De trage minnaar,
heer des huizes,
in 'hotel der herinneringen',
verwent de hotelpassanten
met schitterende poëzie
in een pittig sausje van bellettrie.
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Er is het leven,en er zijn mensen
mensen leven hun leven
niet altijd zoals ze het wensen
dat leven is er maar even
't bestaat uit vele stukjes
van verdriet en gelukjes
't is net een caleidoscoop
met verwachting en hoop
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Voor de nutteloze dingen van de dag.
De regen die ik niet aanbad.
M'n tuin die ik verwaarloosde.
Alsook de lege banken in de stad.
Voor alle mensen die ik niet groette.
En eveneens de anderen. Doch ook m'n paraplu
wil ik bedanken. M'n hoed waarvan ik hou.
En het dagblad waarin ik een dichter vond.
Voor mijn tafel wil ik bidden. De ochtend.
De middag en de avond.
Maar vooral voor m'n geliefde.
Verbaasd, verwonderd, verwend
voel ik mezelf door het lezen van woorden
die mijn oude hart verwarmen, gelukzalig
voel ik me weer jong mooi en begeerd,
misschien maar voor even, maar toch . . .
vederlicht!
Bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
