90 minuten in de hemel..

wayti schreef:Een WAAR GEBEURD verhaal over leven en dood...

1989: Don Piper is op weg naar huis. Op een smalle brug wordt zijn auto verpletterd door een grote vrachtwagen die op zijn weghelft terechtkomt. Hij zit volledig gekneld en is op slag dood. Het ambulance personeel legt een dekzeil over zijn auto. In de file zit een predikant die geestelijke bijstand wil verlenen, ondanks de tegenkantingen van het ambulance personeel. Hij kruipt in het wrak legt zijn handen op het slachtoffer en bid. Terwijl hij een bekend geestelijk lied zingt begint plots de dode man mee te zingen. De predikant schiet het wrak uit en probeert de helpers te overtuigen dat het slachtoffer terug leeft. Ondertussen is Don 90 min in de HEMEL geweest, totaal overweldigd door de schoonheid en de muziek die hij daar gehoord heeft. De terugkeer in zijn zwaar verminkte lichaam was een ware foltering die jaren geduurd heeft.. Don zegt zelf: Ik moet mijn ervaring niet verdedigen. Ik weet wat mij is overkomen, ik weet wat ik heb meegemaakt. De hemel is een realiteit. Ik ben er nog en ik leef omdat Gods plan met mijn leven nog niet volledig is uitgevoerd. Don heeft reeds honderden mensen geïnspireerd door zijn voorbeeld..
Er is geen dood alleen maar leven...

Ps: Het boek is uitgegeven bij Gideon-boek

Klassieke hallucinatieverschijnselen bij een BDH. Vraag dit maar aan elke dokter op de spoedafdeling. Zelfde hallucinaties heeft iemand die onder de morfine zit. Ze zien ook zelfde hemelse beelden. Niks abnormaals aan.

Wilt weereens ne keer lukken dat het juist weer in Amerika gebeurd en nog straffer is dat die persoon met de volgende cv gezegend blijkt te zijn:

speaker, actor, syndicated columnist, former CBS & CBN Television network executive, former youth minister, education minister, senior adult minister, Baptist Student Ministry director, long-time single adult pastor and senior pastor....

Paul Siemons schreef:Wilt weereens ne keer lukken dat het juist weer Amerika gebeurd en nog straffer is dat die persoon met de volgende cv gezegend blijkt te zijn:

speaker, actor, syndicated columnist, former CBS & CBN Television network executive, former youth minister, education minister, senior adult minister, Baptist Student Ministry director, long-time single adult pastor and senior pastor....

http://www.jesus-is-savior.com/Wolves/don_piper.htm

Wat een schrikwekkend verhaal..... dan is men zogezegd overleden en ontwaak je nadien weer door een magische tussenkomst van één of andere geestelijke ; kom dat tegen

DE DAG WAAROP MIJN VADER EEN ENGEL WERD....

Fragment uit het boek:


Intussen was het avond en waren al zijn zussen, zijn broer, mijn man en mijn moeder aanwezig. We zaten allemaal rondom het bed van mijn vader. Ik zat aan het hoofdeinde en zijn hoofd rustte in mijn armen. Zijn ademhaling ging steeds moeizamer. Hij was die dag niet meer bij kennis geweest maar ik wist zeker dat hij goed voelde dat iedereen er was en dat hij dit fijn vond. Een van mijn tantes stelde voor om voor hem te bidden en iedereen vond dat een goed idee.

We begonnen met een Weesgegroetje en plotseling gingen zijn ogen wagenwijd open en verscheen er een grote glimlach op zijn gezicht. Het was alsof hij dacht: ‘Hé dit ken ik!’ Daarna sloot hij ze weer. Dit was een bijzonder moment omdat hij sinds de vorige dag niet meer wakker was geweest. We bleven een poosje doorgaan met bidden omdat we gezien hadden dat dit hem goed deed. Hij werd er duidelijk rustiger van. Mijn vader haalde weer diep adem en we zaten eigenlijk allemaal te wachten op het moment waarop er weer een ademhaling volgde. Maar die kwam niet.

Plotseling zag ik een groot en schitterend licht op hem afkomen. Ik voelde dat de anderen dit niet zagen en ik bleef doodstil zitten. Toen zag ik hoe de ziel van mijn vader zich losmaakte uit zijn lichaam en ineens stond hij ernaast. Hij zag er gewoon uit als mijn vader, alleen heel transparant, en hij straalde een heel mooi zacht licht uit. Ik zag hoe mijn vader eerst heel verbaasd naar zijn lichaam keek en toen naar mij. Hij voelde denk ik, dat ik hem kon zien. Het was alsof we samen in een cocon zaten en er niets anders was dan wij twee. Mijn vader kwam naar me toe en kuste me op mijn voorhoofd en zei vol ontroering: ‘Dankjewel lieverd!’ Toen draaide hij zich om en zweefde naar het licht. Hij keek nog een keer om en zwaaide naar me. Daarna werd hij opgenomen door het schitterende licht.

Als in een roes hoorde ik de rest van de familie zachtjes huilen en zeggen dat het gebeurd was. Nog steeds zat ik met het hoofd van mijn vader in mijn armen en was totaal overdonderd. Diep ontroerd was ik en dankbaar voor wat ik zojuist had mee mogen maken; het voelde als een groot, laatste cadeau van mijn vader aan mij.

Weer een hallucinatie ???

Klassieke hallucinatieverschijnselen bij een BDH. Vraag dit maar aan elke dokter op de spoedafdeling.

Behalve aan Pim van lommel, Raymond Moody, Elisabeth Kubler Ross enz...

Trouwens het verhaal van Don was een totaal andere beleving dan de klassieke BDE.. maar dat past natuurlijk niet in jullie kraam... gezien de websites die ge opgezocht hebt... DAT is ook Amerika...de ene religie die de andere aanvalt... typisch en dat misbruikt talisman (zijn we gewoon van hem) om een waar gebeurtd verhaal af te breken.. erbarmelijk..

Wayti schreef: Weer een hallucinatie ???

Voor één keer zet hij iets zinnigs op het SN ......het begint te dagen...de eurocent is aan het glijden Wayti?



Mvg,
P.Siemons

Nog een intrigerend verhaal gevonden....

Op een nacht werd ik wakker omdat mijn zoontje huilde. Ik ging in bed zitten en zag mijn vrouw naar de veranda lopen gekleed in een peignoir van rood fluweel met geborduurde bloemen. Ik probeerde me te herinneren waar ik deze peignoir van kende, en toen bedacht ik ineens dat mijn vrouw niet zo’n peignoir heeft. Het leek meer op een gewaad van een vrouw uit de vorige eeuw. Hoofd en benen waren niet te zien. Ik draaide m’n hoofd zo dat ik mijn vrouw kon volgen, maar toen zag ik tot mijn grote verbazing vanuit mijn ooghoek dat mijn vrouw naast me lag te slapen. De gestalte in de rode peignoir liep door naar de veranda, en vervaagde toen...
Als iemand met een wetenschappelijke en technische achtergrond heb ik nooit het mysterieuze of het mystieke nagejaagd. Mijn logische, alles beredenerende hersenen stonden me niet toe onverklaarbare dingen te accepteren. Maar toch moest ik aannemen dat wij niet alles weten, en dat we daarom moeten openstaan voor nieuwe dingen. Het mystieke, het bovenaardse, het goddelijke hebben mij nooit zo aangetrokken dat ik die zou willen onderzoeken. Wel hield ik van het soort literatuur dat science fiction genoemd wordt, omdat dit genre een combinatie is van geavanceerde wetenschappelijke en technische onderwerpen met futuristische mogelijkheden die theoretisch interessant zijn en mijn verbeelding prikkelden. Ik hield ervan na te denken over de mogelijkheden van een bestaan op de rand van een “zwarte afgrond” of op een universum dat naast het onze bestaat. Het bestaan van buitenaardse wezens leek mij heel waarschijnlijk. Maar het bestaan van de ziel na de dood, nee, dat niet, en ik slaagde er niet in een bevredigende verklaring voor dit verschijnsel te vinden, zelfs niet in mijn verbeelding. Boeken die ik las over het bestaan van de ziel als losstaand van het fysieke lichaam konden me niet overtuigen. Behalve het lezen van enkele boeken ondernam ik niets om dit verder te onderzoeken. Tot die periode in mijn leven had ik nooit aan een séance deelgenomen en had nooit contact gezocht met mensen die op dit gebied actief zijn, zoals mediums.
De moeilijkheid was dat ik anderen niet kon vertellen over wat ik doormaakte. Mijn vrienden en collega’s kennen mij als een computeringenieur en als een logisch denkend, rationeel mens. Hoe kan ik dan ineens komen vertellen dat ik met geesten spreek...?
Toen nam ik contact op met een bekend professioneel medium en healer, Valerio Borgish. Hij kon mij bevestigen dat ik inderdaad in contact stond met andere wezens en hij hielp me begrijpen wat er met me gebeurde. Om me te overtuigen communiceerde Valerio met mijn vader en zei me dingen die alleen mijn vader kon weten. Ik stelde een vraag die voor mijn vader bestemd was, meteen kreeg ik zijn antwoord door, en nauwelijks ging een seconde voorbij of Valerio zei het me in dezelfde bewoording. Zo bewees hij dat we allebei hetzelfde opvingen. Soms voelde ik aanwezigheden in de kamer en dan zag ik ook vage gestalten op de achtergrond. Al snel werd ik bevriend met Valerio, en hielden we samen lange gesprekken. Hij legde me uit dat het fysieke lichaam slechts een klein deel is van het geheel dat wij als “mens” zien. Het fysieke lichaam sterft en wordt begraven, maar het niet-fysieke deel blijft leven en functioneren, en men kan er ook mee communiceren. Zoals hij het uitdrukte, het fysieke lichaam is als een auto waarvan de ziel de chauffeur is. Wanneer de auto veroudert, wordt hij door een nieuw model vervangen.
Tijdens de gesprekken met Valerio gebeurde er vaak iets vreemds. Soms kreeg ik de indruk dat zijn persoonlijkheid veranderde, en dat ik dan als het ware met een ander mens sprak. Het werd me duidelijk dat niet alleen Valerio mijn nieuwsgierigheid wilde bevredigen ... maar ook de “geesten” die met hem samenwerkten.

Voor één keer zet hij iets zinnigs op het SN ......het begint te dagen...de eurocent is aan het glijden Wayti?

Gij hebt altijd gelijk Paul net als Talisman, Zondervrees e.a.. misschien wordt die eurocent wel een briefje...? wie weet ?

zulke verhalen zijn natuurlijk wel een nader onderzoek waard, en er zullen zeker mensen zijn die zich daar over verdiepen. Een ander verhaal is bv hier in ons land Beauraing, waar een aantal kinderen beweren Maria te hbben gezien, is en blijft voor mij een zeer moeilijk verhaal, maar ik moet toegeven dat wanneer bv Bernadette zo iets zegt, die was alleen moeilijker valt dan bv vier of vijf kinderen, probeer in groep maar eens een leugen vast te houden , op zich dus niet mogelijk want vroeg of laat zakt er iemand door de mand. Waarschijnlijk zijn er dus momenten dat je je in een soort van trance kan bevinden waar alles mogelijk is, maar dat bevestigd niet dat het waarheid is. Mijn eigen vader heeft twee maal een bde ervaren, tijdens korte tijd in het hospitaal, hij was dus zwaar hartziek. Hij sprak van een heel zuiver wit licht met aan het einde een figuur met een heel mooie kroon, maar kan het niet juist de geloofseveraring zijn die dit soot visioenen mee brengt? opgelet ik breek hier niets af. Want zelf heb ik ook een rare belevenis mee gemaakt. Maar die staat hier buiten .

belgil schreef:zulke verhalen zijn natuurlijk wel een nader onderzoek waard, [...]

Maar dat is telkens volledig onmogelijk wegens het ontbreken van namen, feiten die na te gaan zijn. Zie het laatste verhaal van wayti, hij laat een naam vallen van een medium (niet van het hoofdpersonnage van zijn verhaal), ene "Valerio Borgish".
Dat is dis het enige waar wat aan vast te knopen is, waar mee je aan de slag kan om het waarheidsgehalte van het verhaal vast te stellen. Nu, zoek maar eens op zou ik zeggen...
Of zoek zijn eerste verhaal eens op, moet je eens kijken hoeveel verschillende versies er de rondte doen. Met hoeveel verschillende en tegenstrijdige details. M.a.w. geloofwaardigheid: nul.
Zie ook Sheldrake en zijn duif.

probeer in groep maar eens een leugen vast te houden , op zich dus niet mogelijk want vroeg of laat zakt er iemand door de mand. Waarschijnlijk zijn er dus momenten dat je je in een soort van trance kan bevinden waar alles mogelijk is, maar dat bevestigd niet dat het waarheid is.

ik heb ooit de TV opnames gezien van de Maria verschijning in Medjugorge Men filmde de kinderen en toen de verschijning plaatsvond vielen ze allen tegelijk op hun knieen en keken duidelijk naar één en hetzelfde punt.. En wat is waarheid.. voor de ene is het de bijbel voor de andere de wetenschap.. Ooit zullen beiden samenwerken en dan stopt alle twijfel..

waar mee je aan de slag kan om het waarheidsgehalte van het verhaal vast te stellen.

Om het waarheidsgehalte van een verhaal vast te stellen moet je neutraal kunnen zijn, dat ben jij nooit geweest.. einde verhaal...

wayti schreef:

waar mee je aan de slag kan om het waarheidsgehalte van het verhaal vast te stellen.

Om het waarheidsgehalte van een verhaal vast te stellen moet je neutraal kunnen zijn, dat ben jij nooit geweest.. einde verhaal...

Uiteraard kan je enkel neutraal zijn als je blindelings gelooft wat ene Jozef Rulof en andere volksverlakkers je vertellen. Je bent enkel neutraal als je gelooft dat er ooit zoiets als een 'directe stem apparaat' zou kunnen bestaan.
En, al iets gehoord van je paranormaal begaafde vriendjes? Naam van dat hondje of zo?