Psychologie - Filosofie

wij zijn God.

Gestart door angelica op 19 feb 2012, 12:11 270 berichten 54.298 keer gelezen
Henriette 2 28 feb 2012, 09:29 689 berichten
André_x schreef:Kan er werkelijk sprake zijn van een bewustzijn zonder dat er daarin en van daaruit gevoelt en gedacht wil worden?
Nee want ze zijn één (en dezelfde)
Waar het om gaat is de onderscheiding (b.w.s!) tussen 'het bewustzijn' en de verschijnselen die daarin verschijnen en verdwijnen.

Bewustzijn is de voor-waarde voor de verschijnselen om te kunnen verschijnen (en verdwijnen)
Zondervrees 28 feb 2012, 10:37 1.040 berichten
Henriette 2 schreef:[...] Ja, Cappa ik weet 't niet hoor maar je reactie is volledig naast de kwestie. [...] Begrijpelijk natuurlijk vanuit al die boeken die je leest.
Daar komen de achterliggende concepten uit voort. [...]
Kennis is verdacht, zeker kennis uit boeken. Uit boeken leer je natuurlijk niets. Typische houding van een gelovige dus.
Ni Dieu, Ni Maître
cappa 28 feb 2012, 10:49 1.293 berichten
Henriette 2 schreef:Ja, Cappa ik weet 't niet hoor maar je reactie is volledig naast de kwestie.
In mijn perceptie heeft het een en ander totaal niets met elkaar te maken.
Waarom is mijn reactie naast de kwestie?
Het ging over de posting van André_x
André_x schreef:Door het 'stoffelijke oog' kan men inderdaad de werkelijkheid niet in zichzelf zien en zo ook niet buiten zichzelf, maar bestaat er ook niet zoiets als het innerlijke oog?
En hij ging verder:
Het innerlijke oog zie ik als mijn eigen innerlijke staat van voelen&denken en het waarnemen ervan.
Het gaat dus over het waarnemen van het innerlijk. Het innerlijk waarnemen noemde ik vroeger al het zesde zintuig, het innerlijk gevoel, het waarnemen van het lichaam.
'Dat wat ziet' als mystificatie is daar niet bij nodig.

Maar wat leerde jou eigen onderzoek? Wie/wat ben je? En vooral, hoe kun je dat onderbouwen?
cappa 28 feb 2012, 10:56 1.293 berichten
Henriette 2 schreef:
cappa schreef:
André_x schreef:Het innerlijke oog zie ik als mijn eigen innerlijke staat van voelen&denken en het waarnemen ervan. Dat waarnemen van mijn eigen voelen&denken is mijn eigen staat van bewustzijn en naar die staat van bewustzijn neem ik alles waar dat buiten mijn stoffelijke lichaam lijkt te liggen. Kan het nog eenvoudiger?
Dat kan ik al veel beter volgen. :)
Het innerlijke waarnemen als begin van bewustzijn.
Dus jij bent van mening dat de tafel en de stoel en de gordijnen zich in jouw stoffelijke lichaam bevinden?
En die balk in jouw oog?
Henriette 2 28 feb 2012, 11:01 689 berichten
Zondervrees schreef:
Henriette 2 schreef:
Zondervrees schreef:Heb ik Henriette 2 al eens verweten. Zij beschouwde het blijkbaar als een complimentje.
En op wat jij in de Yoga hebt gedaan (en geleerd???) ligt blijkbaar 'n zwaar verbod om over te spreken.. [...]
??? Neen hoor. Open maar een topic waar het op zijn plaats is.
Je denkt toch niet dat ik daar in ga trappen?
Je wil er toch niks over kwijt.
Je bent gewooweg bang dat het niet voldoen zal.
Ja, aan wat eigenlijk?? 8O

Nee, dan krijgen we weer het zoveelste 'omheengedraai' topic.
Is het jou niet duidelijk dat wij hier allen vanuit een geheel verschillende achtergrond spreken?

Dat zie je in de beste kringen wel gebeuren hoor.

Zen-mensen en Yoga -mensen hebben het geregeld over hetzelfde en ze zéggen ook 't zelfde.
Toch kunnen ze vaak niet tot elkaar komen omdat ze van een andere
'taal' gebruik maken.

En die taal (woorden)...daar verschuilen zich veel misvattingen in.
Want de taal houdt 't geconditioneerde (abusievelijke) denken in stand.
cappa 28 feb 2012, 11:02 1.293 berichten
Henriette 2 schreef:Waar het om gaat is de onderscheiding (b.w.s!) tussen 'het bewustzijn' en de verschijnselen die daarin verschijnen en verdwijnen.

Bewustzijn is de voor-waarde voor de verschijnselen om te kunnen verschijnen (en verdwijnen)
'Nogal wiedes' zegt men hier.
Ogen openen is de voorwaarde om iets te zien. :roll:
Henriette 2 28 feb 2012, 11:02 689 berichten
cappa schreef:
Henriette 2 schreef:
cappa schreef:
André_x schreef:Het innerlijke oog zie ik als mijn eigen innerlijke staat van voelen&denken en het waarnemen ervan. Dat waarnemen van mijn eigen voelen&denken is mijn eigen staat van bewustzijn en naar die staat van bewustzijn neem ik alles waar dat buiten mijn stoffelijke lichaam lijkt te liggen. Kan het nog eenvoudiger?
Dat kan ik al veel beter volgen. :)
Het innerlijke waarnemen als begin van bewustzijn.
Dus jij bent van mening dat de tafel en de stoel en de gordijnen zich in jouw stoffelijke lichaam bevinden?
En die balk in jouw oog?
Is dit nu je antwoord op mijn vraag?
Henriette 2 28 feb 2012, 11:08 689 berichten
cappa schreef:
'Nogal wiedes' zegt men hier.
Ogen openen is de voorwaarde om iets te zien. :roll:
Dit is 'n reactie van het verstandelijke denken.
Tevens het verschil met de werkelijke be-leving.

Heb je je al eens afgevraagd waar die mensen, gebouwen, verkeer enz. uit je dromen blijven wanneer je wakker bent?
En waar zijn die allen vanuit je waaktoestand als je slaapt?

En hoe het komt dat b.v. je hart nog steeds klopt wanneer jij er niet meer bent (diepe slaap)?
Wanneer je nu zegt dat dat 'nogal wiedes is' heb je er niets van begrepen.

..Iets dat ik al lang begrepen had. :idea:
Zondervrees 28 feb 2012, 11:38 1.040 berichten
Henriette 2 schreef:[...] Heb je je al eens afgevraagd waar die mensen, gebouwen, verkeer enz. uit je dromen blijven wanneer je wakker bent? [...]
Persoonlijk doodik alle mensen en vernietig ik alle objecten waar ik van droom. Kwestie van er achteraf geen last van te krijgen.
Denk jij echt dat de dingen waar jij van droomt ook echt ergens bestaan?
Maakt veel duidelijk natuurlijk.
Ni Dieu, Ni Maître
cappa 28 feb 2012, 11:40 1.293 berichten
Snap je weer helemaal niet waarover ik het heb.
Jij schrijft: Bewustzijn is de voor-waarde voor de verschijnselen om te kunnen verschijnen (en verdwijnen)
En ik antwoord: Nogal wiedes dat er zonder bewustzijn geen verschijnselen kunnen verschijnen, net zoals je met je ogen dicht niets kunt zien.

Toch niet zo moeilijk?
Henriette 2 28 feb 2012, 11:42 689 berichten
cappa schreef:
Het gaat dus over het waarnemen van het innerlijk. Het innerlijk waarnemen noemde ik vroeger al het zesde zintuig, het innerlijk gevoel, het waarnemen van het lichaam.
Ik meen toch dat André schreef:
André_x schreef:Het innerlijke oog zie ik als mijn eigen innerlijke staat van voelen&denken en het waarnemen ervan. Dat waarnemen van mijn eigen voelen&denken is mijn eigen staat van bewustzijn en naar die staat van bewustzijn neem ik alles waar dat buiten mijn stoffelijke lichaam lijkt te liggen. Kan het nog eenvoudiger?
cappa schreef:Dat kan ik al veel beter volgen. :)
Dus ben jij van mening dat alle obejecten die jij waarneemt zich
binnen jouw stoffelijke lichaam bevinden.
Want je kunt dat blijkbaar (beter) volgen.
Het innerlijke waarnemen als begin van bewustzijn.
Dus ben je van mening dat er voordat er innerlijk waarnemen plaatsvindt er geen bewustzijn was/is.
Want volgens jou begint dat pas met innerlijk waar te nemen.
Zondervrees 28 feb 2012, 11:44 1.040 berichten
Henriette 2 schreef:[...] En die taal (woorden)...daar verschuilen zich veel misvattingen in.
Want de taal houdt 't geconditioneerde (abusievelijke) denken in stand.
Als dat je probleem is, ...
Ni Dieu, Ni Maître
Henriette 2 28 feb 2012, 11:45 689 berichten
cappa schreef: net zoals je met je ogen dicht niets kunt zien.
Wat is het dan wat je allemaal ziet met je ogen dicht wanneer de slaapt, droomt en denkt?
Ik zeg dat jouw ogen niks zien.
Henriette 2 28 feb 2012, 11:46 689 berichten
Zondervrees schreef:
Henriette 2 schreef:[...] En die taal (woorden)...daar verschuilen zich veel misvattingen in.
Want de taal houdt 't geconditioneerde (abusievelijke) denken in stand.
Als dat je probleem is, ...
Dat van jou zeker.
Maar je ziet/merkt 't niet.
Jij BENT je conditioneringen.
Zondervrees 28 feb 2012, 11:53 1.040 berichten
Henriette 2 schreef:[...] Jij BENT je conditioneringen.
Zit je weer in een cirkeltje. Grappig.
Blijkbaar begrijpt Henriette nog altijd niet wat een cirkelredenering is, wat een sollipsisme precies inhoudt. En vooral niet dat de beperkingen die zij aan anderen toeschrijft fataal ook op haarzelf van toepassing moeten zijn. En zichzelf dus volledig waardeloos maken.
Ni Dieu, Ni Maître