Elk leven, en zo ook van de mens, is onderhevig aan wetmatigheden en één er van, betreffende de mens, is dat de mens zichzelf zelf zal gaan ontwikkelen zonder hulp of opgelegde maatregelen, anders dan van deze zelf of van zijn mede levens.
Immers, je zelf iets eigen maken is een bezit en het opleggen is dwang. Wel kan je iets aangereik worden, door en van je mede levens, maar dan is het altijd de keuze van je zelf wat je daarmee gaat doen en dat kan zowel ten voordele als ten nadele uitpakken dit afhangkelijk wie en wat je aangereikt en met welke intentie.
Het bovenstaande schetst de situatie van de mens op aarde dit alles binnen de z.g.n. natuurwetten, leefomgeving, en de omstandigheden van de mogelijkheden en beperkingen van het moment.
En wat ontwikkel je eigenlijk? Ik zelf zie dat als het ontwikkelen van een bewustzijn waardoor je een persoonlijk wordt die bij machte is als een zelfstandig, zelfdenkend scheppend wezen te kunnen functioneren.
De aarde is daar de plek voor om die aanzet daar naar toe mogelijk te maken.
Alle voorafgaande levens plaatsen hebben de functie gehad voor het ontwikkelen van het lichaam die nodig is om je levenskern die informatie aan te reiken die benodigd moeten zijn voor die ontwikkeling naar een bewustzijn.
Denk hierbij o.a. aan visuele waarneming, tastzin, geluidwaarneming, het spraakorgaan als ook de overige zaken die meer op lichamelijk behoud gericht is.
Een bewustzijn hebben, wil niet zeggen dat het bij iedereen op het zelfde gericht is. Je kunt bewust zijn dat je macht kunt uitoefenen, veel rijkdom kan vergaren, je medemens kan gebruiken voor eigen verlangens enz. enz.
Waar het eigenlijk wel naar moet is, dat je bewust wordt dat je een deel van het totale alles omvattende scheppende levensenergie bent die zich wil manifesteren in vele vormen zoals de mens, het dier en plantenrijk.
zondervrees schreef:Toch wel vreemd hoor, die duistere krachten. Volgens mij werden zondaars van deze zijde eerst enige keren gerecycleerd, gespoeld tot ze klaar waren voor promotie. Massamoordenaars die eerst een paar keer een miskraam moeten meemaken, dan een leven met Down syndroom moeten ondergaan (heb deze ochtend Attilla de Hun gezien), om dan eindelijk, gezuiverd als het ware, in het hiernamaals terecht te komen.
Je kunt alles doen hier op aarde wat je maar wilt of/of mogelijk is.
Niemand houd je tegen in je bedoeling om iets uit te voeren anders dan je medemens of fysische beperkingen. Echter er is één ding waar de mens wel aan vast zit en dat is, als je een menselijk leven te vroeg laat beëindigen. Dan heb je veroorzaakt (karma) dat je dan zelf weer een leven moet en zal terug geven. Dat betekend voor een man dat deze eerst naar een vrouwelijk lichaam zal moeten gaan en dat gaat niet zomaar, daar zijn een aantal levens voor nodig om het vermogen tot baren te kunnen bereiken als moeder. En hoeveel mensen hebben bijvoorbeeld in de afgelopen oorlogen niet gedood naast al die andere misdadige moorden? Zij allen zullen weer levens moeten geven wat een extra verblijf op aarde betekend en daardoor hun evolutie weg vertragen.
Hoe komen die duistere krachten daar dan?
Als je vrij bent van karma en je hebt je een bewustzijn ontwikkeld, dan kun je los komen van de materie en verder gaan. Echter jouw eigen bewustzijn, dus je werkelijk innerlijke van verlangens als bezit, is het bepalende welke levensruimte jij om je heen wilt hebben. Heb je liefde dan zal die omgeving dat ook voor je gaan uitstralen en ontmoet je ook de overeenstemmende levens. Echter het is ook mogelijk indien een leven meer gericht is op geweld en haat als zijn bewustzijn, dan zalhet ook die uitstraling aantrekken en tevens soortgenoten. Dus die gedachten van je dat iedereen gezuiverd is als deze los van de aarde komt, is in geheel onjuist. Daarom heb je die zogenaamde duistere sferen en de lichter. Maar ook die gebieden zijn bij lange na niet het eindpunt. Ook alle mensen vanuit die duistere sferen zullen zich omhoog werken naar een liefderijkere bewustzijn alleen hun weg is langer dan zij die hun duistere streken hier op aarde, in de materie, al los hebben kunnen laten.
Alles is Één en die Éne is Alles.
