.
MIJN TIJD IS OM
IK BEN MOE
ALLE TEKSTEN ( VREEMDE OF EIGEN ) DIE IK ONDER DE AANDACHT WOU BRENGEN ZIJN OP
TOON HERMANS MAG NIET KLAGEN
JULES DE CORTE DAARENTEGEN
POEZIE IN PRENTEN
TOON HERMANS
Vandaag is het geluk je deel………………………………….100
en morgen vallen klappen
oh er gebeurt zoveel, zoveel
waar wij geen barst van snappen
Soms voel ik me als een ouwe krant
het lukt niet, voor geen meter
soms is de hemel op mijn hand
en gaat het stukken bête
&
Leven is geen zaak van jaren..........................................102
van 'watje viert' of 'wat je lijdt'
ergens is het nog iets ànders
dan alleen een zaak van tijd
leven is geen zaak van jaren
leven heeft een diepere zin
je kunt het voelen 'aan het einde'
en ook een beetje 'bij 't begin'
&
was ze verliefd op Joop of Jan…………………………………103
op Otto of Emiel,
dan zei ze: 'O ... mijn lieve man,
I fall in love', en viel
nu heeft ze eindelijk geleerd
om niet te vroeg te juichen
want als ze zegt: 'I fall in love'
valt steeds de boel in duigen
&
ik heb nog nooit een zwaan zien sterven……………………………………105
het hoeft van mij ook niet persé
nou ja, één keer - die ballerina
die ik zag dansen in Carré
je zag haar sterven, 't lieve zwaantje
tot aan de laatste harteklop
toen viel het doek - ik droogde 'n traantje
en 't dooie zwaantje stond weer op
JULES DE CORTE
Agent van politie
Ik zal je eens vertellen wat mij destijds is gebeurd
Ik kreeg opeens een hekel aan m’n baantje
Het hele lieve leven leek verwelkt en verkleurd
En verveloos en saai werd mijn bestaantje
Toen ging ik aan het zoeken in de grote maatschappij
Of dat er ergens anders beter werk zou zijn voor mij
Totdat ik opeens begreep bij intuïtie
Dat ik agent moest worden van politie
Ik liet me grondig testen door een heel deskundig man
Die deed in psychologische rapporten
Bij het binnenkomen bleek ie me te kennen bij m’n van
Hij zei tenminste ha meneer de Corte
Hij stelde mij een hele serie vragen achtereen
En zei algauw ik zal het maar net zo zeggen als ik het meen
Ik vind je bijdehand maar wat ik niet zie
Hoe jij agent moet worden van politie
Van huis uit ben ik iemand die het er niet meteen bij laat
Dus ging ik naar meneer de commissaris
Ik vroeg hem om een plaatsje bij het politie apparaat
Met als het effen kon een goed salaris
Meneer de commissaris stelde ook al vraag na vraag
Waarop ik antwoord geven moest al deed ik het niet zo graag
Maar ja wat moest ik doen in mijn positie
Om ooit agent te worden van politie
Het eind van het verhaal is zo eenvoudig als het maar kan
Tot nu toe kreeg ik nooit een uniform aan
Maar toch al werd ik gaandeweg een kale grijze man
Ik bleef en blijf rechtop in ’s levens storm staan
Intussen heb ik heel wat afgesjouwd en afgerend
Waarmee ik niet wil klagen nee ik voel me heel content
Maar zonder spoor van hoop laat staan ambitie
Dat ik ooit agent wil worden van politie
NORMAN
Op het einde van de rit ben je alleen……………….846
En niemand weet er waar je bent
Eens woog het leven als een steen
Nu word je door de engelen verwend
Op het einde van de rit dan kijk je toe
Hoe anderen nog vechten om een been
Je weet ze worden ooit ook moe
Je staat versteld van hun gejammer en geween
Op het einde van de rit heb je geen loon
De leegte in je hoofd is een gewin
Er valt niets uit te leggen aan je zoon
Hij is nog niet eens aan het begin
Als iedereen nee zegt , zeg ik ja………………………27.11.2012……………………847
Als iedereen ja zegt , zeg ik nee
Ik wil niet bij de kudde horen
Ik doe niet met de massa mee
Als iedereen oorlog wil , ik niet
Maar valse vrede evenmin
Ik ben voor oprechtheid geboren
Dat is van elk leven de zin
Als iedereen loopt , sta ik stil
Maar in denken ga ik vooruit
Ik luister naar hemelse koren
Zegt iedereen noord , zeg ik zuid
Ik heb gekeken naar Zorro en Superman………………..06.07.2012……………827
Zonder dat ik zelf ook maar iets kan
Ik heb geluisterd naar Elvis en Sting
In het besef dat ik nooit goed zing
Ik heb gelachen met Gaston , Leo en Toon
Maar zelf ben ik een saaie boon
Ik heb gebeden zoals Jezus deed
Maar het hielp geen ene reet
Ik heb geleden tot ik dacht “Ik sterf”
Ik stierf niet : zo langzaam gaat bederf
Ik heb geschreven opdat iemand mij leest
Maar nu is het genoeg geweest
Ik wil vrij zijn , ik wil blij zijn……………………………851
Elke dag een beetje mij zijn
Ik wil dromen , en ontkomen
Aan het bos en alle bomen
Ik wil zorgen , zelfs voor morgen
Maar graag veilig en geborgen
Ik wil zingen , ik wil springen
En mijn vreugde niet bedwingen
Ik wil kind zijn , goed gezind zijn
Ik kan nog zien , ik kan nog horen
Avonturen kunnen mij bekoren
Wat een wonder dat ik ben geboren
Nu ik het berouw ken , ben ik de fout vergeten…………………852
Nu ik het geloof ken , wantrouw ik elk bewijs
Nu ik de hoop ken , is de twijfel verdwenen
Nu ik de liefde ken , zie ik haar zelden terug
Nu ik de waarheid ken , zijn woorden ontoereikend
Nu ik de wereld ken , blijf ik liever thuis
Nu ik de mensen ken , richt ik mij tot de dieren
Nu ik de oorlog ken , snak ik naar vrede
Nu ik het leven ken , wil ik het overdoen
Ik kwam al bij de hemelpoort…………………….853
En was zo blij en dacht
“Wat is dit toch een vredig oord”
Ik had zo lang gewacht
De deuren waren helder glas
Ze moesten nooit gepoetst
De engel vroeg direct mijn pas
Ik werd totaal getoetst
De vrede daalde in me neer
En alles werd zo licht
En denken deed nu niet meer zeer
Ik schreef direct een mooi gedicht
( ???
)
P.S. Er volgt nog één keer DE WEEK VAN
.
