Vleugels van papier

Het koddige konijntje


Midden in een uitgestrekt bos van de Limburgse Kempen woonde een konijnenkolonie in een groot hol. Knabbel, het grote grijze konijn was er burgemeester. Hij was oud en wijs en hier en daar waren er al kale plekjes in zijn pels. Hij gaf ook les aan de jonge konijntjes, dan was hij meester Knabbel.
De lessen die op het lesrooster stonden waren onder andere, boskunde, voskunde en verloskunde.
Het vak "boskunde" omvatte de kennis van het bos, de planten die er groeiden, wat eetbaar was en wat niet...Welke gewassen er giftig waren voor konijnen en welke er gezond waren.
"Voskunde" omhelsde het gevaar van de natuurlijke vijanden, vooral de vos, de meest geduchte jager. Een jong konijntje was zijn geliefkoosd menu.
"Verloskunde" ging dan weer over, hoe men zich kon redden uit stroppen en vallen, gespannen door de menselijke stropers. Steeds het hoofd koel houden was het devies!
Flappy was één der jongste konijntjes uit het konijnenhol. Ze noemden hem "Flappy", omdat zijn oortjes er wat raar bijhingen. Hij kon ze niet rechtop zetten zoals zijn soortgenootjes.
Hij werd er vaak mee gepest en uitgelachen. Niet zo leuk en hij had er vaak verdriet om. Dan kroop hij stil weg in een donker hoekje van het hol en weende zachtjes.
Wie wordt er wel graag gepest?

Op een dag waren alle konijntjes buiten aan't spelen, dicht bij een waterplas, in de omgeving van het hol.
"Niet te ver weggaan !" had Knabbel nog gewaarschuwd en vooral waakzaam blijven...
Flappy werd weer uitgelachen. Daarom zonderde hij zich wat af van de rest van de groep, die druk krijgertje aan het spelen waren. Plots zag hij iets glinsteren in het ruige gras. Het was een blikken bus en "haarlak" stond er op. Dat kon Flappy natuurlijk niet lezen!
De mensen laten heel wat afval slingeren.
Flappy bekeek de bus langs alle kanten en per toeval drukte hij op de knop.
"Psssssst!" ging het en Flappy kreeg een koud gevoel op zijn oortjes. Hij streek er langs en wat was dat? Zijn oortjes bleven rechtop staan! Hij ging zich spiegelen in de waterplas. Wat zag hij? Hij zag er nu net uit als alle andere konijntjes!
Fier trok hij naar zijn maatjes...niemand lachte! Ze keken wel nieuwsgierig naar het rare ding dat hij bij zich had, die ronde blikken bus. Daar hadden ze nog nooit over geleerd.
"Wat is dat?" vroegen ze aan Flappy, die zichtbaar van de belangstelling genoot. Hij voelde zich in de groep opgenomen...

Plots...floep! De haarlak was uitgewerkt en de oortjes van Flappy namen weer hun oorspronkelijke stand in. Iedereen schoot in de lach en Flappy bloosde heel verlegen. Zijn oogjes vulden zich met traantjes.

Tot plots...daar verscheen een vos. Niemand had het roofdier zien aankomen omdat alle aandacht op Flappy en het rare ding gevestigd was. Verstijfd van schrik stonden ze allemaal op hun achterpootjes te beven...
Maar Flappy bewaarde zijn koelbloedigheid. Hij nam de bus met haarlak en spoot recht in de ogen van de vos. Oei, wat prikte dat! De roodstaart ging er jankend vandoor!

Knabbel verscheen juist aan de ingang van het hol en overzag het schouwspel.
Flappy was een held! Hij werd algemeen geprezen. Iedereen was hem dankbaar. Meisjeskonijntjes wierpen verliefde blikken naar hem!

Nooit meer werd Flappy gepest. Jaren later werd hij zelfs burgemeester van het konijnenhol, toen Knabbel met ouderdomspensioen ging.

De vos hebben ze nooit meer teruggezien. Die wist wel beter, beducht voor "het geheime wapen" van de konijnen!




Robbe

11 november 1918
in de bossen van Compiègne
staat een treinwagon
waarin de wapenstilstand
werd getekend
Het einde van een strijd
die alle andere deed verbleken
tot de volgende wereldbrand

Nog steeds waait de wind
over al die oorlogsgraven
in de westhoek van ons land
Laat ons gedenken
op 11 november
het bloed gedrenkt in ‘t
Vlaamse zand



Robbe

Dag robbe,

Veel te laat voor je verjaardag.... zie je mijn rode wangen niet ?
Voor je volgende levensjaren mijn allerbeste wensen,
vooreerst en bloeiende gezondheid, en veel inspiratie
Maar die heb je reeds in volle bloei !

Al je gedichten , in hun veelheid van thema's -
hebben mij bekoord
Ook je vrolijke konijnenfabel


Lieve November groetjes,

elisa

Beste Robbe,

Jouw gedicht is vandaag te lezen bij Pvdd en de ppt
ervan (met je eigen illustratie) in het Prentenkabinet.

Wat een leuk sprookje, je 'Koddig Konijntje' en je gedicht
over de 11/11/2018 hebben wij heel graag gelezen !

Lieve warme novembergroetjes van

Alter en Rankje

Pannenkoeken bakken

Ik ga pannenkoeken bakken
Straks eet ik mijn buikje rond
Het eerste dat in daarvoor moet pakken
is ’t kookboek van de Boerinnenbond *

Ik zet alle ingrediënten
op de keukentafel klaar
Ook de keukeninstrumenten
Het komt allemaal voor mekaar!

In een kom doe ik het bakmeel
500 gram, goed afgewogen
Drie zakjes vanillesuiker, vier is teveel
roer ik erdoor, dat is niet gelogen !

Ik smelt ondertussen op een laag vuur
150 gram boter in de pan
Alles moet klaar zijn om 4 uur
Ik lijk verdorie wel een nieuwe man !

Ik roer door ’t bakmeel melk, ’n halve liter
Goed roeren en het deeg wordt glad
ik gebruik hiervoor een kan, geen gieter
en ondertussen drink ik wat

Ik sla in een kom 3 eieren stuk
alleen het geel mag in mijn deeg belanden
Ik roer heel flink, maar denk aan mijn bloeddruk
de boter smelt, ze mag zeker niet aanbranden

Door ’t deeg roer ik nu een halve liter water
en voeg onmiddellijk de gesmolten boter toe
Ik moet me concentreren, of ik bega een flater
dan klop ik het eiwit, dat doe ik met een roe

Het schuimig eiwit wordt door het deeg geschept
Mijn deeg is klaar, mijn panneke wordt heet
Schuif al maar aan, als je honger hebt
Want alras is mijn eerste koek gereed

Gewoon een pollepel deeg in de hete pan
die hoef ik echt niet telkens in te smeren
Ik schenk al koffie uit de thermoskan
Ik heb geen verse…dat moet ik nog leren



Robbe


*Het gedichtje is ouder dan mijn kookboek, daarom deze verwijzing...

Robbe,
Na een miezerige dag wens ik je nog een fijne avond.
groetjes
Yna

Prentje van ... :

Een lekker recept Robbe voor pannekoeken, die zou ik ook wel lusten.

Dag Robbe,
ik wens jullie nog een fijne donderdag.
groetjes
Yna



met prentje van Norman.

oei, de letters zijn niet meer zo mooi. Hoe het komt is mij een raadsel.

LieveRobbe,

Heerlijk bijgelezen!!!
En dan ook nog het verhaaltje van "Het koddige konijntje"...

"Nadat de spuitbus leeggespoten was, lag ze daar te blakeren in de zon.
Twee jonge konijntjes die geen weet hadden van de voorgeschiedenis noch
van wat de warme zon met spuitbussen doen kan, experimenteerden.
Oei, wat was dat, en nu?!"




Met lieve groetjes,
Janina

Geduld is toch
zo'n schone deugd

Want na het wachten
komt de vreugd

Toch wil ik
aan de mensen vragen

Wat minder bomen
af te zagen


(Uit naam van de hondjes)

Robbe