Er wordt al eens meewarig gedaan over bepaalde "jobs".
Maar toen ik in de jaren '60 op mijn eerste werkstek kwam, stond er in het "welkom-boekje" dat van de laagst tot de hoogst geschoolde, iedereen zijn functie even belangrijk was en elk radertje hoe klein ook een rol speelde in het geheel.
- Tijdens werken hier in de buurt werd het regenwater van rioolwater gescheiden (zoals dat moet van Europa). En in onder-aanneming van een Vlaamse firma die de gewestweg her-aanlegde, doken twee West-Vlaamse broers op, met hun eigen firmaatje. Die met veel toewijding en plezier hun taak uitvoerden.
- Na de werken aan de baan, had ik een nieuwe tuinafsluiting nodig. Via internet vond ik een klein lokaal twee-mans-bedrijfje, die dat keurig hebben uitgevoerd.
- Maandelijks komen hier twee mannen langs, die zowat 400 vaste klanten bedienen om de ramen te poetsen. Ze hebben hun eigen bedrijfje opgericht en werken met de glimlach.
Wat moet daaruit blijken? Dat niet iedereen universitaire studies moet doen om een inkomen te verwerven. Er zijn heel wat werken die nu eenmaal gedaan moeten worden. En door de toenemende vergrijzing en de wil van heel wat ouderen om thuis te blijven wonen i.p.v. naar een R.V.T. te verhuizen, komen klusjesmannen en tuiniers handen te kort.
P.s.: Doordat een ploeg mannen hier in de buurt zowat 6 maanden aan de baan werkte hoorde ik van hen, dat ze helaas een uitstervende generatie zijn. Hun werkgever moet steeds langer zoeken om personeel te vinden.
Dus naast alle kritiek over jobs en aanverwanten, mag al eens worden nagedacht in hoeverre de generatie in de watten gelegde jongeren, nog bereid is om de handen uit de mouwen te steken!?
Opgroeien als verwende tiener in een gezin van tweeverdieners en uw Facebookprofiel, Instagram en Twitter belangrijker vinden dan wat er echt leeft buiten die virtuele wereld, kan wel eens tot een bang ontwaken leiden.
sw
Maar toen ik in de jaren '60 op mijn eerste werkstek kwam, stond er in het "welkom-boekje" dat van de laagst tot de hoogst geschoolde, iedereen zijn functie even belangrijk was en elk radertje hoe klein ook een rol speelde in het geheel.
- Tijdens werken hier in de buurt werd het regenwater van rioolwater gescheiden (zoals dat moet van Europa). En in onder-aanneming van een Vlaamse firma die de gewestweg her-aanlegde, doken twee West-Vlaamse broers op, met hun eigen firmaatje. Die met veel toewijding en plezier hun taak uitvoerden.
- Na de werken aan de baan, had ik een nieuwe tuinafsluiting nodig. Via internet vond ik een klein lokaal twee-mans-bedrijfje, die dat keurig hebben uitgevoerd.
- Maandelijks komen hier twee mannen langs, die zowat 400 vaste klanten bedienen om de ramen te poetsen. Ze hebben hun eigen bedrijfje opgericht en werken met de glimlach.
Wat moet daaruit blijken? Dat niet iedereen universitaire studies moet doen om een inkomen te verwerven. Er zijn heel wat werken die nu eenmaal gedaan moeten worden. En door de toenemende vergrijzing en de wil van heel wat ouderen om thuis te blijven wonen i.p.v. naar een R.V.T. te verhuizen, komen klusjesmannen en tuiniers handen te kort.
P.s.: Doordat een ploeg mannen hier in de buurt zowat 6 maanden aan de baan werkte hoorde ik van hen, dat ze helaas een uitstervende generatie zijn. Hun werkgever moet steeds langer zoeken om personeel te vinden.
Dus naast alle kritiek over jobs en aanverwanten, mag al eens worden nagedacht in hoeverre de generatie in de watten gelegde jongeren, nog bereid is om de handen uit de mouwen te steken!?
Opgroeien als verwende tiener in een gezin van tweeverdieners en uw Facebookprofiel, Instagram en Twitter belangrijker vinden dan wat er echt leeft buiten die virtuele wereld, kan wel eens tot een bang ontwaken leiden.
sw
