Oeps... wat is hier veel bijgeschreven!!!
Eerst en vooral voor Reline... elk mens hoe of wie hij is kan mensen in nood steunen... Gelukkig maar, want niet elke hulpverlener heeft meegemaakt wat zijn patienten meemaken en kunnen toch mensen met woord en daad bijstaan!
Ik hoor hier dat Dewill een onderwerp heeft gelanceerd over steunen van mensen... Ik heb al gedeeltelijk het antwoord gegeven... Iedereen kan iedereen steunen... je moet er enkel voor open staan. En in deze tijd is dat dus niet meer zo evident!
Ik moet bekennen dat ik in de hulpverlening zit (of sta, maar niet lig...)maar dat het geen must is! Je kan dat hier wel vaststellen denk ik...
Iets wat ik wel enorm belangrijk is, is empathie... Moesten mensen dat wat meer hebben zou de wereld er al heel anders uit zien!
Dus Dewill... jij ook hulpverlener! (En nog eens capeau voor hoe je alles aanpakt!!!)
Nu wat anders... Helena... weer zo hard gewerkt... Net of jullie een grootwarenhuis aan het leegmaken zijn! Gelukkig veel hulp van zusje
Maar telkens als je er iets over schrijft komen er toch wel schatten naar boven hé... En huilbuien komen zeker van vermoeidheid en omdat je bezig bent met iets wat je niet graag doet... Het zou anders moeten zijn hé...
Gerarda, bedankt voor het compliment... maar ne prins in de keuken is toch wat te hoog gegrepen hoor... Laat ons zeggen dat ik momenteel ne sous-chef ben (en dan mag die chef er ook nog af... schiet niet veel meer over hé....)
OmaC, jij hebt blijkbaar ook al een serieus leven achter de rug...
Maar je bent wel een heel moedige vrouw... Spijtig dat je niet écht in de hulpverlening zit! Men zou er een grote aanwinst aan hebben!!!!
En dan moet ik nu iets vertellen... Hulpverlenen is niet iedereen gegeven... Zoals een punt dat Helena meekreeg... het staat niet allemaan in de boekskes... Ik weet dat veel hulpverleners aan hun studies begonnen met andere bedoelingen dan hulp te verlenen... Helaas is het niet iedereen gegeven... Ik denk dat het ook een talent is, net zoals enkel schilders kunnen schilderen, zangers kunnen zingen en dichters kunnen dichten.... Helaas is door het hebben van een diploma veel talent verloren gegaan!!!! Ikzelf ben begonnen als elektronicus bij de luchtmacht... En, alsof het zo had moeten zijn... ik werd hulpverlener... en daar heb ik meer dan 30 jaar van genoten... Helaas is het bijna gedaan... nog 6 maanden (brugpensioen als de heren ministers het nog zien zitten). Maar dan ga ik me wel echt kunnen toeleggen op een andere manier van hulp verlenen...
Ik moet je er wel bijvertellen, als je je job goed wil doen kost het wel veel energie... je bent er veel meer mee bezig dan alleen op je dienst zelf... (soms wat te veel eigenlijk)
Toemenje... moest ik effe terugscrollen en zie dat ik weer bijna een blad heb volgeschreven... is ook beroepsmisvorming... verslagen schrijven... hoe langer hoe beter... (terwijl veel dingen soms in 3 woorden zijn te vertellen...)
Ik ga jullie allemaal nog een fijne avond en rustige nacht wensen...
Liefs,
Veertje & Rudy
Eerst en vooral voor Reline... elk mens hoe of wie hij is kan mensen in nood steunen... Gelukkig maar, want niet elke hulpverlener heeft meegemaakt wat zijn patienten meemaken en kunnen toch mensen met woord en daad bijstaan!
Ik hoor hier dat Dewill een onderwerp heeft gelanceerd over steunen van mensen... Ik heb al gedeeltelijk het antwoord gegeven... Iedereen kan iedereen steunen... je moet er enkel voor open staan. En in deze tijd is dat dus niet meer zo evident!
Ik moet bekennen dat ik in de hulpverlening zit (of sta, maar niet lig...)maar dat het geen must is! Je kan dat hier wel vaststellen denk ik...
Iets wat ik wel enorm belangrijk is, is empathie... Moesten mensen dat wat meer hebben zou de wereld er al heel anders uit zien!
Dus Dewill... jij ook hulpverlener! (En nog eens capeau voor hoe je alles aanpakt!!!)
Nu wat anders... Helena... weer zo hard gewerkt... Net of jullie een grootwarenhuis aan het leegmaken zijn! Gelukkig veel hulp van zusje
Gerarda, bedankt voor het compliment... maar ne prins in de keuken is toch wat te hoog gegrepen hoor... Laat ons zeggen dat ik momenteel ne sous-chef ben (en dan mag die chef er ook nog af... schiet niet veel meer over hé....)
OmaC, jij hebt blijkbaar ook al een serieus leven achter de rug...
Maar je bent wel een heel moedige vrouw... Spijtig dat je niet écht in de hulpverlening zit! Men zou er een grote aanwinst aan hebben!!!!
En dan moet ik nu iets vertellen... Hulpverlenen is niet iedereen gegeven... Zoals een punt dat Helena meekreeg... het staat niet allemaan in de boekskes... Ik weet dat veel hulpverleners aan hun studies begonnen met andere bedoelingen dan hulp te verlenen... Helaas is het niet iedereen gegeven... Ik denk dat het ook een talent is, net zoals enkel schilders kunnen schilderen, zangers kunnen zingen en dichters kunnen dichten.... Helaas is door het hebben van een diploma veel talent verloren gegaan!!!! Ikzelf ben begonnen als elektronicus bij de luchtmacht... En, alsof het zo had moeten zijn... ik werd hulpverlener... en daar heb ik meer dan 30 jaar van genoten... Helaas is het bijna gedaan... nog 6 maanden (brugpensioen als de heren ministers het nog zien zitten). Maar dan ga ik me wel echt kunnen toeleggen op een andere manier van hulp verlenen...
Ik moet je er wel bijvertellen, als je je job goed wil doen kost het wel veel energie... je bent er veel meer mee bezig dan alleen op je dienst zelf... (soms wat te veel eigenlijk)
Toemenje... moest ik effe terugscrollen en zie dat ik weer bijna een blad heb volgeschreven... is ook beroepsmisvorming... verslagen schrijven... hoe langer hoe beter... (terwijl veel dingen soms in 3 woorden zijn te vertellen...)
Ik ga jullie allemaal nog een fijne avond en rustige nacht wensen...
Liefs,
Veertje & Rudy
Elke dag is hetzelfde... alleen een beetje anders...