Spinsels van Alterego (2)

[Alterego1]

[ria]

Toch gek hé Alter, dat wij de dieren niet kunnen verstaan, maar zij verstaan ons wel.
't Is te zeggen, met katten heb ik niet zo'n ervaring,maar wel met honden.
Als wij op zondag, na het middagmaal tegen Jaimie (onze laatste hond)
durfde zeggen, "gaan we wandelen", dan sprong hij op van vreugde
en jankte hij van blijdschap, tot hij in de auto zat.
Maar...ook zonder woorden (van ons) maakte hij dingen duidelijk.
Zondag na de middag, regen, kou, veel beter binnen, "niks van" dacht Jaimie,
het is mijn wandeldag.
En hij bleef rondom ons drentelen en dralen en zagen, tot wij onze botten
aantrokken en een regenjas en dan kalmeerde hij.
Zo waren er nog vele andere gelegenheden waarin wij (de hond en zijn baasjes,)
met elkaar converseerden. Poezen ligt misschien anders, dat weet ik niet.

Als we nu gaan wandelen, zonder Jaimie, langs zijn plekjes dan zeggen we
soms tegen elkaar, weet je nog.......enz.
Ook al is hij er reeds vele jaren niet meer, toch is hij nog af en toe in onze gedachten.

lieve groet Alter en tot later,
ria

[Norman12]

.
Beste Alter
Ben wat jaloers . Jouw "GRIJS" was kleurrijk geschreven
Helemaal geen grijs muisje . Het verdient dus een PTT , maar die kan ik niet maken

[Alterego1]

[Norman12]

.
Beste Alter
Kende je dit al ?

http://boeken.vpro.nl/

Televisie zondagochtend 11.20 u

Altijd zeer interessant

[Alterego1]

Een dwaallichtje;

Willem Elsschot was nogal op zijn privacy gesteld.

Toen Elsschot eens ergens met familie in een restaurant
zat te eten,meende een Nederlandse fan hem te herkennen,
en kwam met uitgestoken hand naar Elsschot toegestapt.

-"Dag meneer Elsschot,aangenaam u hier te mogen ontmoeten,
ik ben een groot bewonderaar van u".

Waarop Elsschot,de man de hand drukkend zei:

-"Pardon meneer,maar ik denk dat u verkeerd bent,ik ben niet
de meneer Elsschot zoals u denkt,mijn naam is Schotels".

De verbouwereerde Nederlander verontschuldigde zich in alle
toonaarden,en spoedde zich weer naar zijn plaats.

Conclusie:
Elsschot was bij de zaak,had hij gewoon gezegd,"ik ben
niet Elsschot,maar Alfons De Ridder",dan had hij zich bloot gegeven,
want zijn echte naam was ook ruim bekend.

Dus was 't Schotels.
Mooi anagram!

Alterego

[Alterego1]

[ferry]

dag Alter

Ik heb hier genoten van
en je woorden spel in “ Leestekens” en “ Impressies “

“ Hemeltje…lief “ heeeel begrijpelijk dat je nog wat hier
bij het lief wilt blijven

en dat je van dat knappe lief wel eens “ van de wijs “ geraakt !!

in ieder geval , als je probeert het roken te laten
wil ik je moed en volharding wensen bij deze aartsmoeilijke opgave

Ik vind het zo spijtig dat wij niet met de dieren kunnen praten
ik zou dat fantastisch vinden
wij verstaan onze poes meestal wel maar zeker niet altijd

" If you can dream it , you can do it "
daar heb je een knappe bewerking van gemaakt
ik had hier "quote "gedaan maar dat werd veel te groot
ik weet niet waardoor

alsook de “Tralala “ van Toon Hermans

Knappe kop hier !!

Liefs Fernanda

[Alterego1]

Van Dale noemt de 'maker van een gedicht'
een dichter.
Wanneer is een gedicht een gedicht?

Als de vlag de lading maar dekt.

Ik schreef het eerder al,hier op SeniorenNet
bij Poëzie en Proza noemt niemand zichzelf een dichter.

En noemt men dan het geschrevene in de omgangstaal
toch een 'gedicht',dan is dat zoals bij velen elk fototoestel
ook altijd een Kodak zal blijven,of elke balpen een Bic.

"Wij zijn geen dichters maar versjesmakers,
en versjesmakers zijn soms woordenkrakers,
ze goochelen met woorden om te rijmen,
dikwijls enkel en alleen maar om te lijmen."

En gedichten hoeven niet noodzakelijk te rijmen.

Vandaag gedichtendag voor de liefhebbers.
Maar schoenmakers blijven best bij hun leest.
Mijn grootvader was ooit klompenmaker.Telt dat ook?

Klompen zijn in sommige streektalen 'kloefen',
een klompenmaker zou dus bijgevolg een 'kloefkapper'
kunnen zijn.

Ik geloof zei de filosoof;
'Noorderwind is altijd guur,eender uit welke richting hij komt'.

Alterego

[Alterego1]

[Alterego1]

[Bosrankje]

Luna en de sneeuw

Wat is er hier vannacht gebeurd, vragen ons
de grote ogen van Luna.
Ze kijkt heel verbaasd naar de klimop die verdwijnt
onder een laagje bloemsuiker.
Tijm, salie en marjolein hebben hun witte bontjas
aangetrokken en pronken op ons balkon !

In de tuin van onze buren, vechten merels voor
één stuk brood terwijl spottende kauwen, hoopjes
korstjes en vetstukjes in alle rust savoureren...

Op de omringende daken, in 't wit getoverd
door een hemelse schilder, zitten tientallen meeuwen,
heel dicht bij elkaar, wachtend op hun verkenner
die plots verschijnt met hevige kreten, om hen
eindelijk naar een 'eetplaatsje' te leiden.
Hij vliegt eerst in een cirkel die groter en groter wordt
en ineens, met de snelheid van een pijl, schiet hij in
de goede richting. Ze volgen hem op de seconde met
schrille kreten en botsen bijna tegen een duivenvlucht
op terugtocht naar de warme til !

Luna heeft met veel curiositeit en interesse het hele
gebeuren gevolgd maar haar aandacht gaat nu ineens
naar kringelende rook die ontsnapt uit bijna alle
schoorstenen. Helemaal uitgestrekt tegen de ruit
probeert ze die te vangen met haar beide voorpootjes...
prachtig om zien !
Meeek... meeek... meeek... roept ze uit onmacht
want haar herhaalde pogingen lukken niet en
haar staart, bijna verdubbeld, slaat de maat als een
levende metronoom !

Er wordt aan de deur gebeld en de magie van dit
prachtig ochtendmoment 'smelt als sneeuw voor de zon' !
Tijd om in het dagelijks leven terug te komen...

Bosrankje

[Alterego1]

Een variant op de zin van Proff.Higgins in My Fair Lady.
Luna is onze fair lady.

[Alterego1]

[Alterego1]

Ik zie dat ik hier nog heel wat mensen moet danken
voor hun bezoek en/of achtergelaten woordjes en
illustraties in mijn topic.Met name:
Ria - Bomi - Norman - Ferry - Bosrankje
Bij deze wil ik iedereen daarvoor hier dan ook
van harte(weliswaar wat laattijdig)begroeten voor
de aanwezigheid en blijken van appreciatie.

Met dank,

Alterego