De wetenschap als misleiding.

Dat doet mij denken aan die brave zot die opgepakt werd omdat hij altijd elastieken stal om katapulten te maken om mee naar de mussen te schieten
Hij werd in een psychiatrische instelling geplaatst, waar hij zich zeer voorbeeldig gedroeg en voor niemand een gevaar was.
Men besloot hem dus voor te bereiden op zijn terugkeer naar de samenleving en hield het zelfs voor mogelijk dat hij zou trouwen en een gezin zou stichten.
Hij bleek echter niets van vrouwen en de bloemetjes en de bijtjes af te weten.
Dus gaf men hem seksuele opvoeding. Hij leek dat allemaal zeer goed te begrijpen en belangstelling te krijgen voor meisjes.
Toen de psychiater van dienst dacht dat hij klaar was voor de terugkeer naar de gemeenschap, onderwierp hij hem aan een kruisverhoor:
"Kamiel, wat zoudt ge doen als ge een vrouw leerde kennen die interesse voor u toonde?"
"Euh, ik zou er eens mee gaan eten en naar de cinema gaan."
"Zeer goed Kamiel... en dan?"
"Dan zou ik ze bij me thuis uitnodigen."
"Prachtig, en als ze daar op inging, wat zoudt ge doen?"
"Ik zou haar mijn slaapkamer tonen en vragen of ze bij mij op bed kwam liggen!"
"Prima, uitstekend zelfs! En vervolgens..."
"Dan zou ik haar vragen of ze haar kleren zou uitdoen..."
"Kan niet beter, man! En wat zoudt ge dan doen?"
"Awel... dan zou ik haar onderbroek uitdoen."
"Zo moet dat... en dan, en dan?"
"Dan zou ik de elastiek uit die onderbroek halen, en er een katapult mee maken om naar de mussen te schieten!"

Is bovenstaande off-topic?!
Helemaal niet!
De schone wetenschappelijke hypothese dat zever nog grotere zever oproept is hiermede afdoende bewezen!

Vesselin schreef:Is bovenstaande off-topic?!
Helemaal niet!
De schone wetenschappelijke hypothese dat zever nog grotere zever oproept is hiermede afdoende bewezen!

Geplaatst: Ma 17 Nov 2014, 17:58

Geplaatst: Ma 17 Nov 2014, 19:57

Is dit zever? NEEN, het is ON-topic want ...simpele wiskunde.
Waarbij zelfs zo'n kwijlend babyhoofd kan zien, dat er tussen een flauwe mop met een baard waar de Sint jaloers op kan zijn en een erop aansluitende eigen conclusie,
één uur en 59 minuten denkwerk vergt.

sw

Baby's kunnen niet lezen en weten niets af van moppen met een baard.
Zelfs Sinterklaas is aan baby's niet besteed.

Vesselin schreef:Baby's kunnen niet lezen en weten niets af van moppen met een baard.
Zelfs Sinterklaas is aan baby's niet besteed.

De een is al wat snuggerder dan de ander

sw

De baby weet niet dat dit Sinterklaas is!
'Snugger' speelt hier geen rol!

Ik ben nu geconcentreerd op het topic "Het einde van het geld" op het forum "politiek".
Maar binnenkort zet ik hier de discussie over de zin of onzin van het 'sciëntisme' en het 'materialistisch monisme' verder.
Even geduld... Inmiddels kunt gij daar misschien iets zinnigs over zeggen!

Wij zullen ons nog eens verdiepen in het bizarre ideeëngoed van het materialistisch monisme (brein=bewustzijn).
Volgens deze visie ervaren we onszelf wel als een zelfstandige persoon, die keuzes kan maken en beslissingen kan nemen, maar dat is een illusie, want het is in werkelijkheid ons brein dat de beslissingen neemt. De zogenaamde 'illusoire persoon' kan daar alleen maar, na dit gebeuren, notie van nemen. Men verwart dus deze "na-interpretatie", als een, door de illusoire persoon zelfstandig genomen, beslissing of keuze.
Dit schept weer een zinloze dualiteit: enerzijds: de illusoire persoon, die denkt de beslissing genomen te hebben, en anderzijds: het materiële brein dat in werkelijkheid de beslissing zou nemen.
Wat is dit anders dan het verschuiven van de eigen verantwoordelijkheid naar een 'orgaan' dat mechanisch reageert op de prikkels uit de omgeving!
Verwant hiermee is de welbekende visie van de heer Richard Dawkins die, de 'zelfzuchtige' genen, ook een persoonlijkheid schijnt toe te dichten!

Als het mag, wil ik even terug naar de bron, de titel van dit topic "Wetenschap als misleiding".
Is het niet zo dat misleiding in hoofde van de auteur een opzet veronderstelt? Dat dus een wetenschapper bewust de bedoeling zou hebben om met zijn "kennis" anderen op het verkeerde been te zetten. De wetenschap zelf is toch "statisch", kan enkel misleidend zijn als iemand ze bv. verkeerd begrijpt. Of is elke "wetenschap" latent misleidend ?

socrates schreef:Als het mag, wil ik even terug naar de bron, de titel van dit topic "Wetenschap als misleiding". Is het niet zo dat misleiding in hoofde van de auteur een opzet veronderstelt? Dat dus een wetenschapper bewust de bedoeling zou hebben om met zijn "kennis" anderen op het verkeerde been te zetten. De wetenschap zelf is toch "statisch", kan enkel misleidend zijn als iemand ze bv. verkeerd begrijpt. Of is elke "wetenschap" latent misleidend ?

Interessante zinsneden, waarom zou iemand anderen willen misleiden met z'n kennis? En waarom zouden anderen dat niet willen doen? De eenvoudige conclusie zou dan kunnen zijn dat 'misleiding' bestaat, iets dat wellicht niet exclusief aan wetenschap toebehoort maar misschien niet zoals de auteur het hier bedoeld heeft. We weten inmiddels dat de misleiding groots te noemen is, kunnen derhalve de vraag omkeren en wetenschap hierover interpelleren?

"De wetenschap als misleiding" (The science delusion) vind ikzelf ook een nogal ongelukkig gekozen titel. Het spreekt natuurlijk onmiddellijk uitdagend aan.
Juister zou, volgens mij, "De wetenschapper als misleider" geweest zijn. Het eerste was de keuze van de auteur, Sheldrake.
Maar in zijn boek doet hij veel moeite om uit te leggen dat hij niet de 'wetenschappelijk methode' an sich in vraag stelt.
Hij klaagt aan dat de meeste wetenschappers, die van het establishment hun centen moeten krijgen, de ideologie en doctrine van het materialistisch determinisme aanhangen.
Zij doen dit niet noodzakelijk bewust, het wordt hun bij hun opleiding met de paplepel ingegoten en het wordt door de meesten nooit meer in vraag gesteld.
Verder is het zo dat wetenschappers mensen zijn zoals u en ik en dat wetenschapsbeoefening een levend, evoluerend proces is.
'Wetenschap' als term is een abstractie. In werkelijkheid zijn het mensen die bezig zijn met proberen de wereld om hen heen zo goed mogelijk te begrijpen, vooral in de fysica. Bij de psychologie en sociale wetenschappen, zou je kunnen stellen: bezig zijn zichzelf zo goed mogelijk te begrijpen. In de praktijk maakt men dan ironisch een onderscheid tussen de 'harde wetenschappen', zoals fysica en scheikunde, en de 'zachte wetenschappen' zoals psychologie, sociologie, economie, filologie enz. De beoefenaars van de 'harde wetenschappen' vertonen hierbij de neiging de 'zachte' als pseudo-wetenschappen te omschrijven.

Nu is bij alles, wat een mens onderneemt, het resultaat niet los te zien van de psychologische motivatie van zijn gedrag.
Wetenschappers willen ook bij de 'erkende elite' horen, carrière maken en aan zoveel mogelijk sponsoring zien te komen.
Daarom doen zij soms toegevingen die de vrijheid, openheid en spontaniteit van hun onderzoek belemmeren.

'Misleiding' slaat dus in de eerste plaats op 'zelfmisleiding'.

Wordt om te misleiden, zoals om te zondigen, niet een intentie vereist ?

socrates schreef:Wordt om te misleiden, zoals om te zondigen, niet een intentie vereist ?

Bedoel je een doelstelling? In de samenleving waarin we leven wordt het dan makkelijk om allerhande misleidingen te verklaren, ook binnen wetenschap.

Vesselin schreef:"De wetenschap als misleiding" (The science delusion) vind ikzelf ook een nogal ongelukkig gekozen titel. Het spreekt natuurlijk onmiddellijk uitdagend aan. Juister zou, volgens mij, "De wetenschapper als misleider" geweest zijn. Het eerste was de keuze van de auteur, Sheldrake. Maar in zijn boek doet hij veel moeite om uit te leggen dat hij niet de 'wetenschappelijk methode' an sich in vraag stelt. Hij klaagt aan dat de meeste wetenschappers, die van het establishment hun centen moeten krijgen, de ideologie en doctrine van het materialistisch determinisme aanhangen. Zij doen dit niet noodzakelijk bewust, het wordt hun bij hun opleiding met de paplepel ingegoten en het wordt door de meesten nooit meer in vraag gesteld. Verder is het zo dat wetenschappers mensen zijn zoals u en ik en dat wetenschapsbeoefening een levend, evoluerend proces is. 'Wetenschap' als term is een abstractie. In werkelijkheid zijn het mensen die bezig zijn met proberen de wereld om hen heen zo goed mogelijk te begrijpen, vooral in de fysica. Bij de psychologie en sociale wetenschappen, zou je kunnen stellen: bezig zijn zichzelf zo goed mogelijk te begrijpen. In de praktijk maakt men dan ironisch een onderscheid tussen de 'harde wetenschappen', zoals fysica en scheikunde, en de 'zachte wetenschappen' zoals psychologie, sociologie, economie, filologie enz. De beoefenaars van de 'harde wetenschappen' vertonen hierbij de neiging de 'zachte' als pseudo-wetenschappen te omschrijven. Nu is bij alles, wat een mens onderneemt, het resultaat niet los te zien van de psychologische motivatie van zijn gedrag. Wetenschappers willen ook bij de 'erkende elite' horen, carrière maken en aan zoveel mogelijk sponsoring zien te komen. Daarom doen zij soms toegevingen die de vrijheid, openheid en spontaniteit van hun onderzoek belemmeren. 'Misleiding' slaat dus in de eerste plaats op 'zelfmisleiding'.

Door wat we nu weten start de misleiding principieel in het onderwijs, dit tengevolge van misleiding aan de bron van het systeem. We zijn dan ahw geprogrammeerd om ook zo te handelen waardoor die misleiding eerder onbewust gebeurt. De term 'wetenschap is misleiding' is dan op zich misleidend aangezien er ook wetenschappers zijn die nu net die misleiding in kaart brengen, niet? Je zou dan al een onderscheid moeten maken tussen geprogrameerde- en vrije en/of wakkere wetenschap. Maar dat geldt dan voor heel de maatschappij, meen ik.

Vesselin schreef:In de praktijk maakt men dan ironisch een onderscheid tussen de 'harde wetenschappen', zoals fysica en scheikunde, en de 'zachte wetenschappen' zoals psychologie, sociologie, economie, filologie enz. De beoefenaars van de 'harde wetenschappen' vertonen hierbij de neiging de 'zachte' als pseudo-wetenschappen te omschrijven.

Dit is bijzonder, voelen ze zich geviseerd en angstig misschien?