Gedichten-allerlei"van de hak op de tak"-hondjes-

Ninja,
Ik kort je naam even in.
Het valt me nu pas op dat het een anagram kon zijn...soit, daar gaat het niet om.

Ik lees jouw gedichten graag maar omdat ik ze graag lees ben ik 't niet altijd eens met je kijk. Dat hoeft volgens mij ook niet!

Zoveel dichters, zoveel zinnen,
zoveel moois om te lezen, mee te nemen
en erover na te denken ...

O, wee, ik kom tijd tekort!!!

mvg, Janina

Wij zijn waterlanders van de goede soort,
En wij spelevaren blij en onverstoord.
Leve onze yachting haven, leve onze sluis,
Dit vermaard verblijf is onze tweede thuis!!!!

Aan de Schelde ligt een haven,
In haar schoonheid onbeperkt.
Door de branding uitgegraven,
En door mankracht afgewerkt.
Yachting, Yachting, wat een pracht,
Als en landschap van Permeke,
Vol mystiek en stille kracht...

Al de vogels die hier wonen,
Zoals kneu en karekiet,
Fluiten samen op de tonen,
van dit pittig yachting lied.
Zowel groen als vegetatie,
Onze club verdient een prijs.
Of...alvast een nominatie,
Van nostalgisch paradijs.

In de bar van onze Yachting,
Wordt een drink van drie kwartier.
Soms spontaan bij overnachting,
door de dorst en het welig vertier.
Aan de vrijheid en 't geluk,
Soms om de liefde te verklaren...
Onze Yachting, wat een pracht,
Waar de vriendschap U verwacht!!!

De yachting, de haven en alles errond,
is meer dan een oord, dat is heilige grond.
Een trefpunt vooral voor notoire figuren,
met liefde voor het varen, die eeuwig blijft duren.

Zij hebben een visie, zij hebben een code,
respect voor elkaar, is traditie en mode.
Zij blijven steeds verder, bij daglicht en dauw,
hun passie beleven, in vriendschap en trouw.

Zij zullen zich zelden tot roddels verlagen,
alleen bij slecht weer en op onpare dagen.
Zij richten hun focus, op varen en vieren,
met veel limoencello en straffe manieren.

Dus ziet u bij maanlicht uw dichter laveren,
of maakt hij slagzij in zijn zondagse kleren.
Bedenk dan bijtijds dat discretie primeert,
u hebt niets gemerkt of u zag het verkeerd.....

Alleen nog het varen kan het mensdom bevrijden,
of evenwicht brengen in woelige tijden.
Want het leven aan land wordt een soort labyrint,
waar nagenoeg niemand zijn weg nog in vindt....

Ik martel, noch vermorzel,
de mijt, de krekel of de horzel.
Ik heb respect voor al wat leeft,
zolang het geen acht poten heeft.
Laat dubieuze spinnen,
dus nimmer in uw huis binnen.

Die veto geldt ook voor figuren,
die (t water en de sfeer verzuren.
Ons clubhuis hunkert naar bezoekers,
niet naar verschimmelaars of vloekers.
Doch naar gelijkgestelde zielen,
die nooit de vriendschapsband vernielen.

Ons clubhuis aan de waterloop,
is altijd "Kaap de Goede Hoop"

Pure, zuivere hartenwensen!
Heel graag gelezen!
Janina

Rex, waar ik zo veel schrik voor had als Bobyn "vertrok" is gebeurd. Je hoeft nu niet meer te vechten, rust maar zacht.
20/07/2004- 04/10/2014

Een Yacht staat symbool voor een zekere status,
dus soms sneert een Judas of zelfs Pilatus:
"Zij hebben een Yacht en wij hebben maar sloepen,
wij moeten de toorn van de goden inroepen"


Ons clubhuis is volgens die simpele geesten,
een tempel van ontucht en heidense feesten.
Wij mogen door toedoen van hogere machten,
zoals vader Noah, een zondvloed verwachten.

De bazige bijbel mag niemand bedreigen,
doch moesten wij ooit toch een zondvloed krijgen,
dan zoeken wij luwte en drijft onze Ark,
gewoon op de vijver van het Liedermeerspark.

Beste Rita,

Jeugd is als een frisse bloem in de wei,
Ouder worden is als een regenboog na de storm.
Ze hebben allebei hun eigen schoonheid.

Een beetje romantiek,
Een bloem en wat muziek,
Dat geeft je nieuwe kracht.

Dus laat die 6 en 3, maar voor wat ze zijn,
Doe gewoon van wat je droomt,
Maar,zonder overdrijven.

Het voordeel van die zes en drie is,
Dat niks zo nodig moet
Het leven rustig aan bekijken,
Zoals het thans is, zo is het goed

Hartelijk gefeliciteerd

11 oktober 2014

R I P mijn beste buurvrouw,


Beste Jacqueline,

Ook al waren wij op dit heengaan voorbereid,
Wisten wij wat er te gebeuren stond.
Dit afscheid komt dan toch nog onverwacht,
In het ziekenhuis wilde je nog iets zeggen,
Je wilde nog even mijn handen vastnemen,
Je blik zei “dat het goed geweest was”,
Je kon het niet meer uiten,
Maar in je ogen blonk een traan……

De laatste 2 jaren van je leven waren moeilijk te dragen,
Vooral het overlijden van” Pa Andre” kon je moeilijk verwerken,
Misschien omdat je er zelf niet wilde of kon over praten.
Jouw zussen Rita en Adele probeerden je zoveel mogelijk,
Je met liefde en warmte te omringen.
Ze wensten dat je nog enkele jaren gezond en gelukkig kon zijn.
Maar je gezondheid en pijn speelden je parten.

Jacqueline, na een lijdensweg ben je nu van de familie afgenomen,
Maar voor jou is het eigenlijk zo beter uitgekomen.
Helaas heeft niemand zijn eigen levensloop voor het kiezen,
Je hebt in uw leven veel moeten doorstaan,
Vooral als je…. je” zoon Herman” door een spijtig ongeval heb moeten laten gaan….
Je was heel sterk en heb gestreden tot het laatste moment.


Thans heb je nu rust gevonden.
Het kaarsje is opgebrand,
Gedoofd zijn alle vuren.
Uw afscheid doet allen en mezelf veel verdriet,
U was onze lieftallige buurvrouw,

Jarenlang was ik uw mantelzorg.
Hetzij bij vreugd of bij leed
Ik kon toch altijd met je praten.
Je had een speciaal eigenzinnig karakter,
maar we kwamen steeds overeen,
En….dat weet iedereen.

Het enige kwaad wat je nu deed,
Was overlijden tijdens mijn vakantieverlof
en zo ons verlaten.
Geen woord meer,
geen blik,
geen glimlach,

Een pijnvolle dag .
dit alles is nu voorbij.
wat blijft voor ons, voor mij
herinnering en menig traan
nu je voorgoed bent heengegaan.

Al weet ik dat je nu geborgen bent bij onze Heer,
De lege plaats in de Home Claire wordt thans door een ander opgevuld,
Maar wij zien je nooit meer terug, wel blijf je in onze gedachten.
Het verdriet bij uw heengaan zal op den duur wel vervagen,

Maar ik zal je steeds als buurvrouw in mijn hart dragen.
Je bent nu verlost van alle pijn,
En kan je terug bij echtgenoot Herman, zoon Herman en “Pa” Andre, samen zijn.

Je heengaan is pijnlijk,
Juist voor uw 84ste verjaardag.
Het laat een leemte na,
Een stilte,
En stroom van bittere tranen.
Jacqueline, ik zal je missen,
Als vriend, als mens, als mantelzorg

Het eindsignaal heeft geklonken,
We staan allen buitenspel,
Geen extra tijd,
Geen score,
De wedstrijd is afgelopen.

Je hebt je strijd gestreden,
Je hebt het als een moedige vrouw gedaan.
Wie kan begrijpen, wat je hebt geleden,
En wie kan voelen wat je in je leven hebt doorstaan.
Rust nu maar uit, Jacqueline.




Geachte familie,

Hierbij bieden we gans de familie onze innige en Christelijke medeleven aan bij dit heengaan van uw geliefde en gewaardeerde Jacqueline.
Meer en meer voelen allen nu de pijn van de leegte die zij nalaat en daarom wensen we aan elkeen de sterkte om deze stilaan te vullen met goede herinneringen die altijd zullen
blijven…

Een paar zachte woorden,
Doen meer dan je kunt denken.
Daarom willen wij bij dit grote verdriet,
Oprecht onze medeleven schenken.

Nu is er alleen nog de stilte, het verdriet en de pijn,
Vertrouw, het zal niet altijd zo zijn.
De diepste wond wordt verzacht door de tijd,
Maar de herinnering aan Jacqueline houd je,
Die geraak je niet kwijt.


Beste familie, vrienden, oprecht gecondoleerd.
Directie en verplegend personeel van Home Claire, bedankt!

De bleke zon beroert voorzichtig,
het landschap in zijn wintertooi.
Al zijn de bomen schraal en schichtig,
toch blijft de jachthaven mild en mooi.

Zo stijlvol zijn de witte yachten,
die glimmen in het ochtendlicht.
alsof zij op bemanning wachten,
hun boeg naar avontuur gericht.

Het water lokt de vroege reigers,
al stelt de prooivis hun teleur.
en aan de yachten in de steigers,
verrichten leden hard labeur.

De lokroep van de vreemde verten,
de hartslag van het ruime sop.
speelt in hun hoofd steeds zijn concerten,
Het zit onderhuids, het houdt nooit op.

Ook in de bar is het goed vertoeven,
Het zij voor of na behouden vaart.
Daar mag men drinken,dromen en snoeven,
en wordt er vinnig nagekaart.

Een sterk verhaal wordt niet verzwegen,
doch door de power van de toog;,
wordt vijf beaufort plus windkracht negen
en spat de golfslag huizenhoog.

Veel schippers zijn verbaal vrij waardig,
met vakjargon is er niets mis,
maar beste Yacht is pas zeewaardig,
als ook zijn kapitein het is

Dat is het geheim van onze yachting,
Genieten bij ons is een must
Wij varen nooit met doodsverachting,
maar steeds met nieuwe levenslust

het zwarte gat...


Ik heb veel leed gehad.

Want mijn vrouw heeft me verlaten.

Ik was bang voor het zwarte gat.

Ik was in alle staten

Maar ik heb een nieuw vriendinnetje

Nu is alles weer oké.

Het is een negerinnetje

Dat zwarte gat valt best mee.



(=lol)

Het geluk is aan de durvers....


Aan mijn liefste schatje,

Al 52 jaar mocht ik de liefde ervaren,
Uw pretoogjes die steeds schitteren,
optimisme à la plancha,
deugniet van het eerste uur!!!
romantisch,
sensueel!!

Dit alles vond ik in jou al 52 jaar terug.
Elke vezel in mijn lichaam,
kan jij beroeren als geen ander.
Wil jij dit nog jaren blijven doen.
Honey?
Aan de liefde van mijn leven....
ah JAAAAAAAAA!