Ga je vijftien miljard jaar terug...
Kan ik volledig in meekomen maar hierbij vraag ik toch af wat het 'niets' nu werkelijk is? Oftewel is er 'niets' en kan er ook niets zijn en ontstaan oftewel is er toch 'iets' wat men bestempeld als 'niets' omdat men het niet weet. Ik vraag me af als gevoel niet stoffelijk is en niets met het lichaam te maken heeft wat nu precies gevoel is? Dat is volgens mij een belangrijke sleutel.
niets zijn ontstaan
Er is iets uit het niets ontstaan. Dit vind ik dus vanuit een logisch standpunt een waanzinnig idee
Er is evenveel positieve als negatieve energie in het heelal aanwezig evenveel energie in materie gebundeld en in de verplaatsing van materie die de uitdijing met zich mee heeft gebracht.
Dat is nog niet zo zeker want er is ook meer donkere materie en energie dan zichtbare materie...
Donkere materie zou 22% zijn
Donkere energie zou 74% zijn
Normale materie 4%
Nu is donkere materie is een positieve kracht die er voor gezorgd heeft dat lichte(normale) materie zich samen ging klonteren. Hierdoor hebben er zonnen en planeten kunnen vormen. Dankzij donkere materie bestaan wij eigenlijk. Met alleen zwaartekracht zou het zich allemaal niet gevormd kunnen hebben.
De tegenovergestelde hiervan is donkere energie en dit is een negatieve energie. Deze wordt verantwoordelijk gehouden voor de uitzetting van het universum en zal wellicht ook verantwoordelijk zijn voor de 'dood' van het universum.
Donkere materie is positieve energie = 22%
Donkere energie is negatieve energie = 74%
Dit wil dus zeggen dat er meer negatieve energie is dan positieve en klopt de stelling van Tryon niet wat maakt dat die theorie al is achterhaald.
Strikt technisch is de som van alles niets.
Zie de onlogica van het intellectuele wiskundige brein. Mijn logica is 1+1= een 1 in éénheid
Het vereist bepaalde theoretische veronderstellingen
Eigenlijk hoeft er nu niets meer geschreven te worden want theorie is nog niet de werkelijke praktijk en dat zal ook nog wel een tijdje zo duren totdat men er nu eindelijk eens is uitgekomen want de ene theorie breekt de andere af en welke is nu waar?
op het idee dat alles een grote nul is.
Met andere woorden zijn wij ook grote 0en. Dank je Vilenko en Tryono voor dit compliment maar of ze dit zelf werkelijk geloven dat ze zelf grote nullen zijn dat is nog maar de vraag
Alles is door een toevallige verstoring uit het niets ontstaan,
Het boek van Anton Zeilinger nog maar eens lezen want toeval is een achterhaalde theorie. Toeval kan alleen bestaan wanneer men de wetmatigheden die toeval lijken te creëren nog niet kent en begrijpt. Zodra dit verklaart wordt zoals Anton dit aantoont valt toeval van de kaart.
maar dat daarentegen eeuwig kan duren
En een andere tak van de wetenschap zegt dat het heelal met alles erin op een gegeven moment terug begint te krimpen maar dat het leven eeuwig duurt zit wel iets in
Misschien moet je het eerder hebben over het feit dat het juist een verstoring in het niets, in nihilo, is, in plaats van ex nihilo. De wereld is niet ontstaan uit het niets; de wereld is in het niets ontstaan. Alles is niets - van de binnenkant uit gezien. Alles is niets - van binnenuit gezien. We zitten binnen in niets.
Stop nu aub. wetenschap met alles en niets in één en dezelfde zin te gebruiken en begin nu eens klare taal te spreken. Alles of niets, wat is het nu?