Weer het zoveelste goed gestaafde bewijs van reincarnatie

Want hoe rijm je het bestaan van iets hogers met het ellendige van ons leven? Want laat daar geen twijfel over bestaan: de basis conditie van het leven is ellende, een voortdurende overlevingsstrijd. Het antwoord: dit leven is een tranendal, iets waar je door moet om beloond te worden. En je moet er dus door: een vrijwillige, vervroegde uitstap wordt niet beloond. Dan moet je direct naar de gevangenis (de hel of een trapje lager op de Rulofiaanse evolutie-ladder), zonder langs start te gaan.

Voor de meeste mensen is het leven inderdaad ellende, al zijn er ook goeie momenten in IEDER leven, maar bij de ene meer dan de andere.
Dus zelfs als Rulof of de bijbel of Jezus ongelijk zouden hebben dan nog moet je er door. Dus geloven in evolutie of schepping of God of andere veranderd niks aan het leven op aarde zelf. Met dit verschil dat Jezus, Dante, Rulof e.a wel spreken over een paradijselijke toestand hierna. Wat zei Jezus tot de goede moordenaar... Vandaag zult gij met mij in het paradijs zijn... Er is dus hoop voor de mens die de geboden naleeft en zelfs voor hen die ze niet naleven. Alleen zal de ene er veel langer (meer levens) overdoen dan de andere. De keus blijft dus steeds bij de mens zelf en heeft niks uitstaans met God. Dus hoeveel keer je langs start gaat bepaal je zelf...

Ps: Gebruiksaanwijzingen vind je in de Veda's, de Bijbel, Dante, Swedenborg, Rulofs boeken e.a..

wayti schreef:
Ps: Gebruiksaanwijzingen vind je in de Veda's, de Bijbel, Dante, Swedenborg, Rulofs boeken e.a..

Gebuiksaanwijzigen? Voor hoe je leven te lijden?

Tja ..., maar toen ik laatst een nieuw koffiemachien kocht, zat de gebruiksaanwijzing er niet bij. Geeft niet, daar geraakt een mens toch niet uit wijs.
En wat doe je dan als gewone sterveling ...?
Awel, zoals vroeger op grootmoeders wijze he! Kokend water opgieten natuurlijk.
Zust maar opletten, dat ge u niet verbrandt, want dat, heeft god zeker niet gewild.
Maar gezien wij maar gewone stervelingen zijn ...!? Je weet maar nooit!

Fazal schreef:

wayti schreef:Gebruiksaanwijzingen vind je in de Veda's, de Bijbel, Dante, Swedenborg, Rulofs boeken e.a..

Gebruiksaanwijzigen? Voor hoe je leven te lijden?

En het nog leuk te vinden tegelijkertijd! Jezus redt, Jezus redt, alle mensen opgelet! Lekker afzien, hoe erger hoe beter je daarna beloond wordt.

hoe erger hoe beter je daarna beloond wordt.

Dat is de enige troost die de mens ZEKER heeft ... en waar hoop is doet leven.

Sigius schreef:

hoe erger hoe beter je daarna beloond wordt.

Dat is de enige troost die de mens ZEKER heeft ... en waar hoop is doet leven.

Zekerheid? Absoluut niet, enkel een sprankeltje geloof. Geen zekerheid, hoogstens een magere hoop.

Jezus redt, Jezus redt, alle mensen opgelet! Lekker afzien, hoe erger hoe beter je daarna beloond wordt.

Dit is de grootste leugen die ooit over de Christus verspreid is, uitgevonden door de kerk. Christus is niet vóór maar DOOR onze zonden gestorven. De mensen begrepen Hem niet (zelfs de Joden niet) en lieten Hem kruisigen. Het hoogste bewustzijn dat de mensheid ooit gekend heeft... Vele kerkelijke volgelingen denken dat ze na de dood Hem zullen ontmoeten maar ze vergeten dat ze dat eerst zullen moeten verdienen. Een mens krijgt niks voor niks in het leven en dat is de allerbeste leerschool, hoe moeilijk dit ook soms lijkt.

Geen zekerheid, hoogstens een magere hoop.

En zoals ik reeds schreef: Hoop doet leven en ooit slaat deze hoop om in weten en dan komt de zekerheid vanzelf...

Maar gezien wij maar gewone stervelingen zijn

Wie heeft u wijsgemaakt dat gij maar een gewone sterveling zijt?

Clausewitz schreef:De godsdiensten hebben daar al duizenden jaren handig op ingespeeld.De ene belooft het eeuwige leven ( in onze contreien rijstpap met gouden lepelkes) de andere een paar dozijn maagden,nog een andere het nirwana.Maar allemaal willen ze de aandacht afleiden van het zinloze bestaan door een surrogaat van geluk te beloven en macht over de "gelovige" te verwerven.

Zeker is dat allemaal onzin. Het is juist een geheel andere situatie waarin men aankomt. De realiteit is dat een ieder met zichzelf geconfronteerd wordt zowel in het goede als wel in het verkeerde indien je de aarde verlaat door los te zijn van je grofstoffelijke lichaam.
Voor de velen is het zelfs zeer frustrerend om te ontdekken dat ze los van de aarde zijn en leven maar niet zoals men gewend is om te leven het is volkomen anders. Je kunt je niet meer beter voor doen dan je bent. Je staat op je zelf zoals je bent met wat je gelooft en denkt te weten je creëert daardoor je eigen plaats bij de gelijkgestemden die je al voor zijn gegaan of je bent geheel alleen door je eigen overtuiging dat er niets is en toch ben je er en constateert dat je een lichaam hebt maar verder is er niets. En als je niet geholpen wilt worden kan dat een zeer lange tijd duren, gerekend naar aardse jaren. Begint het besef te komen dat je niet meer op de aarde bent en toch leeft en verlangt om hulp, dan pas komen er mogelijkheden om je verder te helpen als je dat kunt en wilt aanvaarden.

Dit zijn maar een paar situaties die voorkomen maar alles hangt geheel af van je persoonlijkheid dus naar de werkelijkheid van je innerlijke.

Je bestaan is niet zinloos het heeft een oneindige voortgang.

Wel anders dan de kerken het je willen doen geloven, dat zeer zeker en voor velen niet dat wat men verwacht.

Allemaal onzin? Mij goed hoor. Het komt toch wel ooit goed en dat geldt voor ieder mens niemand uitgezonderd.

Angelica schreef:De vraag is dan wel, wat is het dan dat steeds weer reïncarneert?
Reïncarnatie is voor mij, en voor velen, het enige antwoord op rechtvaardigheid in dit leven, als je weet hoeveel mensen er in schrijnende omstandigheden geboren worden en onder zorgen gebukt door het leven gaan. Het heeft alles te maken met het karma dat we in vorige levens, en in dit leven vergaren.

Mijn gedachten hierover;

In onze consumptiemaatschappij, is het hebben van bezit en macht veelal een streven. Waardoor de kennis van je gevoel en het leven voor velen wat op de achtergrond geraakt.
Dit ook mede door de leerstellingen van diverse religies die de mensen klein houd en vooral volgzaam.
Ook mede door het gebruik van het woordje "Liefde" die vanuit de religie groepen eigenlijk de betekenis heeft van weest trouw en dienstbaar aan ons, de leiders, en de grote baas die we god noemen in wiens opdracht wij handelen. Langzamerhand zijn we, in het algemeen, daar veelal van los kunnen komen gelukkig. Waarom dit even? Ik wil graag het woordje Liefde, zoals ik het zie, de juiste betekenis er van terug geven zodat je begrijpt wat ik bedoel als ik het woordje liefde gebruik.
Liefde is door mijn ogen gezien, het dienstbaar willen zijn aan al het leven.
Dit kun je aflezen in de natuur. Het ene is dienstbaar aan het andere. De aarde aan alles wat op haar leeft. Het plantenleven aan het dierenrijk en mensen leven. Het ene is voor het andere om deze te kunnen laten bestaan en te sterven.
Alles heeft zijn/haar taak in het geheel alleen de mens heeft het vermogen om zich kennis eigen te maken, met een vrije wil van uitvoering daaraan verbonden. Dit binnen de grenzen van de mogelijkheden van plaats en de omstandigheden van dat moment.

Ook als je in het heelal kijkt zie deze principe.... het ene ontstaat het ander lost daardoor op naar ... . dit alles in een interactie van en naar elkaar. In feite is het ook dienstbaar zijn naar elkaar.
Liefde is dienstbaar willen en kunnen zijn door het te doen. Dat doe je veelal in eerste instantie naar iemand waar toe je je aangetrokken voelt. Wil je deze dienstbaar zijn in alles dan noemen we dat liefde. Niet te verwarren met hartstocht en wellust, wat kan ontstaan wegens het altijd aanwezige voortplanting drift om voortgang van nieuwe te leven levens te waarborgen. Maar ook daar leer je je meer bewust mee om te gaan. ( het woordje 'je' is niet persoonlijk bedoeld hoor)

In het algemeen is alles dienstbaar aan elkaar, ook al zien we het niet zo direct, De mens is veelal een uitzondering hierin dezen kunnen elkaar willens en wetens ellende, foltering en verdriet aandoen zelfs levens doen beëindigen wegens eigen belang en/of verlangens naar.

Dus algemeen gezien is alles binnen het leven dienstbaar aan elkaar. Dus kunnen we spreken van leven is ook gelijk aan liefde. Geen liefde , geen leven, geen ontstaan, geen mens. Dit even kort door de bocht.
Daarom is het, zo als ik het zie, ook belangrijk dat de mens moet streven naar liefde waardoor, zoals ik het weer zie, de mens zich zal kunnen ontwikkelen naar een hogere harmonische levenswijze waardoor het mogelijk wordt om als het ware een hogere bestaansleven binnen te gaan buiten de zware materie waarmee we ons hebben kunnen bekleden die het middel is om de mens te kunnen doen leren en ontwikkelen wegens de toch vrij vertragende werking van het lichaam die je verlangens en willen van je gevoel enigszins de tijd geeft tot bezinning, alvorens tot uitvoering over te gaan.
Immers hoe vaak denken we niet iets maar hebben het niet uitgevoerd. Zonder vertragende lichaam zou het wel zijn gebeurt.
Maar het leven wat wij als mens zijn, heeft tot wat we nu zijn, al een evolutie weg achter zich en de huidige mens is nu bezig zich een bewustzijn eigen te maken en deze te verruimen. Het is onzinnig te denken dat dit allemaal in een tijdbestek van één leven zich allemaal zou kunnen ontwikkelen. Vele levens zijn daar voor aan afgegaan. In vrijwel alle gebieden ter wereld hebben we al een keer een bestaan situatie gehad. Vele talen gesproken en vele vaders en moeders, broers en zussen hebben we gekend. Ook zijn wij al eerder een vader en/of een moeder geweest en hebben zelf kinderen voortgebracht. Dit allemaal in een soort groepsverband wat we als volkeren zien, Echter de sterke herinneringen daarvan zijn in ons dag bewustzijn verdwenen, als het ware weggezakt, maar de gevoelens wel in ons leven opgeslagen in het zgn onderbewustzijn. En soms komen die wat sterker naar boven. Daarom heeft de ene soms het vermogen om b.v. heel makkelijk een taal eigen te maken, sneller zich kunnen bekwamen in de muziek of heeft gevoel voor wetenschap of interesse in technische werkzaamheden enz enz.

Het leven zelf is voor de mens onzichtbaar omdat deze in het stof ( materie ) leeft en daar toe behoort zolang het leven daar in huist kan het leven zich een bewustzijn verwerven waardoor het een eigen persoonlijkheid is geworden. Heeft dit een zekere graad bereikt dan kan deze zich voorgoed los maken van de deze stoffelijke wereld en gaat over naar een ijlere waar die vertraging van het lichaam niet meer aanwezig is. Je dienstbare lichaam is dus niet meer nodig omdat je die levensgraad hebt bereikt.

Echter door dat de mens heeft verkozen om zeer veel moorden te plegen en leed te veroorzaken, hebben velen zich in een karma situatie gebracht wat betekend dat men t.o.v. de levens die vernietigt zijn weer levens terug moet geven. Daardoor zal de man, die het betreft, eerst naar het moederlichaam moeten overgaan wat een aantal levens benodigd heeft. Tevens heeft men zich zelf daardoor vertraagt in zijn evolutie weg omdat het loskomen van de aarde vele generaties later zal zijn.
Dit is eigenlijk ook de oorzaak van de enorme toename van mensen op de aarde.

Allemaal weer onzin? Probeer eens een beter zin te vinden, anders dan het geen zin hebben van je bestaan.
Toeval? hm ... dat vind ik nu gewoon onzinnig.

Hoe kan het dat sommige mensen herinneringen (denken te) hebben uit een vorig leven?
Onderzoek toont aan dat mensen zich uitstekend dingen kunnen herinneren die nooit hebben plaatsgevonden. De psychologe Elizabeth Loftus maakte proefpersonen bijv wijs dat ze als kind eens waren zoekgeraakt in een winkelcentrum. Men slaagde er zelfs in om mensen te laten geloven dat ze ooit een ballonvaart hadden gemaakt of als kind in het ziekenhuis hadden gelegen. Jaren later vertelden die mensen hun wedervaren in geuren en kleuren.
Ook levendige herinneringen aan een vorig leven - meestal pas boven water gekomen tijdens hypnose - kunnen dus perfect zijn ingebeeld, te meer daar mensen met dergelijke onwaarschijnlijke herinneringen volgens laboratoriumtests eerder geneigd blijken te zijn valse herinneringen aan te maken. Ook blijken ze slecht te weten waar hun herinneringen vandaan komen en scoren ze hoog op 'fantasy proneness', een sterke verbeeldingskracht en veel inlevingsvermogen. Een sterkere neiging tot magisch denken sluit het rijtje af: ze zien een verborgen betekenis in willekeurige patronen en een verband tussen ongerelateerde gebeurtenissen.

Wanneer mensen met zo'n profiel hypnose ondergaan om herinneringen uit een vorig leven boven water te krijgen, is de kans groot dat hun fantasie met hen op de loop gaat en ze een verzonnen gebeurtenis aanzien voor een eigen herinnering.
(Naar de biopsycholoog Reinoud De Jongh)

Daar kan ik prefect inkomen Cappa. Verklaart zeer veel en de waarheid is soms niet zo ver te zoeken, zoals je dan merkt.
Ik hoop dat dit eens door de juiste personen gelezen wordt.
Ik heb wel mijn twijfels of men daar de nodige aandacht aan geeft.
Dat soort karakters kan zeer moeilijk het roer in zijn denken omgooien.
Nu wacht ik even op H2 om ons dat zelfde verwijt naar het hoofd te slingeren.

Hypnose is een bewustzijnstoestand waarbij een persoon soms kan worden geholpen om ooit opgeslagen feiten en of gevoelens weer op te roepen. Het gaat daarbij om informatie die deze persoon, in een "normale" bewustzijnstoestand, niet meer kan oproepen.
Maar net zoals bij een "Harde Schijf" van een computer kan uit het brein niet worden gehaald wat er nooit is ingestopt.
Dat een gereïncarneerde zich zaken zou herinneren van vóór zijn dood zou impliceren dat zijn brein niet zou zijn gedesintegreerd. Totaal onmogelijk dus.