falcon schreef:
Ik heb dat in het verleden nog al eens proberen uit te leggen maar toen kon je dat niet geloven... De momenten dat je echt diep zit zullen nu een grotere tussenperiode kennen. Ook het verlies van je lieve man ga je beter kunnen plaatsen. Maar het verdriet zal er nog wel zijn hoor... en die komen soms heel onverwacht... uit het niets...
Maar laat je dat niet afschrikken... want ondertussen zal je ook wel sterker geworden zijn om er mee om te gaan!
Dag gerarda,ik kan het niet beter zeggen dan falkon,
In het begin geloof je zelf nog niet maar stilaan wordt het beter
(met tussenpozen natuurlijk)
Ik heb vroeger ook heel veel gebreid, maar ik kreeg
krampen in de handen op 't laatst.
Ik wil nog wel graag breien maar begin er niet meer aan
wegens die krampen(raar om kaartjes te maken moet ik
veel fijn knipwerk doen, dan heb ik geen last

Er wordt tegenwoordig weer terug veel gebreid hoor ik
hier en daar
Ik heb ooit 3 neven van mij leren kousen breien en zakken haken (crocheteren) om ballen in te doen, en knikkerzakken in katoen
(Als kind zaten we samen op de dorpel te breien, hahaha.
mooi zicht denk ik maar niemand vond dat raar)
Voor iedereen een fijne zondag
Groetjes en tot morgen.
Oma-C