De wetenschap als misleiding.

[socrates]

En als ge Cappa's machtig reukorgaan vergelijkt met mijn lief klein wipneusje, moet ik daar toch geen tekeninkske bijmaken?!

Ha, nu begrijp ik waarom ge indertijd altijd maar naar mijn neus aan het gluren waart.

Ook al had ik dit wel willen schrijven; ere aan wie ere toekomt, het welluidende proza is van de heer Vesselin. Bulgaars ? componist. Hij is dus de gluurder, niet ik. Sans rancune.

[Vesselin]

Cyrano de Bergerac
La tirade des nez (acte 1, scène 4)

CYRANO

Ah ! Non ! C'est un peu court, jeune homme !
On pouvait dire... oh ! Dieu ! ... bien des choses en somme...
En variant le ton, —par exemple, tenez :
Agressif : « moi, monsieur, si j'avais un tel nez,
Il faudrait sur le champ que je me l'amputasse ! »
Amical : « mais il doit tremper dans votre tasse :
Pour boire, faites-vous fabriquer un hanap ! »
Descriptif : « c'est un roc ! ... c'est un pic... c'est un cap !
Que dis-je, c'est un cap ? ... c'est une péninsule ! »
Curieux : « de quoi sert cette oblongue capsule ?
D'écritoire, monsieur, ou de boîte à ciseaux ? »
Gracieux : « aimez-vous à ce point les oiseaux
Que paternellement vous vous préoccupâtes
De tendre ce perchoir à leurs petites pattes ? »
Truculent : « ça, monsieur, lorsque vous pétunez,
La vapeur du tabac vous sort-elle du nez
Sans qu'un voisin ne crie au feu de cheminée ? »
Prévenant : « gardez-vous, votre tête entraînée
Par ce poids, de tomber en avant sur le sol ! »
Tendre : « faites-lui faire un petit parasol
De peur que sa couleur au soleil ne se fane ! »
Pédant : « l'animal seul, monsieur, qu'Aristophane
Appelle hippocampelephantocamélos
Dut avoir sous le front tant de chair sur tant d'os ! »
Cavalier : « quoi, l'ami, ce croc est à la mode ?
Pour pendre son chapeau c'est vraiment très commode ! »
Emphatique : « aucun vent ne peut, nez magistral,
T'enrhumer tout entier, excepté le mistral ! »
Dramatique : « c'est la Mer Rouge quand il saigne ! »
Admiratif : « pour un parfumeur, quelle enseigne ! »
Lyrique : « est-ce une conque, êtes-vous un triton ? »
Naïf : « ce monument, quand le visite-t-on ? »
Respectueux : « souffrez, monsieur, qu'on vous salue,
C'est là ce qui s'appelle avoir pignon sur rue ! »
Campagnard : « hé, ardé ! C'est-y un nez ? Nanain !
C'est queuqu'navet géant ou ben queuqu'melon nain ! »
Militaire : « pointez contre cavalerie ! »
Pratique : « voulez-vous le mettre en loterie ?
Assurément, monsieur, ce sera le gros lot ! »
Enfin parodiant Pyrame en un sanglot :
« Le voilà donc ce nez qui des traits de son maître
A détruit l'harmonie ! Il en rougit, le traître ! »
—Voilà ce qu'à peu près, mon cher, vous m'auriez dit
Si vous aviez un peu de lettres et d'esprit :
Mais d'esprit, ô le plus lamentable des êtres,
Vous n'en eûtes jamais un atome, et de lettres
Vous n'avez que les trois qui forment le mot : sot !
Eussiez-vous eu, d'ailleurs, l'invention qu'il faut
Pour pouvoir là, devant ces nobles galeries,
Me servir toutes ces folles plaisanteries,
Que vous n'en eussiez pas articulé le quart
De la moitié du commencement d'une, car
Je me les sers moi-même, avec assez de verve,
Mais je ne permets pas qu'un autre me les serve.

Edmond Rostand (1897)

[Vesselin]

Aangaande de futiele woordenwisseling tussen uw nederige dienaar en een paar vrouwspersonen die ook schrijven op dit forum:

Elke rechtgeaarde man weet uit ondervinding, dat een vrouw, wanneer ze zich niet begrepen, geapprecieerd of geliefd voelt, dit zal uiten op een volstrekt irrationele wijze, daarbij de man, die het slachtoffer hiervan is, van verbijstering tot wanhoop drijvend. Als men dit als man in voldoende mate heeft meegemaakt, kan men dit moeiteloos monkelend doorstaan en is men zelfs in staat om het onredelijk vrouwspersoon in kwestie er quasi-kwaad van langs te geven!

[Vesselin]

Cappa vraagt in een commentaar op een van mijn posts: "Wie of waar is die mysterieuze 'jij' waarover je het hebt?"
Dit is een duidelijk symptoom van beïnvloeding door de denkwijze van de gangbare brein-wetenschap en bewustzijnsfilosofie.
Wat is hier mysterieus aan? Ervaar jij jezelf dan niet als een persoon met intentionaliteit, beslissingsvermogen, de mogelijkheid om keuzes te maken en verantwoordelijkheid daarvoor te nemen?

De problematiek, veroorzaakt door het materialistisch denken is eenvoudig:
De mens, als wetenschapsbeoefenaar is zich bewust van wat hij onderzoekt, dwz: hij kan zijn eigen bewustzijn niet in twijfel trekken als ervaring, als fenomeen.
Maar dan wordt hij opgeleid met de theorie dat alles is opgebouwd uit materie, die onbewust is, en alleen mechanisch reageert op de krachten die haar regeren, volgens vaststaande natuurwetten (die, nota bene, als verklaring door de mens zelf bedacht zijn). Deze onbewuste mechanische reacties, veroorzaken als gevolg van totale, niet intentionele of doelgerichte, contingentie (toeval), steeds ingewikkelder constructies - onderworpen aan de wetmatigheden van een evolutionair proces (ook als verklaring door de mens bedacht) - die zo complex worden dat ze zich van zichzelf 'bewust' worden. Een voorbeeld hiervan is dan het menselijk brein.

Zo ontstaat het probleem: hoe kan iets - bewustzijn - verschijnen in mij als wetenschappelijk waarnemer, als het in de bouwstenen van mijn existentie niet aanwezig was?

Kan het zijn dat de premisse er volkomen naast zit?

[Silver Wolf]

Vesselin Bericht Geplaatst: Za 13 Dec 2014, 3:51
Vesselin Bericht Geplaatst: Za 13 Dec 2014, 5:20

Blijkbaar klopt VESSELIN de nachtshift!?

En gaat dan in dialoog met zichzelf. Een MONO-loog dus!?

OPGELET: Dit kan tot een burn-out leiden

sw

[Vesselin]

Bedankt hoor voor de bezorgdheid!
De vraag is eerder: ben je geïnteresseerd in het onderwerp?

Slaap slecht als gevolg van de zona. Wordt wakker van de pijn.
Zona is een virale infectie van de zenuwen en geeft langdurige post-neuralgische pijn. Niet leuk...

Wat betreft de "monoloog" waar je het over hebt. Als je de discussie hier volgde zou je zien dat wat ik gepost heeft een reactie bevat op wat hier vroeger gezegd werd.

Het verlangen naar dialoog is zeer menselijk.
Maar ik moet zeggen dat ik me op dit forum soms voel als Diogenes, die op klaarlichte dag met een lantaarn rondliep op zoek naar een "mens".
Hier lopen vooral "blaffende honden" rond.

[cappa]

Het verlangen naar dialoog is zeer menselijk.
Maar ik moet zeggen dat ik me op dit forum soms voel als Diogenes, die op klaarlichte dag met een lantaarn rondliep op zoek naar een "mens".

Maak je niets wijs. Je bent gewoon op zoek naar aandacht.

En je warhoofdigheid en permanent gedraai maken elke dialoog onmogelijk.

[Vesselin]

Waf! Woef!! Grrrrrrr!!!....
QED

[talisman]

Het verlangen naar dialoog is zeer menselijk.
Maar ik moet zeggen dat ik me op dit forum soms voel als Diogenes, die op klaarlichte dag met een lantaarn rondliep op zoek naar een "mens".

Maak je niets wijs. Je bent gewoon op zoek naar aandacht.

En je warhoofdigheid en permanent gedraai maken elke dialoog onmogelijk.

En daar krijg je zona van.

[Vesselin]

Van wat? Van warhoofdigheid en permanent gedraai?!

Cappa zegt tenslotte wat hij wil.
Ik draai niet: mijn standpunt is nog altijd hetzelfde.
Zeggen, zoals het materialisme doet, dat het leven opgebouwd is uit levenloze dingen, die geen gewaarwording of perceptie kennen, maar die dan, als ze complex genoeg worden , out of the blue, ineens wel die eigenschappen te voorschijn toveren, wat dan tot bewuste ervaring leidt, zoals wij dat kennen, is zeer discutabel. Volgens mijn aanvoelen zelfs volslagen nonsens.
Ik vind dus dat de hypothese van het primaat van het bewustzijn veel aannemelijker is.
Cappa gaat weer roepen: argumenten, argumenten! Wel... ze staan daar toch? Voor zijn neus! Al de hele tijd!
Maar die man geeft mij meer en meer de indruk dat hij van voren niet weet dat hij van achteren leeft, omdat hij zijn dogmatische heilige overtuigingen niet in vraag kan stellen. Zoals alle Sciëntisten!

[cappa]

Ik lees juist een stukje in "Hallucinaties" van Oliver Sacks over een blog van Siri Hustvedt in The New York Times:
"Ik lag in bed een boek te lezen toen ik om de een of andere reden naar beneden keek. En daar waren ze: een klein roze mannetje en zijn roze os, een centimeter of vijftien hoog. Ze waren tot in detail afgewerkt, en afgezien van hun kleur zagen ze er heel echt uit. Ze zeiden niets tegen me, maar liepen gewoon rond. Ik keek toe met een mengeling van fascinatie en vertedering. Na een paar minuten verdwenen ze."

"Wat al deze verschijnselen lijken aan te tonen, is dat normaal zien een kolossale, uiterst complexe prestatie is: de hersenen moeten daarbij namelijk een visuele wereld construeren waarin kleur én beweging én grootte én stabiliteit tot een naadloos geheel worden geïntegreerd."

[Silver Wolf]

Het verlangen naar dialoog is zeer menselijk.
Maar ik moet zeggen dat ik me op dit forum soms voel als Diogenes, die op klaarlichte dag met een lantaarn rondliep op zoek naar een "mens".

Maak je niets wijs. Je bent gewoon op zoek naar aandacht.
En je warhoofdigheid en permanent gedraai maken elke dialoog onmogelijk.

En daar krijg je zona van.

Gewoon een uurtje in de SAUNA gaan zitten.....
nadenken.....

Ps.: Spoedige beterschap
enne Vitamine B nemen
en insmeren met iso-betadine tegen de jeuk.

sw

[cappa]

Cappa vraagt in een commentaar op een van mijn posts: "Wie of waar is die mysterieuze 'jij' waarover je het hebt?"
Dit is een duidelijk symptoom van beïnvloeding door de denkwijze van de gangbare brein-wetenschap en bewustzijnsfilosofie.

Neen, dat is gewoon het gevolg van wakker lezen en overdenken van wat jij hier allemaal neerkladt.

Vesselin schreef bijvoorbeeld:
"Geloof mij, wat wij ervaren als "de persoon", die we zijn, zal nooit in het brein gevonden worden, omdat die "persoon" het mentale commentaar is op onze relatie met de wereld rondom ons."
En daaruit volgt voor mij de vraag:
Als de persoon het commentaar is, wie geeft dan dat commentaar? En waar bevindt die ‘wie’ zich?

Ik merkte op zeker ogenblik op, naar aanleiding van een bewering van V:
"Je maakt er een aardig soepje van. Een aangesloten encefalograaf detecteert elektrische activiteit in je brein omdat je nadenkt, maar je brein denkt niet. Vanwaar dan die elektrische activiteit? En wie is die geheimzinnige ‘je’ dan toch, die mag nadenken zonder brein, maar wel dankzij het brein?"
Terechte vraag, denk ik. Maar op zulke vragen krijgen we nooit antwoord natuurlijk.

Vesselin schreef:
"Omdat 'jij': de denkende persoon, de beslissing neemt is je brein actief, niet omgekeerd."
Met mijn repliek als volgt:
‘Jij’ neemt een beslissing en dan is het brein actief. ‘Jij’ neemt dus een beslissing vóór er activiteit is in het brein. Met wat neem ‘jij’ dan een beslissing? Met je grote teen?

Uiteraard ook hier weer geen antwoord.
Vesselin's beweringen hangen gewoon in de lucht, zitten vol hiaten, en zijn enige verdediging luidt altijd opnieuw: zo ervaar ik het. Als het over de vraag zou gaan of de aarde plat of bol was, we zouden nog altijd op die platte schijf zitten.
En dan gaat hij maar over op holle frazen als "Dit is een duidelijk symptoom van beïnvloeding door de denkwijze van de gangbare brein-wetenschap en bewustzijnsfilosofie", of "zijn premissen zijn BULLSHIT" en "maar ik ga er niet meer op reageren", "Opmerkingen als hierboven geven mij het gevoel in een instelling voor mentaal gestoorden terecht gekomen te zijn. Die ga ik met plezier weer verlaten". Het laatste waarschijnlijk voor de zevende keer, altijd voor een uur of twee, drie.

[Vesselin]

Je neemt een beslissing met je denkvermogen.

Wat ik wil aankaarten is wat men ons probeert wijs te maken:
Dat de persoon - met zijn vermogen om voor- en na te denken over de beslissingen die hij gaat nemen en de verantwoordelijkheid die hij daarvoor heeft - een illusie is van een brein dat mechanisch reageert op de omgeving.
Kortom... een verborgen agenda om verantwoordelijkheidszin te liquideren, terwijl we dat juist meer dan ooit nodig hebben.
Maar wat verwacht je dan van ezels die denken dat we mechanische machines zijn.

De redenering van veel mensen is als volgt: Wetenschappers zijn de slimste mensen, en als die zeggen dat er alleen maar materie is, zonder doel, dan zal dat wel zo zijn zeker?

Erbij vergetend, dat wetenschappers gewoon kritiekloos de materialistische doctrine aanhangen, omdat ze nu eenmaal zo opgeleid worden.

Als je zin wil geven aan je leven, moet je zeker niet te rade gaan bij materialistische wetenschappers!
Wat zeggen die namelijk: dat je gevoel een persoon te zijn een illusie is en dat het leven geen enkele zin of bedoeling heeft.

[socrates]

En welke zin of bedoeling zou het leven dan wel hebben ?