Elleke , heb genoten van die tweede tuinklik , maar de eerste is me een raadsel (lijkt ook meer op beton dan op een tuin)
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
MAANDAG MIJN EERBETOON AAN TOON HERMANS 4’de jaargang
DE APPELS OP DE TAFELSPREI---TOON HERMANS ZELF
Mijn liefdesliedje is gemaakt van lachjes die jij lacht
Mijn kinderhartje is geraakt , door liederen van Toon………………99-
Mijn rijmpjes zijn gemaakt , voor zijn vrouw en voor zijn zoon
Hij deed zijn hele leven , zoveel goed voor jou en mij
Hij zong en rijmde en wij waren blij
4 maten grappen , 4 maten lach
4 maten klappen , 4 maten Bach
4 maten tellen , 4 maten sfeer
Dan doen we ’t nog eens een keer
Mijn levensvreugde is vergroot , door Toon zijn klare kijk
Hij gaf een lach en ook een traan , wie arm was die werd rijk
Hij hield zijn hele leven van de zaal en van zijn vrouw
Hij leerde iedereen : Ik hou van jou
4 maten kleuren , 4 maten smaak
4 maten geuren , 4 maten raak
4 maten tellen , 4 maten sfeer
Dan doen we ’t nog eens een keer
http://www.youtube.com/watch?v=RqVhyi53B7M
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
DINSDAG DE BETERE LIEDTEKSTEN VERGEET ZE NIET
Lieveling –WIM SONNEVELD
Als ik denk aan al die jaren ,jaren dat we samen waren
Altijd samen, jij en ik,
Als ik denk aan ons verleden, hoe we alles samen deden
Word ik stil, een ogenblik , en ik denk
Ja, dan denk ik aan die meiden , die ik nooit heb kunnen krijgen
Omdat jij me in de weg zat, en dan denk ik bij m'n eigen
Aan die wilde avonturen , die ik steeds moest laten schieten
Omdat jij dan zat te wachten , met een schaaltje rooie bieten.
Aan die keer dat ik op reis ging , en Margo m'n bed zou delen,
O, Margo, zo welgeschapen , om het overspel te spelen
Maar ik kreeg die blindedarm , en in plaats van wilde nachten
Zat jij met een bossie tulpen , in 't ziekenhuis te wachten
Want jouw streep liep altijd , door mijn seksuele rekening
Lieveling, lieveling, lieveling
Als ik denk aan ons verleden , hoe we alles samen deden,
Alles samen, jij en ik,
Als ik denk aan al die dingen , maken die herinneringen
Mij heel stil, een ogenblik , en ik denk
Hoe ik steeds, als jij in zee ging, in een strandstoel zat te hopen
IJdle hoop, want jij kwam altijd , weer de golven uitgekropen.
En dan denk ik: Waarom moeten , anderen toch altijd boffen,
Want jij staat toch ook te koken , en jouw gas kan ook ontploffen
En ons huis heeft toch ook trappen , waar de loper los kan raken,
Waarom wil geen tram of auto , ooit bij jou es brokken maken
Maar jij bent niet stuk te krijgen, helder staat me dat voor ogen
Jij wordt later opgegraven , door verbaasde archeologen,
Onbeschadigd, onveranderd , als een prehistorisch ding,
Lieveling, lieveling, lieveling
Maar dan zijn er van die nachten , dat die bittere gedachten,
Al die weerzin, dat verwijt,
Mij zo vreselijk berouwen, en dan ben ik niet te houwen
Want dan breekt m'n hart van spijt , bitt're spijt
Spijt, dat ik met jou getrouwd ben, dat ik dacht: 't Zal wel lukken.
Nou, ik weet het, je kan beter , de vierdaagse doen op krukken.
Spijt, dat ik niet heb geluisterd , naar m'n broers die toen al zeiden
Man, je kunt nog beter trouwen , met een vrachtauto vol keien.
Spijt dat ik niet van de centen , die jij na m'n dood zult vangen,
Alle meiden van de wallen , met bijoux heb volgehangen.
Ik heb spijt, dat ik zo'n sul was , dat ik nooit ben weggelopen,
Maar toch tegen beter weten , op verandering bleef hopen
Ik bleef nog op gratie hopen , toen ik al aan de galg hing
Lieveling, lieveling, lieveling
http://www.youtube.com/watch?v=aMPtrMJXXIE
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
MIJN RIJMPJESDOOS WOENSDAG
OUD ZIJN
Het rulle zand zinkt zondermeer……………………..511
Alleen de mens laat nog een traan
Het is wellicht de laatste keer
Daarna is zelfs de mens gedaan
Sturm und Drang gaan altijd voor
De wijze jaren gaan teniet
Van liefde blijft alleen een spoor
Daarna gaat ook het stil verdriet
Er is geen passend klare zin
Alleen schreeuwt men zoals een schilder
Gewend geraakt aan snel gewin
Alleen de dood maakt ons wat milder
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
MIJN RIJMPJESDOOS DONDERDAG
INZICHT
Voor het eerst een klare kijk…………………………………….512
Pas nu de ogen open
Opnieuw arm en toch zo rijk
Men laat de dagen lopen
En plots is daar het woordje dank
Om alles wat het leven bracht
Op zondag zat je op de bank
En bidden deed je altijd zacht
Vergeet het zilver en het goud
Wij liepen naast elkander
We deelden zoet en dan weer zout
Alleen de dood als tegenstander
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
MIJN RIJMPJESDOOS VRIJDAG
KORT
Als één adem is een dag…………………………………..513
Zo snel gaan lentevogels dood
En sterft op onze mond de lach
Deinend op de Hadesboot
Als een sprint is ook een jaar
En honderd meter vlug voorbij
De fotofinish is zo klaar
En wij komend hijgend bij
Als een jaar is slechts het leven
Lente niest van bloemengeur
Zomer lijkt ons al te geven
Herfst bedwelmt met rijke kleur
Maar de winter blijft voorgoed
Van het zwart is niets te merken
Enkel het geronnen bloed
Er liggen mensen onder berken
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
MIJN RIJMPJESDOOS ZATERDAG
HET EINDE NABIJ
Als een blaadje aan een boom……………………………514
Zo hangen wij in 't leven
Eén rukje kan voldoende zijn
Om alles op te geven
Wij zijn geen baken in de storm
Maar een veertje in de wind
Toch zoeken wij elkaar
Als een moeder en haar kind
Afscheid nemen vergt talent
En veel begrip en kracht
Blijf je over bij verlies
Vertrouw dan op de nacht
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
MIJN RIJMPJESDOOS ZONDAG
ESSENTIE
Hoe kan ik een gedicht bepalen ?........................515
Red ik dat in zeven talen ?
De taal van geloof en desillusie
Die van liefde en van ruzie
De taal van hoop en dan weer niet
Die van berouw en echt verdriet
De taal van twijfel zonder woorden
Die van muziek en veel akkoorden
De aandoenlijke gebarentaal
Die van harteloos verbaal
De façadetaal of diepere lagen
Die je ego helpen dragen
De taal van lang of half of kort
Die van tederheid of sport
De taal van dreigen of van smeken
Die van klaterende beken
De taal van Venus of van Mars
Die van volgzaamheid of dwars
De taal van losjes of gemeten
Die van herinnering , vergeten
En of er mededogen is
Of blinkt alleen een laag vernis ?
Is er wel nood aan een groen boekje ?
De taal blasé of onervaren broekje
De taal van afkeer in drie letters
Die van schoonheid zonder spetters
De taal van ziekte en van dood
Die van afgunst en droog brood
De taal van kleuren of zwart-wit
Die van gebroken ogen , op het einde van de rit
Nee , zeven talen volstaan nooit
Heb ik mijn tijd alweer vergooit
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
.
houden zo!
