Oktober, herfstmaand
Oktober, herfstmaand
je bent halfweg vandaag
en gloort onder de glimlach
van de zon
’t Was op je achtste dag
dat mijn leven
eens begon
Oktober, herfstmaand
moet ik daarom
van je houden?
Telkenmale als je komt
maak je me
’n jaartje ouder
Oktober, herfstmaand
toch wil ik
je bezingen
want iedere dag van jou
kent zijn herinneringen
nieuw leven eens en
het wisselen van ringen
Oktober, herfstmaand
je plukt de blaadjes
van de bomen
zoals je eens
mijn vaders leven
in stilte hebt
genomen
Oktober, herfstmaand
je plukt de blaadjes
van de bomen
en laat ze dansen
in de wind
zoals je mijn hart
liet dansen
bij de geboorte van mijn kind
Oktober, herfstmaand
je hebt het najaar
brons gekleurd
en als ik straks
je laatste blaadje
van de kalender scheur
Dan klopt de weemoed en
het heimwee
aan mijn deur
Robbe
gedichtje van jaren geleden
oktober: een maand gedrenkt in sentiment
tijd om er even uit te gaan
tot schrijfs !
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...