Vleugels van papier

Pelgrim


Ik pelgrimeerde
zoveel keren
van ’t oud naar ’t nieuwe jaar

Een lange tocht
naar Compostella
geen heuvel was te zwaar

Ik ken nu wel
iedere vallei
elke wegel, elke bocht

Want meer dan 60 keren al
liep ik deze
pelgrimstocht

En als ik straks
een laatste maal
in Santiago kniel

Bewaar dan mijn
sint Jacobsschelp
op de bodem van je ziel



Robbe

Robbe,
deze schavuiten zitten regelmatig in onze tuin, reeds enkele jaren na elkaar.
Ze zijn altijd in groep, vorig jaar met vier, nu al met zes.
In het begin van de week zaten ze in een hoge boom bij de buren,
peulen los te trekken, zou het toch betekenen dat er lente en nestdrang
in de lucht zitten?
Onze mooie, groenhoudende kamperfoelie is wel helemaal bevroren.
Daar werden meerdere nesten in gebouwd, maar hij zal wel moeten
teruggesnoeid worden. Dat is de 2e. keer in vele jaren dat hij bevroor.

Nu ga ik dromen van de lente in aantocht.
o,ja, kauwen zijn ook geregelde bezoekers, kijk die vinnige oogjes

groetjes,
ria

Beste Robbe,

Van jouw 'Eerste zonnestralen' kan iedereen vandaag
genieten bij Pvdd (tot 23,59 uur ) en ook
in 't Prentenkabinet als ppt (zie hierboven)
Ik heb je foto gebruikt want ze is in totale harmonie
met je mooi gedicht, dus...

Tot schrijfs en lieve groetjes van ons beiden voor jullie
beiden en Piepje

Ps. Goed gevonden de vergelijking van je levenstocht met
de weg naar Compostella ! Heel graag gelezen.

"En als ik straks
een laatste maal
in Santiago kniel

Bewaar dan mijn
sint Jacobsschelp
op de bodem van je ziel"


Doe ik!
Met warme groetjes van Janina

Een reden van bestaan



De stilte
heeft een reden
een reden van bestaan

Zoals het zonlicht
zich een reden toedicht
om ’s avonds uit te gaan

Verdriet
kan men niet uitbesteden
al deelt men gebed en traan

Verdriet
vindt steeds een reden
een reden van bestaan


Robbe

Robbe,

"Een reden van bestaan"....
Kort, krachtig en o, zo treffend...

Janina

Robbe

zoals de dames hier al schreven: zo mooi

groetjes
neske

Robbe

ik weet niet exact hoe het heggemusje fluit volgens jou heel mooi

maar vandaag hoorde ik ( denk ik ) een roodborst prachtig fluiten
of anders was het een winterkoninkje , achter in de tuin
vind maar van ver, zo iets klein , waar zit het en in welke boom
doch hoorde ik duidelijk zijn: prrrriiiet prrrriiiet als ik dichterbij kom
dus er zit ergens vanachter in de tuin een winterkoninkje
wou het maar wat dichterbij komen eten en wonen , dat ik het goed kon zien

“ Pelgrim “
-bewaar dan mijn St Jacobsschelp op de bodem van je ziel-
je denkt toch niet dat ik ooit nog anders zou kunnen of je ooit nog zou vergeten ,
jou en je prachtige, mooie, aangename, gevoelige, talentvolle poëzie

“ een reden van bestaan “

Robbe : ik word wat ongerust
je dicht nog altijd even knap maar meer en meer bespeur ik weemoed in je gedichten
en mis de subtiele kwinkslag
en lees nu dat je terug koorts hebt

ik ben ongerust ,
ik hoop dat deze pelgrim spoedig goed nieuws komt schrijven
en de volgende tocht is begonnen (60 , daar kunnen er nog 30 bij )
en me komt geruststellen

dat die “eerste zonnestralen “ inderdaad een voorschot moge worden voor een nieuwe lente voor jou

dit schreef ik gisteren al klaar

en wat lees vandaag, elders en hier : “ Interpunctie “ de kwikslag is er weer!!

3 komma’s vol fruit en mijn glimlach Robbe is een accolade van chocolade !! Heerlijk !!
Liefs Fernanda

Eigenwijze poëzie





Ik schreef steeds
op eigen wijze
eigenwijze poëzie

Om mijn eigen
ziel te spijzen
met een snuifje nostalgie

Als een vlinder
wou ik innig
op de passiebloemen wiegen

Tot de wind
me zacht komt vragen
om samen naar de horizon te vliegen


Robbe