Het idee dat God met ons spreekt via een door mensen geschreven boek is wat het is: een overtuiging in de geest van sommige mensen. Geen wetenschappelijk feit.
Het argument dat altijd weer aangehaald wordt is: dat de schrijvers van de teksten "door God geïnspireerd" waren.
Hoe weet je dat?
En waarom word jij niet rechtstreeks door God geïnspireerd, hier en nu?
Dit is autoritair denken. Je geeft "autoriteit" aan de schrijvers van een "heilig boek", zonder je ooit af te vragen of die inspiratie geen fantasie of "wishful thinking" is, of erger: bewuste manipulatie van 's mensen angsten. Dat wil zeggen dat je niet bereid bent om voor jezelf te denken.
Waarom? Omdat je dat angstaanjagend vind? Omdat die hele constructie in je denken als een kaartenhuis in elkaar zou kunnen vallen en je je niet meer veilig zult kunnen voelen?
Jezus heeft nog nooit met me gesproken, ook al heb ik daar in een periode in mijn leven, toen ik het ontzettend moeilijk had, dagelijks om gebeden.
Op Amerikaanse sites, daarentegen, bulkt het van de getuigenissen van mensen die boudweg beweren dat ze een persoonlijke ontmoeting hadden met Jezus. Wat daarvan te denken: ontspoorde fantasie, of aandacht zoeken en boeken verkopen?
Amerikaanse fundamentalisten plegen dan te beweren dat Jezus zogenaamd ontstemd is omdat mensen het evangelie niet lezen en verspreiden. Dat is dan overduidelijk ten gunste van de eigen organisatie en er wordt voortdurend om financiële bijdragen gevraagd. Lijkt mij zonder meer oplichterij.
Een ander verhaal is wat mensen beweren ervaren te hebben tijdens bijna dood ervaringen.
Eén van de bekendste voorbeelden is een van de eerste "outings" op dat gebied, van wijlen de bekende Amerikaanse psychiater (nota bene) Ritchie:
http://www.near-death.com/ritchie.html
"De zoon van God", zoals hij het wezen van licht dat hem begeleidde noemt, vroeg hem niet: "Heb je het evangelie gelezen", maar: "Wat heb je met je leven gedaan?". Ritchie noemde een paar dingen, waar hij trots op was. Het wezen van licht moest hier om lachen en zei: "Neen... wat heb je met je leven gedaan, dat je
mij kunt laten zien!"
Dat betekende: hoe liefdevol ben je omgegaan met je medemensen.