De wetenschap als misleiding.

[Reini]

Het hersenonderzoek, bij verschillende, en inderdaad zeer vernuftige tests - in een poging een verband te leggen tussen de innerlijke fenomenologische ervaring van een individu en de hersenactiviteit -, kan voorlopig niets anders dan, de elektrische activiteit van de hersens en de doorbloeding en het glucoseverbruik van de 'oplichtende' hersengebieden onder de scanners, registreren en daar dan analyses van maken.
Het idee dan men echt in 'real time' kan kijken wat er in de hersens gebeurt, bij de verschillende zintuiglijke - en denkactiviteiten, is een uitvinding van roekeloze wetenschapsjournalistiek.



Is dit al niet heel veel waaruit dan weer besluiten kunnen getrokken worden.
Hoe kan men in 's hemelsnaam op een andere manier dan de wetenschappelijke , iets bewijzen?
En ik ben zeker niet godsdienstig geconditioneerd en niet lichtgelovig.
U wel Vesselin; u gelooft in spoken.

[Vesselin]

Dat laatste is dan uw conclusie! (en slaat nergens op).
Maar nogmaals: ik wijs het wetenschappelijk onderzoek helemaal niet af!
Het heeft zijn - zeer belangrijke - waarde, maar ook zijn grenzen.

[cappa]

En als we dan discussiëren over het al of niet aanwezig zijn van een "vrije wil", kan iedereenvoor zichzelf constateren, dat je wel degelijk bewust kunt kiezen waar je aandacht aan geeft, of waar je met je gedachten bijblijft.

En ieder, die daar aandacht aan geeft (sic), kan zien dat we op een platte schijf leven.

Je mag "jezelf" beschouwen als een brein-computer. Maar het blijft een aanname binnen de materialistische visie, die jij niet in twijfel trekt. Ik neem dat niet zo maar klakkeloos aan.

En jij mag "jezelf" beschouwen als een geest of een 'veld' of een stuk ether. Maar het blijft een aanname binnen de dualistische visie, die jij niet in twijfel trekt. Ik neem dat niet zo maar klakkeloos aan.

Theoretische fysici zijn erg goed in wiskunde, waarmee ze hun waarnemingen proberen te beschrijven en waarbij ze meestal hun wiskundige modellen verwarren met de werkelijkheid.

Onzin en gazettenpraat. Populariserende blabla die vooral opgang maakt bij figuren die graag hoog oplopen met deeltjestoestanden en quantummechanica waar ze niets van snappen.
Het kenmerkende antwoord dat alle fysici die ik sprak me gaven, was (met een glimlach) iets in de aard van: "Maar dat is toch helemaal niet zo".
Ik schreef het al herhaaldelijk, jij vat blijkbaar niet dat wetenschappers echt niet allemaal wereldvreemde oenen zijn.

Elk van ons ziet - als hij/zij daar tenminste aandacht voor heeft - de 'binnenkant' van zichzelf. De rest ziet alleen de 'buitenkant'.

Ik denk dat we voornamelijk menen onze binnenkant te zien, en dan waarschijnlijk maar maximaal zo'n 0,5 % ervan.
Denken dat je jezelf innerlijk kunt zien hoort wel bij jouw gezwollen zelfbeeld, hé.

[Hersenonderzoek] Het idee dan men echt in 'real time' kan kijken wat er in de hersens gebeurt, bij de verschillende zintuiglijke - en denkactiviteiten, is een uitvinding van roekeloze wetenschapsjournalistiek.

Lees die gazetten dan niet, als je de inhoud niet weet te plaatsen.


Wanneer ga je eindelijk eens ophouden met veralgemeningen, plattitudes en slogans neer te kladden. Lees eens iets ernstigs over wetenschap i.p.v. auteurs die niet verder geraken dan een ander beeld dan het hunne proberen neer te halen.

[Vesselin]

Wanneer ga je eindelijk eens ophouden met veralgemeningen, plattitudes en slogans neer te kladden.

Idem dito!
Maakt geen indruk op me. Weer uit het verband gerukt fragmentarisch gezever en op de man spelen.
Ach was... zal mij een zorg zijn.

[Vesselin]

Wat kan ik anders verwachten?
Aanhangers van het 'Sciëntisme' verdedigen hun geloof - want dat is het: een dogmatisch materialistisch geloof! - met dezelfde hardnekkigheid als de fundamentalistische aanhangers van traditionele godsdiensten.

[cappa]

Maakt geen indruk op me. Weer uit het verband gerukt fragmentarisch gezever en op de man spelen.

En weer geen antwoord op de inhoudelijke opmerkingen.

[Vesselin]

Uw agressiviteit verblindt u, jonge man! Ik zeg bewust "jonge man", omdat ge nogal adolescentachtig reageert.
Word nu eindelijk eens volwassen en blijf kalm.
Maar ja... het is uw brein dat voor u beslist om agressief te zijn nietwaar? Uw 'illusoire persoonlijkheid' kan daar niets aan veranderen!
Mooie filosofie is dat...

[cappa]

Aanhangers van het 'Sciëntisme' verdedigen hun geloof - want dat is het: een dogmatisch materialistisch geloof! - met dezelfde hardnekkigheid als de fundamentalistische aanhangers van traditionele godsdiensten.

Uw plaat blijft hangen.

Zet di ploat af.

[cappa]

Uw agressiviteit verblindt u, jonge man! Ik zeg bewust "jonge man", omdat ge nogal adolescentachtig reageert.
Word nu eindelijk eens volwassen en blijf kalm.
Maar ja... het is uw brein dat voor u beslist om agressief te zijn nietwaar? Uw 'illusoire persoonlijkheid' kan daar niets aan veranderen!
Mooie filosofie is dat...

Is het dat wat ge graag fantaseert?

[Vesselin]

Goed... schrijf dan anders!

Wetenschappers zijn natuurlijk geen oenen.
Maar de meesten zijn hoegenaamd niet bezig met het stellen van 'grote vragen', maar met carrière maken, binnen hun vakgebied.
De premisse van de "mainstream" is: dat er niets anders bestaat dan onbewuste materie. Een premisse, die zelden of nooit in vraag gesteld wordt. En men mag zo intelligent zijn als maar mogelijk is. Als de premisse fout is, zijn de conclusies dat ook.
Ik lees nu "Consciousness reconsidered" van Owen Flanagan, een van de meest vooraanstaande materialistische bewustzijnsfilosofen.
De man noemt zichzelf een 'naturalist', eerder dan een materialist. Het is ongelooflijk in wat voor bochten deze man zich moet wringen om het fenomeen "bewustzijn" een plaats te geven in zijn filosofie, en uiteindelijk geeft hij toe dat het geen sluitende hypothese is.

[Vesselin]

Er zijn: het "materialistisch monisme", en het dualistisch denken. Maar er is ook een derde weg, namelijk dat, wat we waarnemen als materie en innerlijk ervaren als bewustzijn, twee kanten van dezelfde medaille zijn. Ik neem dat laatste als uitgangspunt. En vele problemen vallen dan weg.
Binnen de materialistische doctrine spreekt men nog altijd over bewustzijn als "the hard problem", "the explanatory gap", omdat men uitgaat van het uitsluitend bestaan van onbewuste materie.
Tot eind jaren vijftig, begin jaren zestig, was de algemene tendens zelfs - uitgaande van het behaviorisme van Watson en Skinner, bijgetreden door mensen als Francis Crick - het bewustzijn gewoon te ontkennen.
Maar uiteindelijk kunnen zelfs de hardnekkigste materialisten niet volhouden dat ze onbewust zijn, als ze buiten het gekkenhuis gehouden willen worden. Toch wordt deze denkwijze ook vandaag nog aangehouden door een bewustzijnsfilosoof als Paul Churchland, die het bewustzijn omschrijft als 'illusoire volkspsychologie'.
Maar het merendeel van de hedendaagse bewustzijnsfilosofen probeert dan toch het 'bewustzijnsfenomeen' een sluitende plaats te geven binnen de materialistische doctrine. Het is en blijft echter een jungle van tegenstrijdige meningen. Als ge er zeven leest (zoals ik), hebt ge zeven verschillende opinies.

[cappa]

Goed... schrijf dan anders!

Hoe, anders schrijven?
In italic of bold? Van achter naar voor zoals de Arabieren? In poëzievorm? Of een andere taal, zodat ge wat kunt vertalen? Of je altijd gelijk geven toch niet?

Wetenschappers zijn natuurlijk geen oenen.
Maar de meesten zijn hoegenaamd niet bezig met het stellen van 'grote vragen', maar met carrière maken, binnen hun vakgebied.

Verwijt gij soms een ondernemer in een kmo ook dat hij niet bezig is met "de grote vragen"? ' t Zou net worden.

De premisse van de "mainstream" is: dat er niets anders bestaat dan onbewuste materie.

En energie?
Het meestbelovende vergeet je.

En je vergeet ook andere opmerkingen. Ga je akkoord met dat van die ‘binnenkant’. Belangrijk want je lijkt er erg op te steunen.

Maar er is ook een derde weg, namelijk dat, wat we waarnemen als materie en innerlijk ervaren als bewustzijn, twee kanten van dezelfde medaille zijn.

Noem eens iets dat we als materie waarnemen en als bewustzijn ervaren.

Binnen de materialistische doctrine spreekt men nog altijd over bewustzijn als "the hard problem", "the explanatory gap", omdat men uitgaat van het uitsluitend bestaan van onbewuste materie.

Dat heb je al een tweetal malen gezegd. En je vergeet energie weer. En ik herhaal, dat is belangrijk, want energie bevat (veel) informatie, kent patronen en resonanties. Allemaal elementen die, indien complex genoeg in hun samenspel, ons het idee van bewustzijn kunnen geven.

Als ge er zeven leest (zoals ik), hebt ge zeven verschillende opinies.

Wat zoudt ge nu anders willen? Dat ieder plots hetzelfde model ontwikkelt?
Verschillende opinies, verschillende modellen en opties, da’s toch prachtig. Zo geraakt men er uiteindelijk.

[Vesselin]

Oké... materie en energie. Maar sinds Einstein weten we dat materie en energie één zijn. E=mc².

Materie als ervaring, staat niet los van de zintuiglijke waarneming. De zintuiglijke waarneming staat niet los van het bewustzijn ervan.
Schakel de waarneming uit en waar is de wetenschappelijke methode?

[socrates]

Om mee te kunnen denken, heb ik vaak behoefte aan een primitieve uitleg. Op zoek naar wat bewustzijn is vraag ik mij dan het volgende af. "Een bloem die licht waarneemt gaat haar blaadjes openspreiden om zoveel mogelijk van dat licht te vangen. Als het licht uitvalt, gaat diezelfde bloem zich weer sluiten. Zou een bloem misschien een bewustzijn hebben ? Zij lijkt er zich immers van bewust dat het licht aan-of uitgaat.

[Vesselin]

Die bloem heeft wel geen keuze. Ze is "geprogrammeerd" om op het licht te reageren. Ze kan niet beslissen om een dagje in de schaduw te blijven.