Mediums

De zaken zomaar klakkeloos aannemen is niet de weg om tot een eigen mening te komen. Wel jezelf onderzoeken met hetgeen je logisch in de oren klinkt. De bewijzen liggen niet buiten mij maar in mij.

Ivm. dat men door bewustzijn kan beïnvloeden is duidelijk bewezen en kan men dus zelf onderzoeken. In een vorige post heb ik even aangereikt waar deze te vinden zijn.

In feite is het voor mij heel eenvoudig en logisch. Als ik A ben en ergens buiten mij is er B dat ik graag wil beïnvloeden door intentie en wilsconcentratie en het lukt mij inderdaad om één of andere verandering aan te brengen aan B en het ook hierbij duidelijk is dat wanneer ik B in natuurlijke toestand had gelaten deze verandering niet had plaatsgevonden, dan is dit voor duidelijk dat ik door middel van mijn voelen en denken, wat het bewustzijn wil zijn, een verbinding tot stand heb gebracht met B.

Kan ik me ergens werkelijk mee verbinden wanneer ik afgescheiden ben van hetgeen waarmee ik me wil verbinden? Is hierbij het antwoord 'nee' dan is het voor mij duidelijk dat de toestand er als volgt uitziet: A-B zijn verbonden in éénheid. Het streepje tussen AB is de verbinding dat door mijn voelen en denken tot stand is gebracht dus neem ik het aan dat bewustzijn, het voelen en denken, ook buiten het lichaam kan bestaan.

Dit zijn dus geen aannames in mijn ogen en ieder die de bewijzen open en onpartijdig wil onderzoeken kan zichzelf hiervan ook bewijzen. Deze bewijzen bewijzen natuurlijk nog niet dat een lager of hoger bewustzijn, buiten onszelf, ons kan beïnvloeden/inspireren maar men komt toch alweer een stapje dichter bij de mogelijkheid dat dit ook wel eens mogelijk zou kunnen zijn.

De meeste mensen denken nog eerst zien dan geloven maar men heeft nog niet door dat dit een gesloten en partijdige waarneming is. Zouden we met ons allen nu eens iets meer willen gaan geloven/aannemen, dan kan het zien wel eens vanzelf ons pad kruisen want we staan er dan immer open voor die mogelijkheid. Dit is ook het probleem met de 'oude wetenschap vanuit de 20ste eeuw'. Men pint zich zo aan die bewijzen vast dat men de evolutie niet meer kan zien die de 21ste eeuw ons nu aan het tonen is. Ik kan hier een reeks namen geven met wetenschappers die wel open staan voor de nieuwe evolutie en die ook met bewijzen aankomen die de oude weters (nog) niet kunnen aannemen door hun gesloten partijdige waarneming. In mijn ogen kunnen de laatste genoemden ook geen goede wetesnchappers genoemd worden omdat hun gezichtsveld vertroebeld is.

Een paar citaten over wetenschap:

Zij die het voorgevoel hebben dat ze nieuwe waarheden ontdekt hebben, zijn zeldzaam. In alle wetenschappen is het grootste aantal wetenschappers bezig met het ontwikkelen en het nalopen van ideeën van een klein aantal anderen.(Claude Bernard (1813-1878), Frans fysioloog)


Zij die denken dat ze alles weten, kunnen niets leren. Zij die weten dat zij weinig weten, zullen veel leren. Wetenschappelijke waarheden worden voortdurend gewijzigd, naarmate onze kennis toeneemt. (Lady Eve B. Balfour, Bodemdeskundige)


Wetenschappelijke onderzoekers zijn er gewoonlijk niet op uit om nieuwe theorieën te creëren en ze zijn vaak intolerant waar het gaat om nieuwe theorieën van anderen. (Thomas Samuel Kuhn (1922-1996)


Vooruitgang in de wetenschap is lijk het beklimmen van een berg; pas is één top bestegen of daar rijst verderop een andere die nog hoger is. (Charles Spearman (1863-1945), Engels psycholoog)

Met deze uitspraken wil ik het stelling mee eens zijn want de wetenschap is zelf ook niet vrij van aannames. Dus de kritiek van wetenschappers en critici zijn ook gebaseerd op aannames vanuit het verleden. Vooral de laatste schermen met de wetenschap waardoor het lijkt alsof zij het weten maar het fundament waarop ze op voort bouwen is in feite gebouwd op drijfzand en wordt dan ook ondersteund door gesloten en partijdige weters en dat is voor mij een bewijs dat voor duidelijke aantoonbaar bewijs zij niet bekwaam kunnen zijn. Een goede wetenschapper staat open en moet ook durfen geloven wat nog niet gezien en/of verklaart kan worden want het wil nog niet zeggen dat wat in deze tijd nog niet bewezen is, dat het dan ook werkelijk onmogelijk kan bestaan. De tijd hier zal het uitwijzen en ik verwacht dat de 21ste eeuw wel eens een uitzonderlijke kan worden op vele gebieden en ben benieuwd of we over 50-100 jaar nog deze discussies zouden hebben.

Voor nu is ieder vrij om te onderzoeken en aan te nemen wat hij/zij wil en we hebben dan ook de wetenschappelijke doorbraken vanuit de 20ste eeuw nodig om tot de wetenschap van de 21ste eeuw te komen. Deze laatste staat nog in de kinderschoenen maar belooft veel of zijn wij als mens al geëvolueerd dat we nu al kunnen zeggen: wij weten!

Alleen al als ik naar buiten kijk, zie ik genoeg en duidelijk bewijs dat de mens nog niet zo veel weet als hij denkt te weten.

Zoals ook Socrates zei dat inzicht de enige juiste vorm van kennis is. Een voordeel van weten dat men (nog) niet weet is dat men altijd blijft onderzoeken. Want open onderzoek wil zeggen: meewerken aan het zoeken naar waarheid. Als men beweert het allemaal wel te weten, dan hoeft men immers niets meer te onderzoeken. Maar in feite doet men zichzelf dan tekort en dat mag dan ook!

Er wordt hier over Theosofie geklapt . Men mag daarin Madame Blavatsky niet vergeten .

- www.theosofie.net/theosofie/blavatsky.html


En hier een vraag voor de vuist weg :

Wat moet men doen als het blijkt dat je een medium ( in mindere of grotere mate ) bent zonder het echt te willen , tegen wil en dank, als het ware ?

werewoef

Er leren mee om te gaan en vertrouwen in je zelf te hebben.

André_x schreef:[oeverloos gezeur zonder onderbouwing] De tijd hier zal het uitwijzen en ik verwacht dat de 21ste eeuw wel eens een uitzonderlijke kan worden op vele gebieden en ben benieuwd of we over 50-100 jaar nog deze discussies zouden hebben. [oeverloos gezeur zonder onderbouwing]

Zo nog eentje die klakkeloos aanneemt dat dat directe spraak apparaat zal werken.
Maar wel denkt zelf, onafhankelijk te kunnen denken, ondertussen die Rulof napratend, nawauwelend zonder ook maar enige kritische reflex.
En zonder ook maar enig gevoel voor of kennis van interpunctie.

Beste ZV,

Ik doel op de vele gebieden in de wetenschap en de ontdekkingen die daarin zullen plaatsvinden in de komende 50-100jaar. Als ik kijk naar de evolutie van de 20ste eeuw en de vooruitgang daarin gedaan dan kijk ik met belangstellende ogen naar de komende 100 jaar of blijft alles op zen gat liggen om het zo even te noemen?

Ja werewoef, je kan twee dingen doen :
je accepteert het en je leert ermee omgaan

of

je sluit je af door het geen aandacht meer te schenken, negeren.

want ook met zulke dingen geldt : wat je voedt, versterk je, wat je niet wil voeden, laat je omkomen. (dat voeden is hier dmv aandacht en oefenen)

vriendelijke groet

André_x schreef:[...] Ik doel op de vele gebieden in de wetenschap en de ontdekkingen die daarin zullen plaatsvinden in de komende 50-100jaar. Als ik kijk naar de evolutie van de 20ste eeuw en de vooruitgang daarin gedaan dan kijk ik met belangstellende ogen naar de komende 100 jaar of blijft alles op zen gat liggen om het zo even te noemen?

Er zal zonder twijfel op wetenschappelijk en technologisch gebied nog een heleboel gaan veranderen in de (nabije) toekomst. Soms -op het eerste zicht- wonderbaarlijke dingen. Maar daar zal geen ontdekking van de ziel bij zijn, geen directe stem apparaat, geen 'ontdekking' van de hemel, geen bewijs voor het bestaan van geesten of andere onstoffelijke dinges.

André_x schreef: Ivm. dat men door bewustzijn kan beïnvloeden is duidelijk bewezen en kan men dus zelf onderzoeken. In een vorige post heb ik even aangereikt waar deze te vinden zijn.

Beïnvloeding op een door ons nog niet direct kenbare manier komt m.i. voor. Maar het woord bewustzijn lijkt mij hier totaal verkeerd gebruikt, los nog van het feit dat je dat bewustzijn nog niet gedefinieerd hebt. Verder spreek je ineens van 'intentie en wilsconcentratie' - toch niet hetzelfde meen ik - en dan weer van 'voelen en denken', wat helemaal niet hetzelfde is als bewustzijn.

Voorbeelden van beïnvloeding op een door wetenschap nog niet vastgestelde wijze, en die ik zelf ondervond, vindt ge bijvoorbeeld in alles wat draait rond 'verkrijgen van het zwaartepunt in Hara', 'het punt van het midden', de 'koshi', 'Kikai Tanden', enz.
In de Tai-Tsji cursus liepen we bijv met twee in een kleine cirkel rond elkaar, waarbij je de ander aankijkt. Doel is de ander uit evenwicht te brengen door zelf zo sterk mogelijk in je 'zwaartepunt' te komen; zonder lichamelijk contact dus. Reken maar dat het werkt! Het ene moment loop je voorzichtig rond en probeer je je te concentreren, het volgende moment wordt je plots opzij geworpen en moet je je evenwicht terug proberen te vinden of je ligt op de grond. Moet je ervaren om het te geloven.

Aikido, Japanse gevechtskunst, draait ook volledig rond dit zwaartepunt. In een van de oefeningen zit je met een partner op je onderbenen op de grond, gezicht naar elkaar toe, en moet je de ander achterwaarts omver duwen. Daar zie je regelmatig blokken van kerels omvergeduwd worden door tengere personen. Als je niet in je buik zit heb je geen kans. Wel met lichamelijk contact in dit geval dus.

Andere vormen van beïnvloeding maakte ik destijds mee bij experimenten en demo's in ODV. Ik schreef het al.
Maar in al deze gevallen zie ik niet het verband met bewustzijn (wat het ook moge zijn).

André_x schreef:Kan ik me ergens werkelijk mee verbinden wanneer ik afgescheiden ben van hetgeen waarmee ik me wil verbinden? Is hierbij het antwoord 'nee' dan is het voor mij duidelijk dat de toestand er als volgt uitziet: A-B zijn verbonden in éénheid. Het streepje tussen AB is de verbinding dat door mijn voelen en denken tot stand is gebracht dus neem ik het aan dat bewustzijn, het voelen en denken, ook buiten het lichaam kan bestaan.

Op uw vraag moet men natuurlijk 'ja' antwoorden. Of kan ik me verbinden met iets waar ik al verbonden mee ben? Te gekke vraag toch?
Of een verbinding tussen A en B door voelen en denken wordt teweeg gebracht valt nog wel te bezien. Twijfelachtig vind ik.
Blijft dus te bewijzen dat bewustzijn - wat dat ook moge zijn - buiten het lichaam kan bestaan.


Maar graag geen pro/contra wetenschap discussies of 'wat gaat de wetenschap nog brengen' in deze draad a.u.b. Daar zijn andere draden voor geopend.

Ja, het kan dat ik bewustzijn verkeerd gebruik vanuit het standpunt van iemand anders of dat ik het verkeerd uitleg. In ieder geval als ik het heel simpel wil houden dan wil de volgende verklaring een kern van waarheid bezitten ivm. wat of wie is bewustzijn?

Ik, mijn voelen en denken, ben bewustzijn of kan gezegd worden dat de mens geen bewustzijn is? Is het antwoordt op het laatste 'nee' en ik kan daardoor iets of iemand buiten mij beïnvloeden, dan wil dit toch zeggen dat ik, bewustzijn, verbinding wil hebben met iets of iemand?

Als ik persoonlijk bewustzijn wil definiëren dan zie ik het verder als volgt:

Bewustzijn zie ik als een persoonlijkheid en die persoonlijkheid bezit vele karaktereigenschappen en een paar eigenschappen van dat bewustzijn kunnen zijn:

- Het voelen en denken maken deel uit van de persoonlijkheid als men dit als bewustzijn kan beschouwen en daarin kan men verder onderscheiden:
- De intentie van de persoonlijkheid als bewustzijn, vertegenwoordigt door middel van het voelen en denken.
- De wilsconcentratie van de persoonlijkheid als bewustzijn, vertegenwoordigt door middel van het voelen en denken.
- ....

Bewustzijn bekijk ik als een éénheid en in deze éénheid zitten veel eigenschappen die van het bewustzijn uitmaken. Waar ik mijn bewustzijn op richt, daarvan wordt ik me van bewust. Ook zie ik graden van bewustzijn en de graad van het bewustzijn ligt volgens mij vast aan hoe ver de vele karaktereigenschappen die er deel vanuit maken zijn geëvolueerd door midden van het voelen&denken

Oosters gevechtskunsten hebben ook verbinding met de occulte gaven en in het Oosten bestaan er vele meesters in vele verschillende gebieden die in mijn ogen door bepaalde karaktereigenschappen tot bewustzijn te brengen, vele ongeloofwaardige kunsten kunnen vertonen. Ongeloofwaardig hierin omdat de wetenschap er nog niet echt veel van kan vertellen hoe dit tot stand komt omdat ze het onzichtbare ervan willen zien en begrijpen terwijl het bewijs in feite recht voor hun neus staat, namelijk de mens als bewustzijn zelf. In mijn ogen is bewustzijn tot veel instaat net zoals het onbewuste bewustzijn tot veel onbewustzijn in staat is zoals nog in de buiten duidelijk is op te merken.

Het economische wereldsysteem zie ik als een onbewust systeem dat buiten de mens ligt want men heeft er in mijn ogen weinig controle over omdat er geen mens meer is die het in het geheel nog kan begrijpen, doch het is door het bewustzijn van de mens tot stand gekomen en zo zijn er vele zaken die door het menselijke (on)bewustzijn tot stand komen. Kan men dit bezien als een waarneembaar bewijs dat het bewustzijn zich kan verstoffelijken buiten het lichaam?

Ivm. een verbinding tussen A-B de volgende vraag nog: Kan ik wanneer ik niet zou voelen en denken ergens een verbinding mee aan gaan? Kan de mens eigenlijk wel bestaan zonder het gevoel waarvan de emotie de schaduwkant van wil zijn en in mijn ogen het denken voortbrengt?

In mijn ogen is het heel éénvoudig. Ik ben mens dat een graad van bewustzijn vertegenwoordigt. Deze graad van bewustzijn houdt het voelen en denken in met de vele karaktereigenschappen die ik als mens kan eigenmaken en bezitten en dit bewustzijn kan dingen doen die plaats kunnen vinden vanuit het lichaam naar iets of iemand buiten het lichaam.

André_x schreef:J[…] Als ik persoonlijk bewustzijn wil definiëren dan zie ik het verder als volgt: […]

Jij moet dat niet 'persoonlijk' definiëren en al zeker niet als je niet over de nodige kennis beschikt. Fact-free filosofie is geen filosofie maar toogpraat.