kotje schreef:The Spirit of Flanders schreef:
Stel , ik neem plaats in een ruimteschip , tezamen met een atoomklok. Op aarde tikt die om de seconde. Vraag : men lanceert mij recht het heelal in , en mijn ruimteschip krijgt een fantastische snelheid , voor mijn part de lichtsnelheid. Ga ik die atoomklok nog steeds om de 1 seconde zien tikken ? Gaat mijn stiekem meegenomen mechanisch uurwerk ook om de 1 seconde tikken ? Stel dat ik na 6 maand er de brui aan geef , mijn ruimtechip 180 graden draai , en met dezelfde snelheid naar de aarde terugkeer. Bij mijn landing heb ik volgens "mijn" klok dan net 1 jaar gereisd. Gaat er dan op aarde ook net 1 jaar verstreken zijn ?
Mijn antwoord zal misschien je vraag niet beantwoorden?
Normaal staat je vraag min of meer bekend als de tweelingen paradox(googlen)
Het is zo dat de tweeling die gereisd heeft veel jonger is als hij terugkomt op aarde dan de andere tweeling. Hij komt dus terug in de toekomst van de aarde.
Je begrijpt ook dat er in jouw beschrijving versnellingen en vertragingen komen wat ook gravitatie is en dus ook tijdsvertragingen zijn. In de tweelingenparadox die voorkomt in de speciale relativiteitstheorie van Einstein komen die niet voor en zouden we moeten oplossen in de algemene relativiteitstheorie van Einstein.Wat ik nog nooit iemand heb zien doen.In ieder geval de tweeling die reist komt jonger terug dan de tweeling die op aarde blijft.
In ieder geval de tweeling die reist komt jonger terug dan de tweeling die op aarde blijft
Geloof je dat echt ? De "eigentijd" van iedere tweeling blijft in alle omstandigheden gelijk , en eens op aarde terug is die eigentijd voor beide tweelingen ( waarnemers ) terug quasi identiek
Je haalt o.a. je info waarschijnlijk ook hier vandaan : http://nl.wikipedia.org/wiki/Tijddilatatie
Wel , wees toch maar voorzichtig met conclusies van sommige interpretanten van Einsteins beweringen ...
De statements in de Wiki link zoals :
Terug op Aarde is de astronaut daadwerkelijk iets minder verouderd dan degenen die op Aarde bleven, of, als hij in een hoge baan had gevlogen, iets meer verouderd.
Dat zou betekenen dat er fysisch ( biologisch ) iets met die mensen is gebeurd , puur omwille van de wetten. Dit kan niet. Door veranderd nacht-dag ritme , en zonder invloed van de zwaartekracht zal er wel degelijk iets met die astronauten zijn gebeurd , maar dat is voer voor biologen.
Men heeft snelle vliegtuigen uitgerust met zeer nauwkeurige atoomklokken. Na een reis rond de aarde bleken de klokken iets minder tijdsduur gemeten te hebben dan klokken die op aarde waren gebleven.
Waarom zou het atoom in de atoomklok zich plotseling anders gaan gedragen als het rondjes maakt ? Het had zich misschien anders kunnen gedragen door een bombardement van komische deeltjes , maar niet volgens de wetten. Dus terug ... de "eigentijd" van iedere klok blijft in alle omstandigheden gelijk , en eens op aarde terug is die eigentijd voor beide klokken ( waarnemers ) terug identiek.
Denk ook eens aan de "relativiteit" van het begrip "seconde" zelf. Een seconde is een oeroud uitvindsel van onze voorvaderen , als het 24 x 60 x 60 ste deel van de periode tussen twee momenten waarbij de zon het hoogst aan de hemel staat. Het is uitgevonden in tijden dat het tiendelig stelsel nog niet eens bestond.
De grootste creatievelingen zijn toch wel de wiskundigen die alles tot eenheden ( mksa stelsel ) en formules weten om te vormen. Zonder hen , geen fysica of chemie , geen machines ( en wasmachines ) of GPS'n en barbiepoppen. Laatst gewijzigd door Gast op 16 jun 2015, 11:23, 1 keer totaal gewijzigd.
