Vesselin schreef:Ik denk dat het probleem ligt in het feit dat gij mordicus bewustzijn gelijk wilt stellen met delen van de hersenen die oplichten onder een fmri-scan.
Waar haalt ge die onzin nu weer vandaan?
Vesselin schreef:Bewustzijn, zoals ge dat innerlijk ervaart, valt niet te reduceren omdat het een levend gebeuren is, het is actie. Het is dat wat Alva Noé aangeeft: bewustzijn is iets wat de persoon dóét! Het is de innerlijke ervaring van zijn interactie met de omgeving. Het is een levend proces, geen orgaan!
Weer geen open deuren beginnen intrappen, hé Don Quichotte.
Bewustzijn als levend gebeuren, zo valt het best wel te omschrijven als beginpunt. Bewustzijn als proces. Maar dan beter, iets wat
het brein doet, zoals Reini stelt. Want wie is 'de persoon' als er geen bewustzijn is?
De interactie met de omgeving waar Noë zo op hamert vind ik nogal vanzelfsprekend. Of zie jij neurowetenschap inderdaad zoals op hogerstaand prentje?
Vesselin schreef:Het is net dat waar Sheldrake het over heeft. De beperking, veroorzaakt door de aanname van een doctrine.
Goethe schreef de gevleugelde woorden: "In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister".
Vesselin schreef: Voor u is het primaat van de materie waar. Ergo, het vuren van de neuronen veroorzaakt bewustzijn
Dat zult ge bij geen ernstige neurowetenschapper vinden. Zo eenvoudig is het proces natuurlijk niet. Anders was de zaak al lang opgelost.
Vesselin schreef:Bewustzijn kan niet geobjectiveerd worden omdat het het subject is van alle waarneming.
Is dat zo?
Ik beweer ook niet dat bewustzijn zonder brein mogelijk is!
Dus toch geen primaat van het bewustzijn?
Als het brein bewustzijn 'produceert' ... als gevolg van reactie op prikkels van de omgeving, dan zijn ons gedrag, ons denken, onze gevoelens, onze beslissingen, totaal gedetermineerd en mechanisch.
En als mijn kat een koe was, dan kon ik ze melken onder de stoof.
Dat is een bijna archaische aanname.
Welnu, mijn innerlijke ervaring spreekt dat volledig tegen.
Vergeet niet dat de materialistische wetenschap nog altijd in zijn maag zit met 'bewustzijn'. 'The hard problem', zoals ze dat noemen, en 'the explanatory gap' (hoe de neuronen de innerlijke ervaring van bewustzijn veroorzaken) zijn nog niet opgelost.
Moet ik je eens een boekje tonen bomvol 'innerlijke ervaringen' die knal verkeerd blijken te zijn?
En omdat de wetenschap het fenomeen bewustzijn nog niet beantwoord heeft stel jij maar een sprookje in de plaats. Kennen we dat niet uit de geschiedenis van de godsdiensten?
Maar ik herhaal mijn vraag: geef eens een onderbouwing van jou visie, anders dan een opsomming van kritieken op de tegenpartij.