Reini schreef:Vermits er in jouw visie, Janx, geen god bestaat, wat is dan het doel van het bereiken van een eeuwig, volmaakt "zijn" na uiteindelijk een aantal levens te hebben doorgemaakt als groeimiddel ?
Welke gedaante neemt de mens dan aan ? Is het de onzichtbare ziel die eeuwig moet rondzweven (bah, hoe vervelend ) of behouden we onze menselijke vorm en leven we in volle rijkdom in een aards paradijs ?
En over hoeveel van die onsterfelijke levens praten we dan?
De meesten van ons maakten immers zeer vele mutaties door, zodat het aantal zielen zeer beperkt zou kunnen zijn.
Eigenlijk een opbeurende gedachte.
Inderdaad, een god als een afzijdig intelligent scheppend besturende wezen, die is er niet.
Er is enkel alles wat is en dat is die werkzaamheid (God) ooit ontwaakt vanuit .... dat weet, en is ook onmogelijk, niemand omdat wij ook als mens daar deel van uitmaken. En kent het zelve zich zelf? Je komt niet verder dan bewust denken van 'ik ben'. En die kracht is er dat valt niet te onkennen mijn inziens.
De vraag wat is het doel van dit alles kan ik alleen vanuit mijn visie beantwoorden en dat betekend dat het niet zal overeenkomen met hoe de meesten er over denken of zij die denken dat er geen doel is.
We kunnen stellen dat wat is, is er aantoonbaar zelfs. Vanuit de evolutie gedachte moet alles een voorstadia hebben gekend dat wil zeggen dat wat nu is, is ooit anders geweest en wat nu is zal veranderingen ondergaan. Deze gedachte is de wetenschap niet vreemd of het zich nu over relatief snelle of langere tijdperken zich zal uit strekken. Dus moet er ooit een begin geweest zijn van iets dat zich wil gaan manifesteren en dat kan, vanuit mijn visie gezien, niet iets zijn zoals wij mensen zeggen een dood iets zijn omdat dat zou betekenen het zal geen levensvatbaarheid (stuwing) hebben in het voortgaan. En we weten dat het heelal en zeker onze bekende kosmos, groei (verandering/aanpassingen/verruiming ) moet hebben gekend tot dit moment waar het zich nu in bevind. Dit zal zo ook voor al het leven, zoals wij dat nu zien, en ervaren, geweest zijn nog is en zal gebeuren. Niets kan zich daaraan ontrekken zo ook de mens niet, als ook het dier en planten leven alswel de marterie. Als we nu ook bedenken dat door de wetenschap is gevonden die wetmatigheid van behoud zowel voor energie en massa, waarom dan niet de wetmatigheid van behoud van Leven, dat wat doet ontstaan, behoud en doet voortgaan?
Mijn visie is, dat juist door die wet tot behoud van levens al die ander wetmatigheden uit voort gekomen is. Immers het is begonnen met dat wat is ontwaakt vanuit het ... en in mijn visie is dat een energie waaruit alles is voortgekomen met het doel zich te manifesteren. Dus ook de mens is dat en als mens zijn wij ook de manifestatie van dat met, zoals we nu weten en kunnen ervaren, het vermogen tot scheppen ook dat is te zien en te bewijzen, zie o.a. kunst en techniek. Massa is gebonden energie en als men dat ontbindt gaat het gepaard met een geweldige hoeveelheid energie aan stralingen van diverse frequentie's die voor de mens zelf, buiten het bereik van zijn zicht frequentie spectrum, onzichtbaar is.
Wat is er dan vreemd aan indien de mens sterft en zijn levenenergie, die niet zichtbaar is, zich ontrekt van het lichaam, maar wel blijft zijn wat het is? Indien men dit zou kunnen aannemen of op z'n minst serieus kan overwegen op de mogelijkheid daarvan dan is er een basis tot een verdere gedachte wisseling over wat de mens is, zijn evolutie gang en waartoe het moet komen. De bijbel (boeken verzameling) bezit deze kennis niet waardoor er spookjes (mythes), zoals in genesis vermeld, zijn ontstaan om de mens toch iets geven waaruit blijkt hoe geweldig die macht en kracht tot het scheppen is, om alles te hebben kunnen doen ontstaan inclusief de mens.
Alles is Één en die Éne is Alles.