TOON HERMANS EERBETOON 4 DE - FINI - TIEF

.
.
.
Een kind , een kind is zoveel minder
Door geweer en oorlogshinder
Wie niet om het kind de wapens neerlegt
Verdient de doodstraf en terecht


&


Ministers denken dat ze ministerren zijn
Miljardairs denken dat ze maxisterren zijn
BV's spekken hun kas met loze praatjes
Moordenaars verdienen hun kost met kogelgaatjes

Het kwaad wordt niet als kwaad behandeld
Het rechte pad wordt niet meer bewandeld
Voetballers ballen meer en meer hun ellebogen
Ouderlingen klagen nooit meer over eksterogen

Geldschieters schieten nooit meer geld
In de file sta je niet , je zit gekneld
Loodgieters gieten nooit meer lood
Moordenaars krijgen beleg op hun brood

Alleen onschuldigen worden gedood


&


Je kan geen appels met peren vergelijken
Nooit wonen armen pal naast hele rijken
De stad is ingedeeld in buurten en in wijken
Of dat goed is zal later moeten blijken

Een wedstrijd is het niet tussen reuzen en dwergen
Je hebt geen panorama zonder dalen ofwel bergen
Het is nooit leuk als groten kleinen tergen
Maar goed gedrag zal inzicht vergen

Je kan je leven niet meer wijden aan de doden
Ze gedenken en graag zien is niet verboden
Ze hebben hun vissen gedeeld en al hun broden
En bekijken ons van onder de zoden
.
.
.

.
.
.

.
.
.
HERINNERINGEN AAN ZO VEEL DINGEN
.
.
.


.
.
.

.
.
.
LAATSTE OPROEP VAN PASCAL
.
.
.

.
.
.

.
.
.

.
.
.
Ik heb een lange lijst van mensen
Die ik dood wil voor de vrede
Ik heb een korte lijst van wensen
Want mijn dagen zijn verleden

Ik heb een lange lijst van moorden
En mijn macht is veel te klein
Ik heb een korte lijst van oorden
Waar het nog veilig is te zijn

Ik heb een lange lijst van zinnen
Misschien heb je ze gelezen
Ik heb een korte lijst van minnen
Trouw is nooit genoeg geprezen
.
.
.

.
.
.

.
.
.
JULES DE CORTE : DE POORT


Ik heb een half uur bij de poort gekeken
Die aan het eind ligt van het laatste pad
Er ging een man doorheen die kanker had
Naast een oud vrouwtje aan de tijd bezweken
Wat hongerlijders uit een hongerland
Wat slachtoffers geveld in snelverkeer
En tien soldaten, vijf aan elke kant
Met elk in het lijf een brokje lood van eer

Ik zag een man die net nog op kantoor zat
Hij kreeg een teken en hij had te gaan
Een dronken lor die nauwelijks nog kon staan
Een huisvrouw die haar keukenschort nog voor had
Wat oproerkraaiers uit een oproerland
Een kerkeling die in zijn bijbel las
En in Vietnam tien kindertjes verbrand
Omdat het die dag napalm-zondag was

Ik heb een half uur bij de poort gekeken
Die aan het eind ligt van het laatste pad
Ik heb geen troon gezien waar God op zat
Noch engelen de bazuinen horen steken
Maar wel vloog er een witte duif voorbij
Met in haar bek een takje levensgroen
Dat God ons in het uur genadig zij
Als wij de laatste kruisgang moeten doen
.
.
.
Seniorenplaza
http://www.seniorplaza.nl/Beroemdheden2b.htm

Eendje
https://www.youtube.com/watch?t=92&v=KOFXSzbmgj8

Bonjour
https://vimeo.com/111621918
.
.
.
Schipper zonder Mathilde

.
Let op voor manipulatie

.
Het leven is een doolhof

.
Ik wou nog eens een kat zien

.
Wie helpt deze man aan menselijke opvang ?

.
Geef hem aan mij please

.
.
.
BLOEMENCORSO ZUNDERT
.
.

.
.
.

.
.
.
MIJMERINGEN VAN DE ELITE

Als ik zo kijk vanuit mijn raam
Zie ik het paradijs
Dat heb ik dan weer goed gedaan
Ik werd geboren met een prijs

Mijn ouwe was een koningszoon
En voor hetzelfde geld
Blijf ik hier zitten op die troon
En dat is al wat telt

Mijn opa's opa kocht een land
Heel rijk en ver van hier
En iedereen van rang en stand
Die maakte koloniaal plezier

Je kon het geld van ver al ruiken
En slaven waren er genoeg
Je kon ze overal voor gebruiken
Zowel in bed als in de kroeg

Ik denk nog vaak "Waarom veranderen ?
Zoals het was , zo was het goed
Ik sta boven alle anderen
Dankzij hun werk , hun geld , hun bloed "
.
.
Elke gelijkenis met bestaande gebeurtenissen en/of personen berust op louter toeval!!
.
.
.

.


.
.
.
Willem wiste ware woorden
Heeft de valse uitvergroot
Hij bedekte zoveel moorden
Met het deksel van de dood

Adolf aarzelde allicht
Bij het sturen van een trein
Maar hij vond het toch zijn plicht
Om de goeden voor te zijn

Leo liet legers laden
Naar het zwarte continent
In de zon bij veertig graden
Werden arbeiders verwend
.
.
.

.
.
.
Ontspoorde treinen
Ongevallen in de mijnen
Een vuurspuwende berg
Ik vind dat toch zo erg

Een mens die langdurig ziek is
Een kriek die geen echte kriek is
Rijk worden dankzij kinderwerk
Wat is de misdaad sterk

Wanneer houdt de oorlog op ?
Wanneer wordt het helder in hun kop ?
Wie wil er bouwen aan geluk ?
Of gaat ooit echt alles stuk ?
.
.
.

.
.
.
In kinderogen
Staat het leven nog voor op
In grote mensen ogen
Staat de wereld op zijn kop

In kinderogen
Klinkt in alles nog een lied
In grote mensen ogen
Is hij weg , die romantiek

In kinderogen
Leeft hij nog , die goede hoop
In grote mensen ogen
Is eer voor geld te koop
.
.
.

.
.
.
NOG EVEN OEFENEN 1
.
.
.

.
.
.
In de schaduw van de mijn
Stond ik in de volle zon
En de wereld leek heel klein
Waar de schacht begon

Toen ik daalde in de grond
Viel ik als een steen
En ik hield opeens mijn mond
Want ik brak bijna mijn been

Toen ik zwart zag van het goud
Vond je mij opeens een man
En ik ben met jou getrouwd
Weet nog steeds niet hoe dat kan


&


Een teen is een teen is een teen
Ik heb er zo tien naar ik meen
Ze helpen mij opstaan en lopen
Ik ga ze aan niemand verkopen

Een hoofd is een hoofd is een hoofd
De één denkt , de ander gelooft
Het mijne is maar half gevuld
Met dromen en te veel geduld

Een brug is een brug is een brug
Zelfs aan het einde kan je nog terug
Maar de dood is de dood is de dood
Niets helpt , ook al voel je , je groot


&


Ook al is de wereld hels
En het leven harde strijd
Ik voel me lekker in mijn pels
En geniet van al mijn tijd

Ook al is de wereld groot
En ik zo ontzettend klein
Ik geniet hier op mijn boot
Van het brood en van de wijn

Ook al is het leven kort
En onzeker de moraal
Het is een gezonde sport
Als ik maar de eindstreep haal


&

.

.
.
.
NOG EVEN OEFENEN 2
.
.
.

.
.
.
Er zijn ware woorden en loze
Onbegrijpelijk of goed gekozen
De simpelste begrijp je snel
Als ze komen op de juiste tel

Er zijn harde woorden en zachte
Sommigen kleuren mijn gedachten
Andere mooi en sommige vies
Als ik maar de juiste kies

Er zijn eerste woorden en laatste
Goed gepast maar ook misplaatste
Vele woorden erudiet
En zovele van verdriet


&


Als het echte is verdwenen
Is de namaak al wat rest
Je mag het nog zo eerlijk menen
Goed is goed , maar beter best

Als de jaren zijn vervlogen
Is de liefde al wat rest
Al het andere is gelogen
Regenbogen zijn een test

Als de doden zijn begraven
De vergissing ingezien
Is mijn hart een veilige haven
En jij zeilt in mijn top tien


&


Noah spaarde dieren
Hij hielp ze in de nood
Hij wou het leven vieren
Het voorkomen van de dood

David spaarde stenen
Hij ging daarmee op jacht
En brak hij soms zijn benen
Een reus werd omgebracht

Jezus spaarde mensen
Hij gaf hen goede raad
Te bidden en te wensen
Niet in woorden maar in daad


&

.

.
.
.
NOG EVEN OEFENEN 3
.
.
.

.
.
.
Als in een droom zag ik
Miljoenen mensenparen
Als felgekleurde batik
En ik bleef maar staren

Als in een droom sneed ik
Kelen van de moordenaars
En zo vermeed ik
De dood van vele sukkelaars

Als in een droom leef ik
Eeuwig en voluit
Maar eens wakker beef ik
Voor de misdaad en haar buit


&


Alles komt en gaat
De weldoener , de onverlaat
Hoe ver en ook waarheen
Weet niet één

Alles komt weerom
Ook het slimste wordt weer dom
Dat de rijkdom steeds verdween
Weet niet één

Alles komt hier op neer
De mens waant zich de heer
Het leven is een korte leen
Weet toch elkeen


&


Onderwijzers wijzen naar onder
Bovenwijzers wijzen naar boven
Onderwijs jezelf of je krijgt gedonder
Vertrouw daarop en blijf geloven

Onderkruipers blijven kruipen
Ondernemers blijven nemen
En de consument maar zuipen
Wijl de rijken de aarde claimen

Onderleggers vermijden vlekken
Onderdanen vlokken samen
Het mensdom is een hoopje gekken
De goden kijken uit hun ramen


&
.

.
.
.

.
.
.
Het volk wil brood en spelen
Ze willen niet meer denken
Ze denken dat denken moet vervelen
Maar het kan ons alles schenken

Het volk wil niet meer wachten
Het wil alles hier en nu
Het wil plezier en jachten
Het wil nooit een déja vu

Het volk wil reizen en verhuizen
En voelt zich nooit meer thuis
In die val trappen enkel muizen
In hun hoofd is het nooit meer pluis


&


Ik was een Elvis fan
Hij gaf gestalte aan een droom
Nu ik zonder Elvis ben
Ben ik als koffie zonder room

Ik was een Beatles fan
Als groep kun je veel meer
Nu ik zonder Beatles ben
Is het balen , elke keer

Ik ben een vredes fan
Alleen vrede gaat vooruit
Nu ik zonder vrede ben
Schreeuw ik stil en luid


&


Drink je bier of drink je wijn
Als je het maar met mate doet
Maat houden is altijd goed
En , ik zal er altijd zijn

Ben je groot of ben je klein
Ben je dapper ofwel braaf
Gedraag je , je als witte raaf
Wel , ik zal er altijd zijn

Voel je vreugde ofwel pijn
Ril je vaak van angst of kou
Weet dat ik heel veel van je hou
Ja , ik zal er altijd zijn
.
.
.

.
.
.
BLOEMENCORSO NOORDERWIJK
.
.
.

.
.
.
Niemand weet , niemand weet
Dat ik Repelsteeltje heet
Niemand denkt , niemand denkt
Dat hij Norman daarmee krenkt

Niemand hoort , niemand hoort
Iemand roepen overboord
Niemand leest , niemand leest
Wat er vroeger is geweest

Niemand werkt , niemand werkt
Aan een ziel die wordt versterkt
Niemand gaat , niemand gaat
Tot de dood tegen hem praat


&


Het geven van een kus
Brengt liefde dichterbij
Het vormen van een lus
Maakt moordenaars niet blij

Het schrijven van een zin
Maakt zin van ieder woord
Het drinken van veel gin
Gooit je denken overboord

Het slapen in de nacht
Brengt vrede in je hart
Want wat de dag je bracht
Is vaak een valse start


&


Het leven is heel aangenaam
Het leven is een open raam
Alleen de mens vervuilt de lucht
Alleen de mens die vecht en vlucht

Het leven is een avontuur
Wonderen gebeuren ieder uur
Alleen de mens werkt niet echt mee
Alleen de mens wacht op een fee

Het leven is niet eindeloos
Het leven eindigt en is broos
Alleen de mens begrijpt dat niet
Alleen de mens vergeet mijn lied


&


Ik lees ik luister en ik kijk
En toch , en toch voel ik me rijk
Ik heb geen enkel echt talent
En toch , en toch ben ik een vent

Ik kijk ik luister en ik schrijf
Ach het is maar tijdverdrijf
Er wordt niemand wijzer van
De geest , de geest zit in de kan

Ik steel de schoonheid met mijn ogen
Ik mis , ik mis het mededogen
Ik ben van bloed en niet van steen
En ach , en ach ik ben alleen
.
.
.

.
.
.
.
.

ALEKSANDER NIKOLOV
.
.
.
.
.
Stel jij was de meester van de klas
Wat zou jij veranderen ?
Stel de aarde gaf geen gas
Zou je warm zijn voor de anderen ?

Stel jij was de koning van het land
Hoe zou je regeren ?
Vergeet niet dat een harde hand
Oproept tot verweren

Stel jij was de tuinman van mijn hart
Zou je de kamers luchten ?
Je kreeg je deel van vreugd en smart
Of wou je alleen de zoete vruchten ?


&


Kom , Edie , stop met die komedie
Kom , Edie , laat je niet zo gaan
Een ruzie is nog geen remedie
Een ruzie blaast als een orkaan

Kom , Edie , laat je hart eens spreken
Kom , Edie , lach weer eens naar mij
Ik weet wel , ik heb zoveel gebreken
Ik weet wel , maar helpt die razernij ?

Kom , Edie , laat het verleden rusten
Kom , Edie , morgen is een nieuwe kans
Vergeet niet dat wij elkaar kusten
Vergeet niet onze eerste dans


&


Ik ben zo verliefd op Hanne Decoutere
Ik val in zwijm voor de T.V.
Mijn vrouw zit me wel uit te foeteren
Maar daar zit ik niet zo mee

Voor Hanne volg ik het journaal
Al begrijp ik niets van heel Irak
Ik ben verslaafd aan Hanne’s taal
Ze heeft me helemaal in haar zak

’t Is dat ik oud en versleten ben
Een kans bij Hanne maak ik niet
Maar zij brengt mij in een staat van zen
Daarom dus dit onsterfelijk lied


.
.
.

.
.
.
Yorkse , leuk dat je op bezoek kwam
.
.
.
Dit belangrijke nieuws ken je wel al

.
.
.

.
.
.

.
.
.
De dageraad , verlicht je mondjesmaat
Wijl je , je bedje achterlaat
Met of zonder zin werken gaat
Verplichte orde en regelmaat
Als het om de centen gaat

De dageraad , als je motor niet aanslaat
Je buur helpt met kabel of raad
Of je poetst per fiets de plaat
Wijl alles in het zonnetje baadt
Elke middag wordt het laat

De dageraad , als je moeder visjes braadt
En je krijgt haar aan de praat
Omdat het over je vader gaat
Want die werkt zich uit de naad
Maar is nooit meer echt paraat

De dageraad , als de zon in ’t oosten staat
Ieder toch naar ’t westen gaat
Of bekvecht over was en vaat
Moe van zoveel overdaad
Tot de dag in duister baadt

De dageraad , onwetend wat te wachten staat
Twijfel : ben ik wel paraat ?
Zat van praatjes voor de vaak
Je adem vuur spuwt als een draak
Maar je dan toch neerlegt bij de zaak

De dageraad , als je opgewekt naar buiten gaat
Maar je vindt hem niet , die draad
Al wat je merkt is angst en kwaad
En alles werkt in tegendraad
Tot je liefde keert in haat

De dageraad , en Norman draait een plaat
Hij verveelt zich tot de naad
Als hij toch weer over vroeger praat
Over de rotsen en het zaad
Want Toon Hermans blijft zijn maat

De dageraad , als je vriend het leven laat
En de raad van tante Kaat
Komt weer veel en veel te laat
Weet dan dat je hoofd nog staat
Voor alweer een nieuwe dageraad
.
.
.