Jure***

hier moet ik over nadenken, Jure.
Sterkte,
ria

Monoloog 180614

Waarom schreef ik zo gelukkig
Waarom was mijn Liefde een open boek
Dat ik iedereen ooit wilde laten lezen
Leunend tegen de wand in mijn eigen hoek

Waarom was ik zo vervuld en overtuigd
Dat Liefde het medicijn was tegen pijn
en hunker en honger naar elkaar opwekte
En toch wist ik dat er ooit een eind zou zijn

Maar de machtenloos die mij nu overmand
Zij wil mij haar lijden niet geven
Ik moet door met luisteren naar muziek
Zij heeft altijd te veel aan mij gegeven

Niets van deze zinnen is grammatisch correct
Ongestructureerd met spellingsfouten gemaakt
Maar de waanzin heeft mij genekt
En...de zoute tranen trekken groeven in mijn gelaat

deel 2

Jure

daar waar begrip en onbegrip hand in hand gaan
wil ik je beschuttende handen schenken

tegen de wind

sterkte

Robbe

Jure en Lilian,

In deze zo moeilijke dagen kan ik jullie niets anders wensen dan hoop en
vertrouwen ...

Al kennen we elkaar niet, ik leef mee.

Janina

Jure...
We denken ...
We hopen ...
Dat zo'n innige liefde
overwint....
Samen zijn jullie sterk..
Hilde m

Ik heb al veel aan jullie gedacht,
veel sterkte en goede moed.
Liefde kan veel, heel veel,
maar dat weten jullie wel.

ria

Vaak schreef ik bemoedigende woordjes voor anderen zonder de mogelijke impact te beseffen.
Nu weet ik dat als wij elkaar zulke mooie, gemeende wensen toeschrijven dat die hartverwarmend zijn.
Allen, heek veel dank.
jure

Expressie 04D27 ( van ooit )







Op en koude, grijze morgen
voor een vogel heeft gefloten.
Voor een straaltje zon,
de wolken heeft doorbroken,
stond ik midden in mijn tuin.

De natte, koele dauwdruppels
deden mijn blote voeten blinken.
De prikkelende ochtendlucht,
lieten mijn gedachten zinken,
in een ondefinieerbare luim.

Ik heb daar, staande maar gewacht
gewacht op het nieuwe leven.
Dat even stil lag in de nacht.
En dat ik nu opnieuw wil beleven.

Dan hoorde ik een haan,
die samen met mij buiten gekomen
staande op de punten van zijn nagels
en misschien nooit heeft kunnen dromen
roepen met opgerichte hals.

Een na een zag ik zijn harem,
door het kleine deurtje buiten komen
kijkend links en rechts.
Ik zag de vragende blik in de kippenogen
voor ze begonnen met hun wals.

Nergens zag ik een boek of pen
geen voorbereiding op het leven.
Zo simpel is het leven van een hen.
Zo wilde ik het mij gegeven.

Vriend Jure,

Woorden schieten hier tekort om je te zeggen hoe sterk
we met je meevoelen bij de droefenis die je treft.


Om het met je eigen woorden te zeggen;


Afscheid

Al zoekt men zeven dagen
en zeven nachten,
naar de juiste woorden.
Ze blijven flauw.
Enkel een warme knuffel,
echt gemeend,
verzacht de diepste rouw

Jure


Een warme welgemeende knuffel van ons beiden,
kan hopelijk voor je wat betekenen.

De juiste woorden....???
We vinden ze niet bij zo'n smartelijk verlies.

We wensen je heel veel sterkte toe.

Bosrankje en Alterego

Ook ik vind de woorden niet
en deel in stilte jouw verdriet

Julien, Jure...

hopelijk vind je enigszins troost bij
vrienden en familie

en ook bij de kleinkinderen
die nu hun lieve oma moeten missen

de mooie herinneringen blijven

Robbe

Jure, ondanks alles...

Ik voel mee, vind geen eigen woorden...

"Zeven maal om de aarde gaan,
als het zou moeten op handen en voeten;
zevenmaal om die éne te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
Zeven maal om de aarde gaan.

Zeven maal over de zeeën te gaan,
schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
kon uit de dood ik die éne doen keren.
Zeven maal over de zeeën te gaan -
zeven maal, om met zijn tweeën te staan."

Ida Gerhardt


Je moed en sterkte toewensen lijkt nu zo pover.
Laat je omarmen door je liefsten, zij zijn je troost.


Janina

heel veel sterkte
xx piepje

Jure,

Innige deelneming, ik las nu pas het bericht in de krant.