Poëzie en proza

Jure***

Gestart door jure op 31 aug 2011, 15:39 499 berichten 190.819 keer gelezen
Alterego1 17 apr 2015, 09:36 Antwerpen 6.649 berichten
.....
.....
.....

Jure,

In de gegeven omstandigheden valt jouw tekst best te begrijpen,
maar laat dan liefst die "stop" voor jou eerder een stimulans zijn.

Groetjes van ons beiden met medelevende gevoelens,

Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Robol 17 apr 2015, 09:41 Beringen 6.642 berichten
Ik ben het volledig eens met Alter !

Met aan elke hand een kind....
kleinkinderen zullen later blij zijn met de herinneringen aan opa-dichter !

mvg

Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
jure Startte dit onderwerp 03 mei 2015, 08:47 499 berichten
Tijl

Waarom worden Tijl, lamme goedzak en Nele niet meer genoemd
Dat trio in mijnen tijd zo beroemd
Zij stonden voor de eigenheid van ons volk en cultuur
Verweven en onzichtbaar nu in spinnenweb structuur.

Als kind las en herlas ik de verhalen uit een boek voor een raam
Wat zou ik graag met die man zijn meegegaan
Zijn fratsen beleven en rennen voor het naakte leven
En alles, maar dan ook als delen en geven


Wordt vervolgd
Ik geef je geen hand. Ik wil je omhelzen.
Robol 03 mei 2015, 10:58 Beringen 6.642 berichten
Afbeelding
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
jure Startte dit onderwerp 24 aug 2015, 09:22 499 berichten
Aan allen die nu zijn en die later wezen zullen,
onze groet.
Denk nu niet die schrijver weet best hoe het
verder moet.
Dat is nu net het interessante aan het
huidige leven
Niemand heeft die glazen bol, waardoor hij
wat komt kan lezen.
Waarom staat deze tekst nu in een vreemde
onorthodoxe stijl
Wel, de regels zelfs voor 't schrijven brengen
niet altijd heil.
Werd ze geschreven door een depressieve man,
psychotisch, schizofreen?
Neen, hij is ondanks allen en alles tot aan zijn
dood alleen.
Vreemde kronkelingen, vreemde reacties, met
en zonder alcohol
Zo slaan zijn gedachten en gevoelens steeds
op hol.
Een zaak kan hij stellig zeggen, en niet te weerleggen
Koester wie je liefhebt, nog meer dan ik kan zeggen.
Hoe snel is het allemaal niet voorbij
Het einde van jij en ik, van wij
Ik geef je geen hand. Ik wil je omhelzen.
jure Startte dit onderwerp 08 sep 2015, 07:27 499 berichten
Schrik

Van weinig heb ik bang.
Zeker niet van spoken of van geesten.
Misschien van te veel feesten.

En dat al zo lang.
U begrijpt, dingen die ik niet kan zien
en mythisch zijn bovendien.

En toch ben ik ongerust.
Onze aarde gaat helemaal naar de knoppen.
Smeltend ijs op bergtoppen.

De zomer die de winter kust.
Dieren die al lang moesten slapen
staan voor hun holen te gapen.

Ik weet niet wat te denken.
Ja, de verwarming kost nu minder duur
maar de natuur is overstuur.

Ik wilde kinderen schenken,
wat ik bij mijn kind zijn heb meegemaakt.
Winters, sneeuw, ijs dat kraakt.

Hiervan ben ik bang.
Dit heeft geen mens meer in de hand.
Uit geen enkel land.

Het gebeurt al zo lang.
De gevolgen van verspilling ziet men nu pas.
Ik wilde dat het anders was.
Ik geef je geen hand. Ik wil je omhelzen.
jure Startte dit onderwerp 09 sep 2015, 08:08 499 berichten
precies 10 jaar oud dit. Toch nog dezelfde zienswijze :D

Akte van Geloof



Ik geloof, dat niets uit zichzelf kan ontstaan.
Dat er een hogere macht alles heeft gedaan.
Dit tot Zijn eer en glorie,
maar met een hoopje fouten verdorie.

Ieder mens is van zijn geboorte af goed.
Ongeacht nationaliteit, ongeacht zijn bloed.
Maar omstandigheden dwingen
hem soms tot slechte dingen.

Ik geloof, door de Schepper te dienen
wij een ander leven kunnen verdienen.
Waar, wanneer en precies hoe
daaraan maak ik mij niet moe.

Ik geloof dat wij partners zijn van de dieren
Hun moeten respekteren en niet er tegen tieren
Hun eenvoud moeten eigen maken
Om zo op de goede weg te raken.

Ik geloof dat iedere religie die over vrede spreekt
en onomwonden tegen de oorlog preekt
goed is voor het mensdom
Ook al lijkt hun liturgie wat stom.

Ik geloof dat deze aarde nog te redden valt
Ondanks dat er hier en daar een bommetje knalt.
Als de rijkdom maar verdeeld wordt
en zich niet iedereen maar op het geld stort.

Ik geloof dat er tussen man en vrouw
slechts een lijntje is van dunne touw
dat slechts gebroken wordt door ontrouw
Of door het beleven van diepe rouw.

Ik geloof dat er voor mij mensen waren
die deze gevoelens ook konden ervaren
En dat er na mij mensen komen
Zie maar, 't is hetzelfde bij de bomen.

Ik geloof, dat het geloof een macht is
dat het voor ons kleine mens een kracht is
Die wij moeten hoeden en bewaren
Om door te komen al onze levensjaren.
Ik geef je geen hand. Ik wil je omhelzen.
Alterego1 09 sep 2015, 10:57 Antwerpen 6.649 berichten
Jure,

Heel knap die postings van je.

Woorden van grote waarheid,
die tot nadenken stemmen,en
de lezer een moraal aanmeten.

We zijn héél blij van je hier weer te zien vriend.
Houden zo!

Vriendelijke groetjes van ons beiden,

Rankje en Alter
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht
Robol 09 sep 2015, 15:14 Beringen 6.642 berichten
Ik weet niet waarom
maar ergens moest ik aan dit liedje denken

the last seven days

Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
jure Startte dit onderwerp 26 feb 2016, 11:00 499 berichten
Wat is dageraad
zonsondergang
zonder haar
Wat is m'n drijfveer
mijn must
de vleselijke lust

Wat zijn die stomme woorden
Als de aanraking er niet meer is
Weggevallen zijn de boorden
Als de liefelijke belemmering niet meer is

Ik kreeg levenslang
en de dood erbij
omdat ik zonder haar
niet verder kan
die lieve, liefste vrouw
van mij.

Wat zijn knuffels en kussen
Van de kleintjes van ons bloed
Wat rot dat alleen moeten sussen
ik doe het voorzeker niet eens goed

Sterk toch en verdoemd
Dat die éne Liefde zo genoemd
Jouw levenswil stilaan leegzuigt
Dat eens zo sterke lijf nu zomaar buigt
Ik geef je geen hand. Ik wil je omhelzen.
Janina 27 feb 2016, 22:37 Borgloon 1.620 berichten
Jure,
Ik heb jouw gedicht gelezen en weer gelezen.
Jij rouwt nog en dat heeft tijd nodig.
Blijf schrijven!

Janina
.....en daarom, voor we elkander weer vergeten,
laten we zacht zijn voor elkander, kind. (A.R. Holst)