gedachten zijn herinneringen, het is geen denken - poging2

Albert Van den Bosch schreef:dit is mijn stelling :

gedachten komen zomaar, het zijn gewoon herinneringen

denken is echter een aktievere daad ... het komt niet zomaar ... het vereist koppeling van enkele van die gedachten (herinneringen) om in één richting GERICHT "gedachten te hebben"

Die "gedachten hebben" is nog geen steeds denken, het is de eerste fase van PROBEREN te denken

Want denken vereist zorgvuldig NA-DENKEN over je "gedachten-stromingen"

Dan zal je merken dat je veel te weinig info hebt, vooral juiste info !

Als je die verworven hebt ... dan ben je toe aan het Over-denken van je nieuwe gedachten-stromingen

En dan komt je "echte" denken op gang

de stelling is de titel : gedachten zijn herinneringen, het is geen denken ... denken komt in latere fases ... daarom gebruikt men ook het woord DENKPROCES !

klopt dit ? beantwoord de POL aub

Albert





Albert

Fijne reflecties, hoe ga je om met toekomstig of visionair gedachtegoed? Als dat ook 'herinneringen' zijn dan zou je mi moeten denken dat onze geschiedenis zich al eens heeft afgespeeld. In het andere geval zou alles voorbestemd zijn, niet?

YYZ schreef:
Fijne reflecties, hoe ga je om met toekomstig of visionair gedachtegoed? Als dat ook 'herinneringen' zijn dan zou je mi moeten denken dat onze geschiedenis zich al eens heeft afgespeeld. In het andere geval zou alles voorbestemd zijn, niet?

fijne vraag,
al eeuwenlang proberen ook kunstenaars hun denk-processen stil te leggen ... met drank, drugs enz ...dat zou de weg zijn naar meer creativiteit
dus bewust NIET NA-denken ..... als kunstenaar, doe het-zelver, ambachtsman .... alleen de gedachten toelaten en vrij associeren
maar nadien gaan ze toch moeten nadenken : hoe ga ik het DOEN

Nog een beter voorbeeld voor toekomstig, visionair gedachtengoed, zoals U het noemt ... zijn de denktanks :
daar wordt veel geëxperimenteerd om tot beter nadenken te komen : elke deelnemer benoemt alle mogelijke associaties ... en dan gaat men maar eerst nadenken.

Gedachten blijven herinneringen, Het zijn de voorlopers naar een denkproces

wat we moesten bewijzen
denk ik, Albert

Voor mij maakt het niet zo'n verschil , als je iets wilt verwezenlijken moet je nadenken , dan komen er gedachten ( hoe het zou kunnen ) , en herinneringen ( hoe het niet kon , of hoe een ander dat deed ) , het één komt voort uit het ander , enz .
Ook God houdt daar rekening mee , Zijn Woord zegt in Hebr. 4 : 12 " want het Woord van God is levend en krachtig ..... en oordeelt gedachten en overleggingen " .
Ik bedoel , ons denkproces is niet zo onschuldig en mag best eens uitgepluisd en begrepen worden .

Tussen haakjes : hoe beantwoord je de POL ? Dat lukt mij niet !

Albert Van den Bosch schreef:

YYZ schreef:
Fijne reflecties, hoe ga je om met toekomstig of visionair gedachtegoed? Als dat ook 'herinneringen' zijn dan zou je mi moeten denken dat onze geschiedenis zich al eens heeft afgespeeld. In het andere geval zou alles voorbestemd zijn, niet?

fijne vraag,
al eeuwenlang proberen ook kunstenaars hun denk-processen stil te leggen ... met drank, drugs enz ...dat zou de weg zijn naar meer creativiteit
dus bewust NIET NA-denken ..... als kunstenaar, doe het-zelver, ambachtsman .... alleen de gedachten toelaten en vrij associeren
maar nadien gaan ze toch moeten nadenken : hoe ga ik het DOEN

Nog een beter voorbeeld voor toekomstig, visionair gedachtengoed, zoals U het noemt ... zijn de denktanks :
daar wordt veel geëxperimenteerd om tot beter nadenken te komen : elke deelnemer benoemt alle mogelijke associaties ... en dan gaat men maar eerst nadenken.

Gedachten blijven herinneringen, Het zijn de voorlopers naar een denkproces

wat we moesten bewijzen
denk ik, Albert

Zit wat in, als er gedachten zijn (wel of niet herinneringen), is er dan ook iets of iemand die deze produceert? Is dat niet wat men probeert te ontdekken door het denken te stoppen, zoals je het noemt. In onze geschiedenis zijn er al heel veel mensen geweest die heel andere (vooral menselijker en ethischer) werelden bedacht hebben, veel anderen schrijven dat af als onrealiseerbaar maar toch is dat mogelijk in gedachte. Uit welke herinnering komen dergelijke 'utopieën' (versus distopieën) voort volgens jou? Dat we iets kunnen met gedachten staat denkelijk niet ter discussie maar wat bepaalt met welke gedachte we wel/niet iets doen en met welk motief?

YYZ schreef: Zit wat in, als er gedachten zijn (wel of niet herinneringen), is er dan ook iets of iemand die deze produceert? Is dat niet wat men probeert te ontdekken door het denken te stoppen, zoals je het noemt. In onze geschiedenis zijn er al heel veel mensen geweest die heel andere (vooral menselijker en ethischer) werelden bedacht hebben, veel anderen schrijven dat af als onrealiseerbaar maar toch is dat mogelijk in gedachte. Uit welke herinnering komen dergelijke 'utopieën' (versus distopieën) voort volgens jou? Dat we iets kunnen met gedachten staat denkelijk niet ter discussie maar wat bepaalt met welke gedachte we wel/niet iets doen en met welk motief?

niets of niemand produceert jouw gedachten ... jouw gedachten zijn reproducties uit jouw geschiedenis,van wat je vroeger meemaakte : en het is de samenvatting van die ervaring, met klank, beeld en ale je zintuiglijke indrukken + wat je ervan maakte, dacht en deed. Het kunnen ook zinnen zijn die iemand anders zei of schreef ... die je "het onthouden waard vond".
Sommige herinneringen zijn NIET juist ! Vooral traumatische ervaringen zijn soms "vertekend" door foutieve interpretaties ... soms door angst en pijn bijna volledig verdrongen, enz ... Maar dat hoort niet tot deze topic.

Die utopieën of disopieën zijn gevolg van NA-denken ... zij zijn het product van de koppeling van oude ideeën ( gedachten = herinneringen ) met nieuwe bedenkingen ... die nieuwe bedenkingen, samenvattingen worden dan weer geklasseerd bij de oude herinneringen ... zodat ze kunnen gebruikt worden als je weer gedachten=herinneringen oproept.

Het uitvoeren van wat je bedenkt hoort niet bij deze topic, daar kunnen we een andere voor openen, als we deze topic op een goede manier kunnen verder zetten

Albert

Albert Van den Bosch schreef:niets of niemand produceert jouw gedachten ... jouw gedachten zijn reproducties uit jouw geschiedenis,van wat je vroeger meemaakte : en het is de samenvatting van die ervaring, met klank, beeld en ale je zintuiglijke indrukken + wat je ervan maakte, dacht en deed. Het kunnen ook zinnen zijn die iemand anders zei of schreef ... die je "het onthouden waard vond". Sommige herinneringen zijn NIET juist ! Vooral traumatische ervaringen zijn soms "vertekend" door foutieve interpretaties ... soms door angst en pijn bijna volledig verdrongen, enz ... Maar dat hoort niet tot deze topic. Die utopieën of disopieën zijn gevolg van NA-denken ... zij zijn het product van de koppeling van oude ideeën ( gedachten = herinneringen ) met nieuwe bedenkingen ... die nieuwe bedenkingen, samenvattingen worden dan weer geklasseerd bij de oude herinneringen ... zodat ze kunnen gebruikt worden als je weer gedachten=herinneringen oproept. Het uitvoeren van wat je bedenkt hoort niet bij deze topic, daar kunnen we een andere voor openen, als we deze topic op een goede manier kunnen verder zetten. Albert

Als ik je bericht lees dan gaat het ook over gedeelde herinneringen en niet enkel 'mijn' herinneringen. Dit is eenvoudig te verklaren, als jij me jouw ervaringen deelt en ik laat deze toe in mijn denken, dan zijn het ook mijn herinneringen, de onze dan. Het zou wel kunnen dat we die een andere waarde geven en/of daar iets anders uit kunnen besluiten om vervolgens wel/niet m'n denken en handelen aan te passen. Simpel gesteld, als we allemaal Moeder Theresa haar herinneringen (annex motief en handelen) zouden opnemen, dan leven we morgen in een paradijs, niet?

Albert Van den Bosch schreef:Sommige herinneringen zijn NIET juist ! Vooral traumatische ervaringen zijn soms "vertekend" door foutieve interpretaties ... soms door angst en pijn bijna volledig verdrongen, enz ... Maar dat hoort niet tot deze topic.

Heb je ook een voorbeeld van wat je dan een 'juiste' herinnering zou willen noemen?

YYZ schreef:

Albert Van den Bosch schreef:Sommige herinneringen zijn NIET juist ! Vooral traumatische ervaringen zijn soms "vertekend" door foutieve interpretaties ... soms door angst en pijn bijna volledig verdrongen, enz ... Maar dat hoort niet tot deze topic.

Heb je ook een voorbeeld van wat je dan een 'juiste' herinnering zou willen noemen?

juiste herinneringen zullen wel niet bestaan ....

al onze herinneringen zijn natuurlijk "subjectief gekleurd" ... het woord juist zou niet mogen gebruikt worden

Albert

YYZ schreef:
Als ik je bericht lees dan gaat het ook over gedeelde herinneringen en niet enkel 'mijn' herinneringen. Dit is eenvoudig te verklaren, als jij me jouw ervaringen deelt en ik laat deze toe in mijn denken, dan zijn het ook mijn herinneringen, de onze dan. Het zou wel kunnen dat we die een andere waarde geven en/of daar iets anders uit kunnen besluiten om vervolgens wel/niet m'n denken en handelen aan te passen. Simpel gesteld, als we allemaal Moeder Theresa haar herinneringen (annex motief en handelen) zouden opnemen, dan leven we morgen in een paradijs, niet?

neen, volgens mij zijn gedeelde herinneringen onmogelijk

ieder voor zich heeft alleen herinneringen aan wat hij-zelf of zij-zelf ervaren heeft

als ik mijn herinneringen met U deel, dan zal U daarvan alleen maar Uw eigen subjektieve herineringen hebben van mijn verhaal, van mijn manier van vertellen en wat jij daarvan maakte.

Wat ik meemaakte daar kan een ander niet met kennis van zaken over meepraten tenzij hij/zij daarover een interpretatie zou van maken ... waarschijnlijk een zeer foutieve versie ....
.... wij zien dat alle dagen op het Tv-journaal of in de krant.

.... een goed voorbeeld is een ongeval dat ik meemaakte : het verslag daarover door een "objectieve" journalist : ... noch het tijdstip, noch de plaats, noch het merk van mijn wagen én de kleur ervan waren juist ... laat staan wat er gebeurd was : er klopte in feite niks van ... toch nemen de meeste mensen graag aan dat de media ons juist inlichten.

Elke mens heeft zijn eigen subjectieve herinneringen, daarom zijn we ook allen verschillend

En zelfs als we samen "iets" meemaken dan zal een verslag daarover totaal anders zijn op sommige punten

dezelfde herinneringen hebben KAN dus NIET
we zijn werkelijk allemaal helemaal UNIEK

Albert

Idd! Maar het is ook niet meer dan normaal, dat het heden (gedeeltelijk) het resultaat is van het verleden, en aldus het verleden samen met het heden, de basis vormt voor de toekomst. Dus, 'herinneringen' dragen er toe bij aan het 'denken' in het heden. En dat dit dan weer (gedeeltelijk) het denken in de toekomst zal beïnvloeden, hoeft geen betoog.
En verder, kan men geen gedachten hebben zonder te denken!
Dus, 'denken', hangt 'niet enkel' af van herinneringen.
Herinneringen, denken, en nadenken, zijn volgens mij althans, drie totaal verschillende zaken welke men dan toch 'ergens' aan elkaar kan plakken!
Het hangt er wel vanaf door 'welke gedachten' of 'welke herinneringen' men zich laat leiden.
Hierover kan men dan na-denken, en verdere gedachten, naargelang eigen verstandelijk vermogen, ontwikkelen in de richting welke men zelf verkiest.
En dat noemt men dan 'gericht' denken, hetgeen voor bijna iedereen verschillend is.

Er is volgens mij iets heel belangrijks vergeten...namelijk het gevoel. We denken niet alleen maar we 'voelen' ook. Bijvoorbeeld wanneer ik heb leren autorijden doe ik dat meer met mijn gevoel dan met mijn denken. In het begin is het daarom ook zo moeilijk om ik meer denk dan spontaan reageer met handelingen die ik me door het denken heb eigen gemaakt. Voelen/gevoel/onderbewustzijn is de basis voor het denken of anders kan er volgens mij geen sprake zijn van denken.

Fazal schreef:Idd! Maar het is ook niet meer dan normaal, dat het heden (gedeeltelijk) het resultaat is van het verleden, en aldus het verleden samen met het heden, de basis vormt voor de toekomst. Dus, 'herinneringen' dragen er toe bij aan het 'denken' in het heden. En dat dit dan weer (gedeeltelijk) het denken in de toekomst zal beïnvloeden, hoeft geen betoog.
En verder, kan men geen gedachten hebben zonder te denken!
Dus, 'denken', hangt 'niet enkel' af van herinneringen.

gelieve het begin te lezen, eerste aanvangsbericht van de topic :
ik beweer juist dat gedachten niets meer of minder zijn dan herinneringen ... je hebt herinneringen ... en om adekwaat te reageren op je omgeving : vergelijk je ervaringen in het NU, met je herinneringen=gedachten aan vroeger gelijkaardige gebeurtenissen.

Wat ik dus nieuw bedacht heb ( je zal er niks van terugvinden in andere publicaties ( nog niet ...) :

Denken is een proces ... dat begint met opgeroepen herinneringen te groeperen, groepen verwerpen ... en met de gedachten=herinneringen die je dan overhoudt ... kan je sorteren ... herbeginnen en terug sorteren ... allemaal in een franctie van een milli-sekonde!
En dan eerst kom je in een volgende fase van het denkproces
.... en weer een volgende fase .. tot je in de fase komt dat je genoeg info hebt om NA te denken.

Als je je hiervan niet bewust bent ... dan blijf je in cirkels denken ... en dan kom je er niet uit
... vooral in penibele situaties want dan wordt je rood, krijg ademnood, angst enz ... want er dienen zich met die herinneringen ook alle zintuiglijke opnames aan, inclusief hoe je je TOEN voelde.
Vandaar dat je dan niet meer KUNT denken,
Maar daar gaat deze topic niet over;

Daarom vroeg ik je terug de eerste paragrafen te lezen

We moeten het woord denken beter benoemen in onze zinnen hier of we komen er niet uit :
..... mogelijke fases-denken-benoemen kunnen zijn :
eerst denken aan
dan OVERDENKEN
dan BEDENKEN
en NADENKEN

als iemand nog namen heeft ... laat maar komen
de juiste volgorde kan dan besproken worden
enz....

Albert

Dianthus schreef:Er is volgens mij iets heel belangrijks vergeten...namelijk het gevoel. We denken niet alleen maar we 'voelen' ook. Bijvoorbeeld wanneer ik heb leren autorijden doe ik dat meer met mijn gevoel dan met mijn denken. In het begin is het daarom ook zo moeilijk om ik meer denk dan spontaan reageer met handelingen die ik me door het denken heb eigen gemaakt. Voelen/gevoel/onderbewustzijn is de basis voor het denken of anders kan er volgens mij geen sprake zijn van denken.

zeer juist

ik benoemde het ook reeds toen ik sprak over : in die herinneringen zitten mee ingebakken ALLE zintuiglijke waarnemingen ... dus ook die van ons eigen lichaam en ook de gevoelens die we hadden toen we de ervaring opdeden die als herinnering wordt opgeslagen ... zelfs ook de vorige herinneringen=gedachten die we hadden, voorgevoelens ... onbewuste bewegingen van onze handen, trillen,bibberen (van ) angst, verdriet enz ... en ook de eventuele goede gevoelens natuurlijk : blijdschap, empathie

Dit alles speelt zich af in onmetelijke kleine tijdseenheden ... ons bewustzijn werkt zo snel, dat we terwijl we spreken al tienduizenden gedachten=herinneringen passeerden ... zodat we onze zinnen kunnen aanpassen terwijl we iets uitleggen.

ik kwoteer even je laatste zin : "Voelen/gevoel/onderbewustzijn" is de basis voor het denken of anders kan er volgens mij geen sprake zijn van denken"
en kan er alleen maar aan toevoegen:
inderdaad : Voelen/gevoel/onderbewustzijn maken deel uit van de herinnering : Het is de gedachten-inhoud.

samengevat :

denken is de gedachten-inhoud van alle herinneringenn aan elkaar toetsen

... overdenken is eruit filteren wat niet terzake is

..... nadenken is van wat overblijft : samenvatten in een zin of krachtig voornemen

.... bedenken is de nieuwe gedachtensprong uiten, opschrijven, memoriseren ... en bedenken HOE WAT WAAR en WANNEER uitvoeren !

de laatste samenvatting hoeft niet juist te zijn
het is maar een voorbeeld
ik ben zeker geen expert

Albert

Albert Van den Bosch schreef:ik ben zeker geen expert

Eigenlijk he Albert, ben ik het helemaal met u eens.
Maar terwijl we dat hier allemaal schrijven, gaan we niet voort op (onze) herinneringen, want we denken dus wel degelijk over na terwijl we dat schrijven.
Maar nogmaals, ondanks u zo bescheiden bent te vermelden dat je geen expert bent, is uw uitleg niet te weerleggen.
Ik vind het een heel interessant onderwerp, maar daar kunnen we nog tientallen pagina's, en misschien wel eindeloos over doorgaan.
In feite heeft iedereen hier een beetje gelijk. de ene misschien wat meer of minder dan de andere, maar dat is nu eenmaal eigen aan een (toch wel gezonde) discussie.
En dat, is nu juist wat het zo boeiend maakt (en houdt).

EB schreef:Ook God houdt daar rekening mee , Zijn Woord zegt in Hebr. 4 : 12 " want het Woord van God is levend en krachtig ..... en oordeelt gedachten en overleggingen " .

Dat buiten beschouwing gelaten natuurlijk.