Hallo Tina,
Ik ben blij te horen dat het toch redelijk goed gaat met de poesjes. ja 18 jaar plezant dat ge ze zoveel jaren al hebt. Ze worden niet allemaal zo oud,maar ik heb al gehoord van veel ouder hopelijk kunt ge nog lang genieten van haar en Misty.Doe epilepsie is erg,maar ik geloof niet dat ze daar pijn van hebben.
Wat ge zegt van uw zoon is natuurlijk niet plezant, maar ik wil u toch zeggen dat ik iemand ken die ook die problemen had en op een zekere ouderdom is die zoon naar huis gekomen en nu gaat dat daar redelijk goed. En het kwam ook door de schoondochter en daarmee gaat het ook goed. Misschien kan dit een troost zijn voor u ,dat ge best afwacht. Vooral dat ze waarschijnlijk nog wel eens een kindje zullen hebben en dat ze u nog zullen nodig hebben.Dat ge dit niet zomaar kunt vergeten ,maar van dat kind zult ge misschien nog veel plezier hebben.
Ik zeg hier soms ook zoals gij hoor, wat loop ik hier nog te doen.
Maar dan denk ik aan mijn kleinkinderen waar ik vriendschap van heb en die mij nodig hebben zo nu en dan.
Vooral de jongste nog. Hij gaat nu naar een andere school middelbaar maar redelijk ver gaat hij met de bus. Maar als hij eens ziek zou zijn kan hij naar mij bellen om hem te komen halen. Plezant hoor het gevoel te hebben dat ge er nog moet zijn voor hen.De oudste heeft mij ook nog gebeld dat hij de bus gemist had of ik hem wilde naar huis rijden . Ik had hem kunnen zeggen. Jongen zet u wat in het station en wacht op de volgende bus Ik ben gegaan om hem naar huis te rijden zo weten ze dat ge er bent voor hen.
Misschien denkt u daar nu niet aan maar ik wil u wat hoop geven en feitelijk door mijn ervaring van mij en anderen besef dat men nooit mag opgeven. Tina ik heb beseft sedert Marc overleden is dat er veel dingen voor ons al voorbestemd zijn dat we zelf nog niet weten.Ik ben niet iemand die alle foeftjes geloofd hoor en me met alle soorten bijgeloof bezig houd.
Ik ga maar stoppen met mijn preek. hopelijk komt er weer wat zon in
Oostende dat ge op de dijk kunt wandelen, daar ben ik jaloers van hoor
groetjes gerarda

Ik ben blij te horen dat het toch redelijk goed gaat met de poesjes. ja 18 jaar plezant dat ge ze zoveel jaren al hebt. Ze worden niet allemaal zo oud,maar ik heb al gehoord van veel ouder hopelijk kunt ge nog lang genieten van haar en Misty.Doe epilepsie is erg,maar ik geloof niet dat ze daar pijn van hebben.
Wat ge zegt van uw zoon is natuurlijk niet plezant, maar ik wil u toch zeggen dat ik iemand ken die ook die problemen had en op een zekere ouderdom is die zoon naar huis gekomen en nu gaat dat daar redelijk goed. En het kwam ook door de schoondochter en daarmee gaat het ook goed. Misschien kan dit een troost zijn voor u ,dat ge best afwacht. Vooral dat ze waarschijnlijk nog wel eens een kindje zullen hebben en dat ze u nog zullen nodig hebben.Dat ge dit niet zomaar kunt vergeten ,maar van dat kind zult ge misschien nog veel plezier hebben.
Ik zeg hier soms ook zoals gij hoor, wat loop ik hier nog te doen.
Maar dan denk ik aan mijn kleinkinderen waar ik vriendschap van heb en die mij nodig hebben zo nu en dan.
Vooral de jongste nog. Hij gaat nu naar een andere school middelbaar maar redelijk ver gaat hij met de bus. Maar als hij eens ziek zou zijn kan hij naar mij bellen om hem te komen halen. Plezant hoor het gevoel te hebben dat ge er nog moet zijn voor hen.De oudste heeft mij ook nog gebeld dat hij de bus gemist had of ik hem wilde naar huis rijden . Ik had hem kunnen zeggen. Jongen zet u wat in het station en wacht op de volgende bus Ik ben gegaan om hem naar huis te rijden zo weten ze dat ge er bent voor hen.
Misschien denkt u daar nu niet aan maar ik wil u wat hoop geven en feitelijk door mijn ervaring van mij en anderen besef dat men nooit mag opgeven. Tina ik heb beseft sedert Marc overleden is dat er veel dingen voor ons al voorbestemd zijn dat we zelf nog niet weten.Ik ben niet iemand die alle foeftjes geloofd hoor en me met alle soorten bijgeloof bezig houd.
Ik ga maar stoppen met mijn preek. hopelijk komt er weer wat zon in
Oostende dat ge op de dijk kunt wandelen, daar ben ik jaloers van hoor
groetjes gerarda