Kan mentale angst een einde nemen?

Vesselin schreef :

Spiritualiteit is voor mij: je verbazen over je bestaan en enthousiast onderzoeken wat er allemaal binnen en buiten je te ontdekken valt.
Wie niet vindt dat zijn leven een 'mirakel' is, is volgens mij iets ergs overkomen: hij is zijn innerlijke onschuldige kind kwijtgeraakt.

Ik vind helemaal niet dat mijn leven een mirakel is V.
Als volwassen mens moet je beseffen hoe de natuur in elkaar zit.
fotofant schreef het ook al : het beestje dat we zijn.
Je blijft blijkbaar verwonderd dat het zoogdier mens een brein ontwikkelde dat hoog verheven boven de dieren zou zijn.
Weet je dat men de mensaap gebarentaal kan leren en op die manier ermee communiceren ? hij kan niet spreken wegen stembanden die niet ontwikkeld zijn of ontbreken.
Verder zijn er vele dieren die veel beter zien, beter horen, beter ruiken, veel harder lopen, dan wij, sukkelaars.
De oorzaak van ons leven is het copuleren van onze ouders.
Inderdaad weten onschuldige kindertjes dat nog niet, maar wij wel.
Maar dat je vrede en liefde wil in je leven , is alleen maar goed te keuren, zo zouden er meer moeten zijn.
We leven wel hier in de luxe positie daarvan te kunnen dromen.
Voor de meeste anderen blijft er , spijtig genoeg, de struggle for life, letterlijks zelfs.

Reini schreef: Weet je dat men de mensaap gebarentaal kan leren en op die manier ermee communiceren ? hij kan niet spreken wegen stembanden die niet ontwikkeld zijn of ontbreken.

Jaaren geleden heb ik daar eens een soort documentaire over gezien op t.v..
Voor zover ik me herinner was dat een project van de Amerikaanse overheid (mogelijk een of ander afdeling van het leger?) . De onderzoekers slaagden erin om de apen inderdaad gebarentaal te leren ..... tot ze tot de ontdekking kwamen dat een moederaap het verder aan het leren was aan haar jong ..... experiment werd onmiddellijk stopgezet!!

Zegt toch heel veel over de belangrijkheid van de mens , toch ?
Een lesje in nederigheid....daarom schreef ik vorige .
Wij, mensen, hebben allemaal een verschrikkelijk groot ego.
Misschien dat mediteren ons dat wel doet inzien.
En het Boeddhisme pleit ook wel voor eenvoud, voor diegenen die het willen zien.

Ja, de basis van onze vermogens is al bij de dieren aanwezig: vechten en stelen en moorden en territorium verdedigen en zo...
Maar ook wel: mekaar verdedigen en voor mekaar zorgen.
Wat is het nut van een geleerde aap te willen produceren?
Wij zijn geleerde apen!
Het denkvermogen en de creatieve fantasie zijn zeer laat in de evolutie verschenen en wij zijn er nog altijd aan het leren mee omgaan.
Een chimpansee, of een bonobo of een oerang-oetan zal dit nooit schrijven
(Speciaal opgedragen aan Reini):


Zal ik jou vergelijken met een zomerdag?
Je bent veel mooier, zachter, niet zo heet
Ruwe winden schudden lieftallige knoppen in mei
En voor je het weet is die zomer alweer voorbij
Soms schijnt het hemeloog te fel
En dan weer wordt haar gouden glans versluierd
Al wat mooi is vervaagt zo met de tijd
Door ongeluk of door verval van de natuur
Maar jouw zomer gaat nimmermeer voorbij
Noch zal jouw schoonheid ooit vergaan
Noch zal de Dood snoeven dat jij in zijn schaduw dwaalt,
Want deze regels vereeuwigen jou

Zolang er mensen leven en dit kunnen aanschouwen
Zal jij in dit gedicht verder leven.

Reini schreef:Wij, mensen, hebben allemaal een verschrikkelijk groot ego.

Mijn 'ego' is voornamelijk toneelspel.
Ik heb genoeg ellende meegemaakt - en, spijtig genoeg, zelf veel ellende veroorzaakt, wat ik dacht te bezitten kwijtgeraakt - om mijn 'ikje' te kunnen relativeren.
Ook ik ben mijn 'innerlijke onschuldige kind' kwijtgeraakt. Maar ik heb het weergevonden!
De momenten dat ik mij volkomen veilig voel en totaal onbekommerd ben, vertoef ik in het 'koninkrijk der hemelen' en dat maakt mijn leven de moeite waard.
Zij die weten waar ik het over heb, begrijpen mij wel.
En waar er vreselijk geleden wordt is dat het gevolg van het feit dat mensen niet voor elkaar zorgen, maar elkaar bestrijden en zich uit angst laten manipuleren door machthebbers, die gevoelloze psychopaten zijn. En dat is zeer tragisch!

Alle lelijke en destructieve impulsen zijn in elk van ons aanwezig, naast alle liefdevolle en constructieve impulsen.
Als je maar genoeg geleden hebt, kies je voor het laatste. Dat is dan misschien de zin van het lijden.
Zoals J. Krishnamurti zeer duidelijk heeft uitgelegd, krijgt de bevolking de leiders die ze verdienen. Als genoeg mensen binnen een gemeenschap hun angst en egoïsme overstegen hebben - en egoïsme is angst - is het moeilijk voor egoïstische, manipulatieve leiders - die hun macht baseren op terreur en vriendjespolitiek, aangedreven door hebzucht - om voet aan de grond te krijgen.
Dit is zó logisch! Maar in de praktijk bijna niet voorkomend.
Daarom is het een noodzaak dat de psychologische angst in zoveel mogelijk individuen een einde neemt!

Zonder een "gepaste" dosis egoïsme zou niemand hier een lang leven beschoren zijn. Egocentrisme en Narcissisme zijn daarentegen eigenschappen die een gelukkig leven in de weg staan. Zij zijn onder meer de bron van bezitterigheid, jaloezie, nijd en afgunst. Die zijn op hun beurt gevolgen van een gebrek aan zelfzekerheid. Tot op zekere hoogte geloof ik in de maakbaarheid van de mens. Niet alles is immers genetisch vastgelegd, opvoeding en opleiding kunnen ervoor zorgen dat een individu, anders dan via die negatieve karaktertrekken, op zoek gaat naar geluk. Het enig denkbare levensdoel; zich gelukkig voelen.
PS. Hebt u dat gedicht zelf geworpen ?

Dat gedicht, mijn beste Griekse filosoof, is een beroemd sonnet van Willie Schaakspier!

Keurig vertaald dan, proficiat.

Ahum, ahum... de vertaling is niet van mij, komt van wikipedia.

socrates schreef:Tot op zekere hoogte geloof ik in de maakbaarheid van de mens.

Als je fundamentele veranderingen in jezelf kunt bewerkstelligen, hoef je toch niet te geloven?
Een vrijheid, die we zeker hebben, is: weigeren om op de oude manier op een prikkel te reageren. Dan is in dat vacuüm een nieuwe reactie mogelijk.
Dat is wat je leert in de Alexander Techniek.
F. M. Alexander was een groot leraar!

Je moet tenminste af en toe momenten beleven, in je waakbewustzijn, waarin je je volkomen ontspannen, veilig en totaal onbekommerd voelt.
Dat is voor mij meditatie: helemaal tot rust komen en dat altijd maar verdiepen.
Als je die momenten echt beleeft, heb je perspectief.
Anders loop je altijd rond als een schichtig hert, altijd gespannen of bouw je een ondoordringbare muur van onverschilligheid rond je heen. Maar dat is misschien nog erger omdat je dan je gevoelsleven onderdrukt en je dagen in een soort gelaten dofheid doorbrengt.
Waarom denk je dat er zoveel alcohol gedronken wordt? Het is een ontspannend middel.
Als je er jammer genoeg aan verslaafd raakt leidt het tot depressie - los van de lichamelijke schade - en moet je weer antidepressiva of pepmiddelen slikken.
Veel beter is het om op een natuurlijke wijze tot rust te leren komen.

Vesselin schreef:Je moet tenminste af en toe momenten beleven, in je waakbewustzijn, waarin je je volkomen ontspannen, veilig en totaal onbekommerd voelt.
Dat is voor mij meditatie: helemaal tot rust komen en dat altijd maar verdiepen.
Als je die momenten echt beleeft, heb je perspectief.
Anders loop je altijd rond als een schichtig hert, altijd gespannen of bouw je een ondoordringbare muur van onverschilligheid rond je heen. Maar dat is misschien nog erger omdat je dan je gevoelsleven onderdrukt en je dagen in een soort gelaten dofheid doorbrengt.
Waarom denk je dat er zoveel alcohol gedronken wordt? Het is een ontspannend middel.
Als je er jammer genoeg aan verslaafd raakt leidt het tot depressie - los van de lichamelijke schade - en moet je weer antidepressiva of pepmiddelen slikken.
Veel beter is het om op een natuurlijke wijze tot rust te leren komen.

Dit kan ik volledig beamen. Voor mij is het is ook een manier om (onnodige) stress onder controle te krijgen. Ik vermoed dat je ook (even) mediteert voor je optreedt? Ik gun mezelf zo'n moment van innerlijke rust voor ik een lezing geef. Het geeft het gevoel dat het daarna allemaal vlotter gaat om iets uit te leggen en ik ben niet zo bang om een black-out te krijgen. Mediteren is ook een "leerproces", bij mij toch, en het is niet iets dat je eventjes gaat doen op een kritiek moment als je het niet eerst geleerd hebt.

Vesselin, door je referentie naar de Alexander techniek ben ik er eens gaan naar kijken. Het roept bij mij een link (ik weet niet of dat het juiste woord is in dit geval ? )op naar Taiji Quan. De meesten kennen dit onder de term "schaduwboksen". Het is een chinees-taoïstische bewegingsleer (en door het zo te omschrijven beperk ik het) waarbij men bewust wordt van zijn lichaam en de bewegingen die men maakt, het is een constant zoeken naar evenwicht en dit niet alleen op het fysieke vlak. Meestal wordt het hier uit zijn filosofisch verband gehaald en beoefent men het vooral om de gezondheid te bevorderen, sommige ziekenfondsen bieden het zelfs aan in het kader van val-preventie bij senioren.
Voor geïnteresseerden in taiji quan kan deze link misschien verheldering brengen
http://www.movingasone.be/site/faq.php

Bedankt voor de informatie!
En mediteren is vanzelfsprekend een leerproces.