Allereerst fototofant, mijn respekt voor je durf en wil om te verwoorden hoe jij tegen het leven aan kijkt.
En ja jij bent verbonden met het leven evenals een iedere mens, of deze het er nu wel of niet mee eens is, maar jij weet het en dat is de goede basis tot verdere ontplooiing van wat je bent, en dat is het leven zelf.
fotofant schreef:Toch zit ik met vragen over de zin van van sommige zaken, zoals ziekte en vroegtijdige dood.
Ziekte, ziekte is enkel een gevolg van lichamelijke verzwakking van de mensheid in het algemeen gezien. Maar hoe is dat ontstaan? In feite door een afwijkende weg te willen volgen dan wat het natuurlijke was. Al in de vroege oudheid is daar de basis voorgelegd wegens het kunnen kiezen en de verlangens te willen volgen die de mens ontplooide na mate de mens meer bewust werd van zichzelf en de mogelijkheden die daardoor ontstonden. Bijvoorbeeld door incest of verbindingen met niet overeen komende bloedgroepen bij stammen oorlogen enz. Toen de mens nog niet bewust was nam deze alleen verbinding met die diegene die paste bij zijn/haar lichaamsgraad en brachten kinderen ter wereld die lichamelijk in overeenstemming waren met de natuur en dus tegen alle natuurlijke omstandigheden bestand waren.
In die verre, verre verleden ligt de oorzaak. Nu in het heden is de wetenschap zover dat deze al diverse stellen kunnen onraden om kinderen te verwekken omdat de kans heel groot is dat dezen met een afwijkende lichaam te wereld zullen komen. In de toekomst zal de wetenschap daar steeds meer invloed op krijgen indien mensen willen huwen of er ook bezwaren zijn ten aanziens van kinderen te verwekken. We zijn nu eenmaal lichamelijk niet geheel gelijk aan elkaar er zijn verschillen in de lichamelijk DNA structuren maar dat heeft niets te maken met het leven zelf wat de mens is. Al het leven heeft de zelfde oorsprong van ontstaan maar zijn niet allen gelijksoortig in hun evolutie weg zowel lichamelijk als in bewustzijn.
Dat gaat recht tegen het streven naar het volmaakt natuurlijke in.
Het volmaakte natuurlijk is het kunnen bereiken van een alles bevattende bewustzijn door het deeltje 'leven' wat de mens is. Het lichaam is enkel een middel die ten dienste staat van het deeltje 'leven' wat men is om de aanzet mogelijk te kunnen maken naar dat bewustzijn. De aardse mens is bij lange na nog niet wat deze zal bereiken. Maar er zijn al wel diverse variaties in mate van bewustzijns te beleven in deze wereld.
Op momenten dat ik daar sterk mee geconfronteerd word kom ik in opstand tegen de God van mijn speculaties, dan ben ik niet in staat om “Zuivere Geest” te ervaren en begrijp ik de vingerafdrukken van het Brahman niet
Brahman kun je zien als die onveranderlijke wetmatigheden die er zijn, dat, wat de gevolgen doet ontstaan van een actie of oorzaak. Die wetmatigheden zijn onveranderlijk en werken zonder aanziens des persoons. Een onlosmakelijk deel wat bij Leven behoort. Die zuiverheid is gelukkig onaantastbaar maar niet altijd te doorgronden door de mens wegens haar onwetendheid daarin. Daar zijn we in bezig omdat wel ons eigen te maken, leven na leven, en bij ieder oorzaak de gevolgen te doen ondervinden tot het moment van verder kunnen gaan , een stapje naast de aarde maar los van haar materie.
Misschien is dit niet ontvankelijk voor je, maar dat geeft niets en kun je naast je neer leggen. Jouw wetenschap komt op jouw tijdstip.
Groeien we bij elke eventuele incarnatie uit tot betere wezens?(dan zijn we allen “god-in-wording”) Of stopt alles gewoon op het einde van dit leven?
Niet noodzakelijkerwijs tot een beter wezen bij elke incarnatie. Dit ligt helemaal aan je zelf, maar uiteindelijk zal ieder deze aardse evolutie weg verlaten en gegroeit zijn naar een verdere staat van bewustzijn.
En ja ... wij allen zijn als het ware een god in wording en dus stop het niet bij het eindigen van ons leven op aarde. Dat is mijn overtuiging hoor.
Alles is Één en die Éne is Alles.
