Ik bedoel maar, misschien moeten we ons meer focussen wat we met DIT leven doen, ons leven HIER en NU; misschien moeten we onze kinderen leren om vooral gewoon zichzelf te zijn en te blijven, hen leren om zichzelf te aanvaarden en van zichzelf te houden. Ik probeer mijn kinderen nu nog meer dan vroeger te laten voelen dat ze oké zijn zoals ze zijn, dat ik van hen hou met al hun mooie en minder fraaie kanten. Want we zijn mensen, en we zijn nu eenmaal niet volmaakt. Dus we mogen er zijn. Ik tracht hen nu meer te leren dat ze zich geen absurde regeltjes van buitenaf moeten laten opdringen, dat ze gewoon hun hart moeten proberen te volgen, en daarbij hun verstand moeten leren gebruiken. Thuis wordt niet over paranormale gaven gepraat, noch over een hiernamaals, noch over reïncarnatie. We praten wel over het leven nu, hoe zij het beleven en wat ze voelen. Voor de ene kan dat gemakkelijker dan voor de andere, want de oudste en de jongste praten eigenlijk gemakkelijk (teveel, ik denk dan soms, "hey, ben je wel zeker dat je dàt aan je mams wil vertellen"), maar onze zoon van 23 is eerder gesloten, zo is hij steeds geweest.
Maar weet je, het leven hier zal al moeilijk genoeg zijn voor hen. En hey, wat is nu belangrijk, dat we hier en nu goed leven en gelukkig proberen te zijn, of dat we ons zorgen maken over een plaatsje op de hemeltroon in het hiernamaals? Als we het in dit leventje goed proberen te doen, dan zal al de rest wel vanzelf volgen. Als we onszelf toestaan om maar gewoon onszelf te zijn en goed te zijn voor anderen,moeten we ons voor de rest niet teveel zorgen maken, denk ik. Ik geloof in God, mijn zonen niet, mijn dochter wel. Wat maakt het uit, we praten er niet over, de ene gelooft in het leven, de andere in de goden, een ander in de natuur... . Gewoon gelukkig zijn, dat is het allerbelangrijkste, en dat kan je maar als je je toestaat om gewoon jezelf te zijn. Ook homo's. Ook lesbiennes. Ook mindervaliden. Iedereen wil gelukkig zijn. En niemand hoeft iemand te dwingen om iemand anders te zijn, dat kan niet, daar maakt men mensen ongelukkig mee, gefrustreerd. Dat zijn kerkleiders, dat zijn veel andere religieuze leiders. Die willen allemaal kopietjes van ons maken : straks lopen hier allemaal Jezusjes en Boeddhatjes rond. Wel allemaal gefrustreerd tot en met en diep ongelukkig.
vriendelijke groet
Schoonheid ligt in het oog van de toeschouwer
