Gewoon, gedichten - 4

sunset · 02 sep 2011, 00:28

zoveel is nog herinnering

‘k herinner mij mijn vaders tuin, zijn groei
zijn gangen onder lovergroen omkranst
met rozen op een stok tot in de herfst in bloei

en ‘k heb nog weet van warme zonne-uren
al is de zomer van vandaag slechts schaduw
die verbleekt tot kilte op de muren

de harp zwijgt in een schemer nu al jaren
en zelfs de bomen die aan vensters luisteren
doen ’t tevergeefs; de stilte van de snaren

gaat soms als oude mijmering zacht
door schaduw van de kronen en verstaat
- wanneer zij gisterenklanken werpt in nacht -
het ruisen dat langs lege paden gaat.
**********
sunset 02-09-2011
**********

Bosrankje · 02 sep 2011, 01:23

Beste sunset,

Het is zolang geleden dat ik hier nog iets heb geschreven !

Gelezen doen we dagelijks, wees er zeker van en ... we genieten
ten volle van je mooie gedichten !

Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap van ons beiden

Alter en Rankje

sunset · 02 sep 2011, 09:02

.
.
.
Bosrankje,
Dank je wel voor je warme vriendelijke woordjes die jij hier weer neerzette. Zelf heb ik nu al ruim een jaar steeds minder tijd gehad om te kunnen lezen en vooral te reageren op en bij anderen (en ik hoop dat men mij dat niet kwalijk neemt). 'k Wens jou, jullie een hele fijne nazomerse dag en tot lezens, schrijfs
Liefs en knuf, groetjes
sunset.
.
.

sunset · 03 sep 2011, 15:36

jij

verpozing zoekend
in klankschaduwen van
het roepen van cicaden

kom jij; later snijd je
met een maansikkel
mijn fluisterharen af

tot huid zilverschemerend
dit hart kloppen laat
op 't ritme van vleugelslagen.
**********
sunset 03-09-2011
**********

sunset · 04 sep 2011, 00:45

ik sterf niet voor jou

ik sterf niet voor jou
verdraag de nacht
onder een zilveren schijn
die mij de dag belooft

(New Orleans is afgebrand)

uit de as van het verleden
herrijst de toekomst
beplanten wij de doden

sterven doe ik niet voor jou
ik dicht ons leven
tot een cantate jubilate
strooi met de klanken.
**********
sunset 04-09-2011
**********

sunset · 12 sep 2011, 09:18

eerste Noorse sneeuw

wanneer witgrijs geloverd
jij me herfstig in jouw fjorden neemt
nog zomert in mijn sappen
dan is een winter niet meer ver
net als de sneeuw
die jouw toppen kleurt

smarten wij reeds
verbannen hem naar avond
- mijn vroege en jouw late middag -
waar hij zijn schaduw werpt
in de nog altijd lichte stonden
zoals herfst bladeren verliest.
**********
sunset 12-09-2011
**********

sunset · 13 sep 2011, 07:56

Bergen (Noorwegen)

altijd nog het buiten monotone
binnen kleurenvolheid als illusie

witte hemel - wijdse leegte
zwijgt het groen van oude bomen
wenen vogels in hun kronen
wachten daar de duizend jaren
brood uit lang vergeten aren

zelfs waar gele klokkentoon
nog verstopt in haar cocon
zonnestralen laat vermeren
blijven regen, wind zich weren
tot in andere dimensies

altijd nog.
**********
sunset 13-09-2011
**********

* men vertelt dat het in Bergen 365 dagen per jaar regent
en dat de baby’s daar geboren worden met een paraplu
in hun hand en laarsjes aan hun voeten.

sunset · 14 sep 2011, 10:41

Norwegen, zomaar ergens

de wind verstrikt zich
in de majestueuze stilte;
een afgescheurd spiraal
van grijsblauw licht
hijst zich omhoog;

het dak, donker gesteente
in ’t hoge van een blik
naar boven als een schacht

en dan…

wat wuivend gras
zo zacht als is het troost.
**********
sunset 14-09-2011
**********

sunset · 15 sep 2011, 08:33

over fjorden, wateren en zo

de fjorden hier, meer dan een repertoire
van hun geschiedenis, woekerend en woordloos
tegelijk schuiven zich duizend vergezichten
in wijdse vertes copuleert de oceaan;
vergeten als membranen zwart en wit
torenen de pieken dragend hemelbogen.
**********
sunset 15-09-2011
**********

sunset · 16 sep 2011, 08:36

en dan weent er een boom

van een zachte wind tussen twijgen
geniet ik, al heb ik angst voor de storm

uitstervende dagen zien
hoe ik mij een weg baan
een vage glimlach op mijn lippen

- twee kanten van eenzelfde medaille -

dan, bliksemende hemel; en een boom weent
lover over mijn voeten.
**********
sunset 16-09-2011
**********

Bosrankje · 16 sep 2011, 10:19

Beste sunset,

Beter laat dan nooit, geraak ik eindelijk weer in jouw stekje
met twee ppt's ipv één, maar ik kon echt niet kiezen tussen
de twee illustraties van de maansikkel dus...

Luisteren naar de cicaden bij 't lezen van jouw gedicht geeft
er nog een extradimensie aan.

http://youtu.be/daV796pv6xU

Lieve zomergroetjes in vrede, vreugde en vriendschap van

Alter en Rankje

ria · 16 sep 2011, 10:55

sunset · 19 sep 2011, 07:24

.
.
.
bosrankje,

Dank je wel voor het door jou geplaatste. En het muziekje past er inderdaad uitstekend onder. Zelf hadden wij ons jaarlijks familieweekend met de kinderen en kleinkinderen. Vandaar dat ik niet eerder een re kon plaatsen.
Liefs en knuf, groetjes en een heel fijne maandag voor jou, jullie
sunset

ria,
Dank je wel voor het moois dat je hier neerzette en geniet van een heel fijne maandag nog.
Liefs en knuf, sunset
.
.
.

sunset · 19 sep 2011, 07:26

oogsten van verlangens

ongemerkte herfst
steelt zich het land terug
houdt een vermoeid denken
al een tijdje in zijn greep

kussen, aardever
zijn dronken getuigen
van een vergeten liefde;
in werkelijkheid

schemert het reeds
terwijl de hemel valt
en tempels bouwt
oogst niemand buiten
nog verlangens.
**********
sunset 19-09-2011
**********

sunset · 20 sep 2011, 08:48

herfst

nergens ontwaar ik horizon
in het gelijken van dagen
anders dan een contingent
van vierentwintig afgewogen
woorden als bladleggers
in dit vliedende leven en
het ontbreken van sluizen
die het vlakke verheffen

met mijn handrug veeg ik
duinen weg en zomer toe
naar het begin van een herfst
waar nevelen zich leggen
voor een zuiver licht
mild en eenzaam in
het ontwaken van de dag.
**********
sunset 20-09-2011
**********