Zo boven zo beneden. Als je de kosmos beziet als een verzameling atomen met hun omringende neutronen en protonen, daarvan weten we dat dezen onderling aantrekkingskracht hebben, elk met hun eigen zwaartekracht en elektro-magnetische-velden en stralingspatronen in de diverse frequentie's. Dit is op atoom niveau evenzo. Een verzameling van diverse atoomclusters geven ook hun specifieke stralingsspectrum weer die onderling ook zeker kunnen verschillen.
Denken dat atomen enkel een massieve massa is die komt bedrogen uit. Een atoom is namelijk een kern met hun zgn. neutronen en protonen waarvan het verschil aan aantallen bepalend is voor het soort atoom. Een bepaalde samenstelling van atomen bepalen het molecuul (kleinste deel van een soort stof b.v. steen, hout, water, katoen, metaal, enz enz.).
Terug naar de kosmos. Als we de aarde beschouwen als een kern en de maan als een proton. Dan is de kern (aarde) weer een enorm verzameling van ongelofelijke hoeveelheid deeltjes met hun eigen eigenschappen. Als je een atoomkern zou kunnen uitvergroten dan zal je ook zien dat deze uit een enorme hoeveelheid energievormpjes bestaat die veelal elkaar in een stevige greep houden. Echter het atoom U235 is relatief eenvoudig te splitsen ( zie ook
http://www.youtube.com/watch?v=yuiWhN-_BNU ) In de kosmos zien we ook clusters die opsplitsen, wat een enorme energie oplevert die we hier op aarde kunnen meten vanwege de stralingsenergie. Voor ons de mens lijkt het alsof er vaste vormen zijn maar in wezen is alles overeenkomstig als de kosmos met zijn sterrenstelsels en hun verschillende energiekrachten en stralingspatronen. Maar het meeste is, zoals we dat noemen, ruimte. Niet ver van de 100% af.
Moeilijk om je dat te realiseren dat we als het ware lopende atoomclusters,( met een groot veelvoud aan ruimte ten opzichte van de atoom massa's) zijn die bijeen gehouden wordt door?
Ook wij, onze lichamen, moeten daarom een veelvoud aan stralingsenergieën bezitten, vanwege al die atoomenergieën, evenzo als de kosmos, die het zaakje bij elkaar houd welke aangestuurd wordt door een zelfde kracht als dat wat die grote kosmos bijelkaar houd. Dus kan ik zeggen dat de mens een deeltje is, zelfs moet zijn, van die grote kracht die alles heeft doen ontstaan, bij elkaar houd en doet voortgaan.
Toch weer een mooi bedenksel van mij?

Alles is Één en die Éne is Alles.