Boer Teun wil met vakantie naar zee
maar boerin Trien vindt dat geen idee.
Hij verkwist al het geld,
zuur verdiend op het veld
en ook, wie zorgt er dan voor het vee?
Boer Teun wil verhuizen naar Schoten
(oh ja Robbe,
nog een dikke merci voor je deskundige uitleg,
zie 16 mei)
Boer Teun zijn vrouw is nochtans de baas
en eigenlijk is dat niet zo dwaas.
Want ze kent haar man,
zelfs in de divan
breekt hij geen potten, helaas, helaas!
Boer Teun adoreert hevig zijn vrouw,
hij beloofde haar eeuwige trouw.
Dat lukt niet altijd,
dan heeft hij veel spijt
en zinkt droevig weg in stil berouw.
Mij zien ze niet meer in de kerk,
zegt major, heeft hij te veel werk?
Dat zal het niet zijn,
maar diep in zijn brein,
voelt hij zich naar buiten heel sterk.
Boer Teun respecteert graag iedereen,
tot al zijn spaargeld verdween.
Hij staat nu op straat,
hij respecteerde de Staat,
maar heeft nu het spek aan zijn been.
In de straat van major is het druk
maar dat brengt hem heus niet van zijn stuk.
Want waar hij ook gaat,
voor werk of privaat,
elkeen mag delen in zijn geluk.
Teun hangt na de middag voor de buis,
dan helpt hij niet bij de grote kuis.
Zijn gezonde boerin
staat daar beter voor in,
Al snurkt Teun doorheen testbeeld en ruis.
Limericks schrijven, een hele kunst.
Ik bekijk de kenners met afgunst.
Probeer het ook graag,
gewoonlijk heel traag,
maar als resultaat meestal geklunsd.
Boer Teun moet nu zijn koffers pakken,
eerst voorverpakt in oude zakken,
alles klaar, dan op reis,
ja zelfs tot in Parijs
en daar meteen al blijven plakken.
De boerin trekt er zich niets van aan
heeft al voor heter vuren gestaan
want als je Teuntje kent
dood vallen op een cent
en dan in bed nog kwaad onvoldaan.
