ebenhaezer schreef:Ja Janx , dat dacht ik ook terwijl ik het schreef , maar toch is het écht zo ! Het is moeilijk in te beelden dat een gelovige zou kiezen om Christen te worden , zomaar ? zonder gevolg ? Als hij niet zeker wist dat hij daardoor de Liefde van Christus zou winnen en de heerlijke toekomst tenslotte bij Hem !
Het leven van de mens is een groei proces zoals ik het zie. En wat moet er dan groeien kun je je afvragen. ik zelf denk dat het enkel je gevoel is wat kan (zal) uit kunnen groeien naar een verruiming van een eigen bevattingsvermogen tot, zoals wij dat vaak zeggen, een positief sterke persoonlijkheid. Eén van de vele wonderen, in al het leven van wat is, is de mens wel een bijzondere vind ik zelf. Het steekt boven alles uit in het kunnen creëren en scheppen van zaken met behulp vanuit de, in de natuur aanwezige bouwstoffen, dit even afgezien van het feit of het destruktieve of een struktieve creatie zal zijn. Ik zelf denk, en is ook mijn overtuiging, dat het leven zelf nooit eindigt en dat een dood, zoals de mens die nog ziet, er gewoon niet is. Dat denken wordt enkel veroorzaakt door de beperkingen die de materie ons geeft. Wij, als menselijk gevoel, zitten in die materie cocon (deze kosmos) als het ware en kunnen nog niet waarnemen wat daar buiten is.
Maar ook dat heeft zijn goede redenen.
Een kind begint weer met een leven in de moeder. Daar heeft deze al zijn werkzaamheden. Het ontwikkeld een lichaam, inclusief alle benodigdheden om ervaringen te gaan opdoen die deze opslaat in gevoel. Dan is deze klaar voor een verdere ontwikkelings fase. Het stuwt zich verder buiten die beschermde omgeving en treed een volgende fase in, voor als nog in de beperkte omgeving van de ouders. Het ontplooid zich verder, doet ervaringen op, het leert zich om gevoelens te uiten ( beweeg expressies en het praten ) en ook die nieuwe ervaringsgevoelens op te slaan. We zeggen vaak het doorloopt een leerproces. Maar het is en blijft een gevoelsleven. Dat gevoelsleven is voor een ieder mens anders en verschilt in veel zaken met die van anderen.
Wel zijn er gelijksoortige overeenkomsten bij velen waardoor er een groepsgevoel kan of zal ontstaan.
We kunnen dit zelf heel goed ervaren enkel en alleen al door dit forum te lezen.
Ik verschil zeer zeker met die opvattingen van jou bijvoorbeeld. Maar opzich is dat niet vreemd of verkeert omdat ieder van ons nog in een verruimings proces ( leerproces) van het eigengevoel zit.
Daarom is het bij velen nog zo dat deze denken in beloning en/of straf. Maar het leven zelf denkt daar niet in. Het geeft enkel.
Dan jouw voorbeeld , jezus, werkte die, alleen wegens het vooruitzicht tot verkrijging van beloning denk je?
Ik zou kunnen denken, dat zijn insteek enkel was om te geven zonder iets terug te verwachten, evenzo als het leven zelf doet. En omdat ik God zie enkel als de werking van, wat we leven noemen, vind ik persoonlijk die uitspraken van, dank God daarvoor en alle eer aan de Vader ( werkend vermogen van het leven) heel goed te begrijpen. Dus beste ebenhaezer, leer het leven zelf lief te hebben en probeer net als het leven enkel te geven waar het goed is. Dat verruimt je , zonder dat je een behoefte hebt aan een beloning omdat je gevoel zich verruimd naar een groter bewustwording en zich zonder bekommering om wat dan ook zich tzt kan losmaken uit zijn cocon om verder te gaan. Er is geen einde, enkel leven.
Sorry hoor, maar ik had wat letters nodig om proberen mij duidelijk te maken, wat natuurlijk lang niet sluitend zal zijn en vele vragen opwerpt..
ebenhaezer schreef:
Ook als ik hier op aarde iemand zou helpen , zonder tegenprestatie of zonder loon , dan nog zou diep in mijn hart de blijheid er zijn , dat de Heer het gezien heeft en Hem dat gelukkig maakt om mij . Daarom denk ik dat we echt zo gemaakt zijn , onderzoek dat eens bij jezelf , dat heb ook ik meerdere malen gedaan . Een mens kan gewoon niets goeds doen , zomaar in het ledige zonder vooruitzicht ! Of heb ik het toch mis ?
Ja, ik denk het. Ik denk dat enkel het weten, dat het leven en dus ook die van je zelf, nooit zal eindigen je alles in een ander perspektief laat zien.
Alles is Één en die Éne is Alles.
