Inderdaad. Volgens mij eerder aansluitend op uw derde optie. Een ontwikkelde ( door leren en doen ) vaardigheid ... dus potentieel aanwezig.socrates schreef:Graag enige verduidelijking
Is bekwaamheid, in de opvattingen van de topic-opener, te vergelijken met potentieel en of aanleg ?
Of is bekwaamheid de vaardigheid die iemand bezit nadat zijn aanleg daartoe werd ontwikkeld ?
Of is bekwaamheid misschien een vaardigheid die, zonder aanleg daartoe, toch werd ontwikkeld ?
Zo gezien kan bekwaamheid niet groeien door evolutie maar enkel door volgehouden oefening en door te leren uit ervaring.
Op de vraag van de topic-opener kan -zoals ze gesteld is- naar mijn mening dan ook geen klaar antwoord worden gegeven.
En daardoor worden in de hersenen nieuwe paden gereedgemaakt ... die vooreerst kleine zenuwbaantjes zijn, tijdelijke verbindingen. Deze groeien met de tijd uit tot stevig verankerde geheugengebieden met eigen synapsen.
Deze nieuwe geheugengebieden met weer onbeperkte mogelijkheden zijn dus "geevolueerd". En dat gebeurt dus dag-in dag-uit ... met het aanleren van nieuwe vaardigheden, bij het lezen van interessante artikels, met AHA-ervaringen ... en vooral als we redeneren, analyseren ... en zelfs dus met het voeren van een gesprek dat interessant is.
Je kan dus, volgens mij, evolueren naar meer bekwaamheid want onze gedachten veranderen dus "als het ware" de materie (bijkomende synapsen) en dat is evolutie als die veranderingen blijvend zijn ( en eventueel dus genetisch kunnen worden doorgegeven). En dan evolueren we naar meer bekwaamheid.
Als we dit doortrekken en onze dagelijkse gesprekken optrekken (door discipline) naar een hoger niveau zou dat dus een hele stap vooruit zijn.
En dat is waarvoor ik pleit, want "naast elkaar praten" is dus niet interessant.
om te reageren, gelieve een klein stukje tekst te quoten, waarop je dan reageert. Want deze brok informatie tikt weer met teveel randgebieden.
je beste compagnon ben jezelf ... verbeter de wereld, begin bij jezelf