Nee ik begrijp er niks van.YYZ schreef: Misschien volstaat een voorbeeld, oppervlakkig zullen we oorlog als iets ‘slecht’ zien, het is immoreel en weinig getuigend van gezond verstand of volwassenheid. Als we het volledig gaan ontrafelen dan krijgt het iets van een volmaaktheid. Verschillende vragen zijn hier mogelijk, als we oorlog immoreel vinden dan moet er ook iets zijn waardoor we dat oordeel kunnen vellen, zijnde ‘moraliteit’. Naar mijn weten kan er niemand bewijzen dat ‘moraliteit’ bestaat, we zien enkel de oppervlakkige getuigenis wat we ‘moreel handelen’ noemen. Al deze elementen hangen nauw samen, vandaar de ‘volmaaktheid’, begrijp je?
Dat is mooi dat je dat ziet, maar ik ervaar mezelf niet als god en ook niet als god die zichzelf vergeten is. Ik ervaar mezelf als een uitermate klein stipje, en dat is nog ruimschoots te veel gezegd, op de evolutionaire ladder. Als ik fysiek doodga blijft er verder niks over. Mentaal zal er mogelijk iets van mij achter blijven vanwege mijn mogelijke invloed op anderen, maar dat zal dan ook alles zijn. Maar jou staat het natuurlijk vrij god te zien in anderen en/of mij.Als er al zoiets zou zijn als een God, dan ben jij dat, ik geloof in jou zoals in mezelf.
Ik snap het concept, hoewel ik er niks mee heb, van die egotransverwarring zoals die beschreven hebt. Ik kan me echter niks voorstellen bij wat je er hier verder over schrijft. Punt 1 heb ik die ervaring niet en punt 2 geloof ik niet in een god die zichzelf vergeten in de vorm van de mens of andere intelligente wezen ergens in het universum.Ook hier speelt die egotransverwarring, er is de continue verwisseling van perspectief waardoor een en ander zeer verwarrend kan worden, dat is normaal. De XY-methodiek kan hier helpen maar is op zich afhankelijk van de openheid daartoe.
Hoe dan ook ik ben wel nieuwsgierig naar die zogenaamde XY-methode. Wat is dat voor'n methode?
Heuh? Volgens mij is de waarheid dat alles vergankelijk is. Er bestaat m.i. niks dat onvergankelijk is. Dat eenheidsbewustzijn laat ik maar voor wat het is, het zegt me niks.Een mens kan ‘volwassen’ worden, in deze context betekent dat ‘het zich reinigen van aannames die geen waarheid zijn’. In deze context is ‘waarheid’ iets dat niet vergankelijk is, het is dan ook nooit geboren, dit besef of de (her)ontdekking daarvan is ‘eenheidsbewustzijn’.
ik zal wel ontzettend stom zijn, maar over welk menselijk potentieel heb je het?Hetzelfde als hierboven, de realisatie van ons menselijke potentieel verandert onze kijk op het leven.
Het doorzien van het spel betekent bevrijding, je hebt eerst ellende of gevangenschap nodig om die vrijheid te kunnen realiseren. De ervaring van deze ‘bevrijding’ is amper in woorden te beschrijven, het dekt geenszins de lading van een dergelijk gebeuren. Zonder deze ervaring zal het iets onwezenlijks zijn, sommigen weten dat door ervaring, anderen (nog) niet.wat is is dat voor'n stupiditeit. God gaat zichzelf eerst gevangen zetten in ellende om de vrijheid die hij al had, laten we dat laatste vooral niet vergeten, te realiseren. Maar goed uit je schrijven begrijp ik dat je de ervaring waar je het hier over hebt ervaren hebt. Daardoor kan ik nu dan dus aan jou de vraag stellen waarom god zich zo stupide gedragen heeft. Want ik kan op geen enkele mogelijke wijze begrijpen waarom god zich in ellende en gevangenschap stort. God moet een masochist zijn geweest, dat kan bijna niet anders.
Laten we vooral niet te vergeten dat het goddelijke zelfkwelling gaat wanneer je in een soort van God gelooft, wat ik Godezijdank niet doe. Wanneer we uitgaan van evolutie snijd e.e.a. m.i. een stuk meer hout en wordt de m.i. idiotie een stuk dragelijker cq begrijpelijker.Leuk inzicht, het leven kan je inderdaad zien als ‘zelfkwelling’,