.
POEZIE IN PRENTEN
.
.
TOON HERMANS
De laatste uren voor het einde…………………………………56
Dan wordt die grote wereld klein
Is plotseling alles onbeduidend
Tot aan het laatste beetje pijn
&
Vannacht gaat Jan ter kerke…………………………….57
En naar de heilige mis
Dat doet hij één keer in het jaar
Omdat het kerstmis is
En Petrus op een hoge ster
Zegt kijk eens lieve heer
Daar heb je Jan , hij komt van ver
Maar hij is er toch maar weer
&
De oude man heeft nog maar weinig vragen………………………58
Het leven heeft hem alles uitgelegd
Maar hij geniet achter de kinderwagen
En loopt te stralen als het kindje opa zegt
JULES DE CORTE
Songtekst: Jules de Corte - "Ongelooflijk onbedreven"
Ongelooflijk onbedreven komt de mens in de wereld aan
Haast te hulpeloos om te leven, haast te zielig om te bestaan
En had moeder je niks gegeven, zou je zeker zijn doodgegaan
Na je zonnige kinderjaren overschaduwd door wat niet al
Moet en zul je zelfstandig varen, dapper steek je een keer van wal
Dat de engeltjes je bewaren, anders loop je nog in de val
Zoveel mensen, zoveel verhalen zoveel zorgen en trammelant
Met illusies en idealen zit je goed aan de foute kant
Ieder moet op zijn tijd betalen en geen schipper die nooit es strand
Wat je allemaal hebt te leren, wat je allemaal weten moet
Eer je enigszins kunt taxeren dit is ballast en dat is goed
Continu is het corrigeren, je verzuipt als je dat niet doet
Al die deuken en al die builen maken moedeloos op denduur
Oh wat zou je graag even schuilen in het huis bij het warme vuur
Om eens helemaal uit te huilen ook al is het maar een half uur
Je kunt in een orkaan belanden of verdwalen in dichte mist
Of je vecht met gekneusde handen tegen leugen en valse list
En kijk uit voor de misverstanden vooral eer je je weer vergist
Als ze al te dicht bij je komen, doe dan tijdig je deur op slot
Met het oog op je glazen dromen, anders maken ze die kappot
Aan de vruchten kent men de bomen en de meesten zijn voos of rot
Ongelooflijk onbedreven komt de mens bij het eindpunt aan
Hoeveel dagen hem zijn gegeven hoeveel jaren om te bestaan
Nooit genoeg om te leren leven of te leren om dood te gaan...
NORMAN
De nacht kan niet meer stuk………………….817
Ik heb alweer geschreven
Ik weet geen blijf met mijn geluk
En wil het verder geven
De dag begint verlicht
Ik heb de steen weer weggeduwd
Het lijkt alsof ik dicht
Maar er is iets dat heeft geduwd
Het hart leeft weer een beetje op
Ik kan weer ietsje meer verdragen
Maar eens zegt ook die ander “Stop”
Dit is het einde van je dagen
PS Was het maar waar : dit is al 2 jaar oud
I’m right when I’m wrong………………….818
I’m weak yet I’m strong
And I’m happy whenever I’m blue
I often despair
My head in the air
And I’m longing for love that is true
I’m light as a breeze
I stumble with ease
I’m hoping that one day you’ll see
My heart’s in your hands
So let us be friends
Sad never more , we’ll be free
.
en was daar zot van 
