In de luwte van het sneeuwkristal
op een stekelige struik
slapen satijnen vlindertjes
om te ontwaken
in je liefdedronken buik
als de lente weer ontluikt
Wanneer de ruwe kilte
is verdreven
die nu je ziel bewoont
de pinksterbloemen
weer herleven
de lentekoningin weer troont
en’t gras weer naar het voorjaar ruikt
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Bedankt voor de wensen, Morgenstern, Bosrankje en Alter, Elisa en Norman. Ik zal nooit een zigeuner kunnen zijn, aangezien ik geen viool kan spelen, zelfs niet de eerste...
Laat me maar een Neanderthaler zijn, ik verslond eertijds de reeks van de aarkinderen van Jean Marie Auel, de stam van de holenbeer enz...
Nu lees ik op het net, volgend jaar, einde maart, verschijnt er eindelijk een vervolg, het 6de boek van de reeks: Het lied van de grotten.
Een turf van bijna 1000 pagina's, ik ben in blijde verwachting !
mvg
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Ik beitel in een brief
van steen
primitief
maar zo gemeend
voor mijn Neanderthalerlief
Mijn Neanderthalerlief
o,mijn Neanderthalerlief
wordt asjeblief
heel gauw
mijn Neanderthalervrouw
Wij eten a-la-carte
everzwijnenhart
(in 't groen)
Alles wil ik doen
om een zoen
heel impulsief
van mijn Neanderthalerlief
Ik ga voor haar
op berenjacht
en breng haar dan
de berenvacht
zodat ze 't warm heeft
in de nacht
in haar bedje
primitief
mijn Neanderthalerlief
Ik wens haar
bij me, ieder uur
Ik wil zorgen
voor haar vuur
Delen in haar levenslot
Ik schilder dromen
in mijn grot
figuratief
voor mijn Neanderthalerlief
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...