Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

De tijd verstrijkt
Het leven gebeurt,
Afstand scheidt.
Kinderen groeien op,
Liefde groeit en vergaat.

Geliefden overlijden.
Harten breken.
Ouders sterven.
Loopbanen eindigen.

Vrienden zijn er,
tijd en afstand maken niet uit.
Een vriend is altijd binnen bereik ,
als je hem nodig hebt.

Als door de tijd en het leven ,
veranderingen en mysteries groeien,
zijn "vrienden"de steunpilaren in het leven.
en steeds paraat staan om je aan te moedigen

Hier vlieg ik...haha..bij het skieën.

met m’n broek dus bijna op m’n knieën.

Dat komt niet door verkeerde driften,

maar door die ouwe kl....liften !


Mooi, die “onbegrensde winterse" mogelijkheden !

Profiteer van deze unieke aangelegenheden...
!
Ach sleetje rijden in de goot.

Ik lijk haast wel een idioot



Na mij zitten Ninja en Zina.

maar dan zonder koude handen.

Een komisch trio heel gewoon,

door sneeuwpret blij verbonden

-
-
Ninjavincent,


Met bewondering hier eens wat gelezen en gekeken,
een echte atleet mooie foto.

Je verdient een medaille met je gedicht over de heel
gewone huisvrouw, een beroep dat beoefend wordt
voor heel het leven. Jaren van geen belang.

Nog veel plezier met de hondjes,

Fijn weekend,

bomi.

Bomi,
Bedankt voor je lieve woorden,
Dank je voor het warm bericht.
Door die vriendelijke woorden,
Bracht je een glimlach op mijn gezicht.

Het was lief en onverwacht,
Het is fijn om te weten,
Dat jij nog even aan mijn topic dacht.

Kastanje bruine ogen,
Met een verleidelijke blik.
Die blik kan ik niet weerstaan,
Zij is spontaan en eerlijk,
soms een beetje ondeugend,
Maar toch zo lief.....

Elke wens lees ik in haar ogen,
Aan haar trouw, hoef ik niet te twijfelen.
Alles zal zij doen om mij te behagen,
Krijgen we toch eens ruzie,
Ze is altijd vergevingsgezind.

Haar grappige manieren van doen,
verovert ieders hart.
Dagelijks fluistert ik in haar oor,
ik kan het haar niet beschrijven,
want zij kan niet lezen...."ik hou van mijne Ninja"

Mijne trouwe viervoeter!!!!!

Ventje, lach toch eens een beetje....

Mannetje, wat kijk je toch somber,
Wat kijk je toch zo triest.
Ben je soms bang, dat je,
door aldie donkere dagen,
je humeur verliest.

Je loopt zo gebogen,
je lijkt zo oud,
en je kletsrode neus,
voelt toch zo koud!!!

Ventje, lach liever een beetje,
Anders vergeet je,
hoe mooi je kan zijn.....

Ninja is inderdaad een vriendelijk hondje,
de trouw staat op haar snuitje te lezen.
En omdat zij en jij toch van sneeuw houden
plaats ik hier een mooi gedicht.


Winterstilte

De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witten rijp beijzeld.

De wind houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.

De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend toverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.

Jacqueline van der Waals (1868-1922)


ria

50 jaar,
is iets.....is niets.
Gewoon halfweg de weg,
of...toch dik erover.

De vier wordt vijf, dat is logisch toch.
Het leven gaat zijn gang.
Er volgen er nog veel in 't zog,
Maar wees voor het verdere leven niet bang.

Adelin,
Al begint je dag zoals elkeen.
Vandaag ben je Abraham van kop tot teen.
Bijzonder is het wel het is aan jou nog niet te merken.
De jaren helpen blijkbaar je charmes nog te versterken.

Je blijft ook sportief actief en daarbuiten.
Je enthousiasme en inzet voor "Runners Evergem"zijn haast niet te stuiten.
Mag jouw toekomst nog vele jaren gedijen.
En geniet intens van al je liefhebberijen.

Op uw vijftigste,
Komt Abraham u feliciteren, drink maar een flinke borrel
Ja, vier maar vrolijk feest, want reken maar zo
Over vijftig jaar, ben je er toch wel geweest.
Hopende in goede en sportieve gezondheid.
SANTE!

Hartelijk gefeliciteerd Adelin.

Bij het ontslag van de Voorzitter van de vereniging...



Nog eenmaal zeg ik kort en krachtig,
Nicky en Wilfried het was prachtig.
Niet aftakelen,niet verkillen,
niet verschrompelen,
gevoelig blijven
voor het hoogste, het allerliefste –
open blijven staan voor het meest
verwonderlijke.
Sta op jezelf, heb grond
onder je voeten,
sluit je niet af, sluit je niet op,
Anders kom je in ademnood.
Prachtig zul je als stichters van de VCF,
"begroet en bemind", worden

B E D A N K T!

Dribbel, een klein hondje maar toch zo dapper,

na een wedstrijd wil steeds hem een zoentje te geven

Haike, U bent er trots op,

U bent zeer gelukkig

U werd er in de canicross mee bekend .

Dribbel, een talent als geen ander,

Haike, we mogen de waarheid onder ogen zien.

dat jij een rijkdom bezit.

van zoveel talent

het is fijn om zo met hem te kunnen lopen......

Haike,
Heeft zonet geproefd van haar zelfgemaakte witte chocolademousse (met light sojaroom en sojamelk en met druifjes--> kwestie van toch een beetje gezond te doen é...

Antwoord:
Onovertroffen genot-
Die heerlijke witte chocolademouse!!!!!!!!!

Oh hemelse god,
Met je laagje bruin en wit.
Jij bent een onovertroffen genot
De diepe intense smaak die je bezit.

Zoals je langzaam smelt in Haike's mond,
En je langzaam verspreidt door haar lichaam.
Ja, in de zevende hemel was ze,
Toen zij van haar( kook)kunstwerk proefde, wat een genot!

Met elk tevreden hapje dat ze proefde,
Bedwelmde ze me meer en meer.
Niemand kan haar afsteken, de loef,
Want ze verrast keer op keer

~Jij,en die heerlijke chocolademousse~

Zo mooi gevonden dat wij het
met jou wilden delen...... De vier kaarsen

Vier kaarsen branden in een woonkamer,
het is er zo stil dat als je goed luistert
je de vier kaarsen hoort praten.

De eerste kaars zegt:
'Ik ben vrede
echter niemand kan mij verder laten branden,
ik geloof dat ik zal doven'
Het vlammetje wordt kleiner en gaat uiteindelijk uit.

De tweede zegt:
'Ik ben geloof!
Meest van al ben ik niet langer onmisbaar,
dus het heeft geen zin meer dat ik blijf branden.'
terwijl hij aan het praten is, dooft een zacht briesje
het vlammetje.

De derde kaars spreekt op haar beurt:
'Ik ben liefde!
Ik heb de kracht niet meer om te blijven branden.
Mensen zetten me aan de kant en verstaan de
belangrijkheid niet van mij.
Ze vergeten zelfs om van de mensen rondom hen
te houden!
Niet langer wachtend gaat deze vlam uit.

Plots..... komt er een kind de woonkamer binnen
en ziet de drie kaarsen die niet branden.
'Waarom branden jullie niet ?
Jullie moeten toch branden tot het einde !'
Het kind begint zachtjes te huilen.

De vierde kaars ziet dit gebeuren en zegt:
'Wees niet bang, terwijl ik nog steeds brand
kunnen we de andere kaarsen opnieuw aansteken,
want ik ben hoop !' Kunnen we ???

Met schitterende ogen, neemt het kind de kaars van
de hoop en steekt de andere kaarsen opnieuw aan.
Het licht van de hoop zou nooit uit je leven mogen
verdwijnen...

En dat ieder van ons
hoop, geloof, vrede en liefde mag koesteren.

Dit zijn onze wensen voor Kerst en Nieuwjaar

Alter en Rankje