt een blaar.

Niemand mag mij tegenspreken
ook al baden ze in het zweet
van de glimlach die ze faken
na mijn uitleg die niet is te vreten.

Maar zie me nu zitten in de biechtstoel.
Let op ! Dat duurt voor mij vier weken.
En ik verwacht, naar mijn gevoel
niet veel goeds ; ook al zal ik smeken.

bo'ke

.
Die plotse uitbarsting van Rapke's talent , en mijn lege kop , dat kan geen toeval zijn !

Dus :

Den Norman en Rapke : Communicerende vaten !!!!!

Rapke, (ge)vat

rapke schreef:Dus :

Den Norman en Rapke : Communicerende vaten !!!!!

Rapke, (ge)vat

man, man : twee communicerende vaten


De gieter en de tuit
twee communicerende vaten
kunnen er niet tussenuit,
-hou het eens in de gaten-
dat hun water even hoog
staat : van bodem tot top;
is het thuis of aan de toog,
ze bezitten evenveel sop.



bo'ke